Inzageverzoek bij NCTV. Geen noodzaak tot noemen specifieke afdelingen van ontvangende organisaties.

Inzage was afdoende. r.o. 5.1 : ‘In de beslissing op bezwaar zijn de vragen over het doel van de verwerking verder beantwoord. Gelet op de hiervoor besproken rechtspraak kon de minister daarmee volstaan. Dat eiser meer context had willen hebben over de redenen waarom zijn persoonsgegevens zijn verwerkt vindt de rechtbank niet onbegrijpelijk, maar de gronden die zich daartegen richten zien feitelijk op de rechtmatigheid van de verwerking van die persoonsgegevens. Dat is een toets die niet onder de reikwijdte van de beoordeling van het inzageverzoek valt. De rechtbank kan hier dan ook geen uitspraak over doen. Eiser kan deze toets (en die van andere rechten) op basis van de AVG laten verrichten.’ Ten aanzien van ontvangers : ‘De minister heeft niet volstaan met het slechts vermelden van een categorie van ontvangers. Ter illustratie noemt de rechtbank als willekeurig voorbeeld de Belastingdienst als een specifieke ontvanger (waarmee duidelijk is welke organisatie gegevens heeft ontvangen), terwijl de overheid een voorbeeld is van een categorie van ontvangers (waarmee slechts duidelijk is dat een organisatie binnen deze categorie gegevens heeft ontvangen, maar niet duidelijk is welke organisatie dit is). De rechtbank volgt hiermee het onderscheid dat ook wordt gemaakt in het arrest Österreichische Post.’ (r.o. 6.1). De rechtbank overweegt voorts dat eiser niet heeft aangetoond dat hij zijn AVG-rechten niet kan uitoefenen met de verstrekte informatie, omdat de specifieke afdelingen bij desbetreffende organisaties niet worden vermeld. Zijn vrees voor een "sneeuwbaleffect" rechtvaardigt geen aanvullende informatieverplichting voor de minister, temeer omdat er alternatieven zijn: hij kan gegevens benoemen zonder stukken mee te sturen, en bij bezwaar/beroep geheimhouding (art. 8:29 Awb) verzoeken. (zie r.o. 6.2)