De minister hoeft alleen te beoordelen of de gegevens in het justitieel documentatiesysteem overeenkomen met de justitiële of strafvorderlijke gegevens afkomstig van het OM

“Deze uitspraak gaat over de gedeeltelijke afwijzing van de aanvraag van eiseres. Eiseres heeft verzocht om het verwijderen van gegevens uit de Justitiële Documentatie (JD). De minister heeft dat slechts gedeeltelijk gedaan. Eiseres is het niet eens met de gedeeltelijke afwijzing van de aanvraag. Zij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Mede aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de gedeeltelijke afwijzing van de aanvraag.” (r.o. 1) “Volgens vaste rechtspraak2 hoeft de minister alleen te beoordelen of de gegevens in het justitieel documentatiesysteem overeenkomen met de justitiële of strafvorderlijke gegevens afkomstig van het OM. Eiseres stelt niet dat de gegevens in de JD afwijken van wat het OM heeft aangeleverd. Zij stelt dat de gegevens niet meer te controleren zijn in het originele dossier en de minister er daarom niet zonder meer vanuit mag gaan dat ze kloppen. Eiseres draagt geen feiten of omstandigheden aan die objectief gezien bijdragen aan twijfel over de juiste opname in de JD. Voor zover eiseres stelt dat het hier, anders dan in de door de minister aangehaalde jurisprudentie, niet gaat om het betwisten van de feiten, maar om het betwisten van de kwalificatie, namelijk overtreding in plaats van misdrijf, gaat de rechtbank daar ook niet in mee. De Afdeling heeft geoordeeld dat de minister uit mag gaan van hetgeen in de JD is opgenomen.3 Als het OM tot een andere strafrechtelijke kwalificatie komt, moet het OM dat in haar eigen systemen aanpassen en pas dan kan het in de JD worden opgenomen. Waar eiseres met verwijzing naar de uitspraak van de rechtbank Oost-Brabant stelt dat de minister zelf een afweging had moeten maken, is de rechtbank van oordeel dat de maatschappelijke kwalificatie een heel ander gegeven is dan het gegeven of een gedraging als overtreding of misdrijf moet worden aangemerkt. Ook dit slaagt dus niet. ” (r.o. 5.2-5.3) “Omdat de minister er terecht vanuit mag gaan dat het hier misdrijven betreft, geldt de bewaartermijn van 20 of 30 jaar.” (r.o. 6)