Meta Platforms Ireland v European Commission

Beroepszaak van de eerdere T‐451/20 & T‐452/20. De Commissie heeft Meta via formele besluiten (art. 18 lid 3 Verordening 1/2003) verplicht om grote hoeveelheden interne documenten van leidinggevenden te overleggen, geïdentificeerd door middel van brede zoektermen, in het kader van twee mededingingsonderzoeken (Facebook Marketplace en datapraktijken). Meta verzet zich omdat die zoektermen onvermijdelijk ook massa's privédocumenten en irrelevante informatie opleveren, en vindt dat de Commissie daar onvoldoende waarborgen voor biedt. A-G Rantos stelt voor dat het Hof de twee hogere voorzieningen afwijst. Eigenlijk zijn de argumenten van Meta grotendeels niet-ontvankelijk omdat ze feitelijke beoordelingen betreffen die in hogere voorziening niet opnieuw getoetst kunnen worden (punt 23), maar toch gaat hij ter informatie in op de inhoud (punt 24). Ook inhoudelijk redden de argumenten van Meta het niet volgens de A-G. Zo overweegt de A-G dat het feit dat brede zoektermen ook irrelevante documenten opleveren ze nog niet onrechtmatig maakt. Volstaan kan worden dat de Commissie redelijkerwijs kon aannemen dat ze relevante resultaten konden opleveren. (punten 21-41). Voorts opinieert de A-G dat het Gerecht alleen de specifiek door Meta betwiste zoektermen hoefde te toetsen, niet alle termen als geheel. (punten 36-47). Ook mocht het Gerecht zich beperken tot een analyse van artikel 9 en 10 AVG in het kader van de virtuele dataroom. En als derde geeft de A-G het Hof mee dat het Gerecht zich mocht beperken tot een analyse van de artikelen 9 en 10 AVG, en de uitsluiting van de overige gemengde gegevens in die analyse. (punten 50-56)