Ouders krijgen geen inzage en afgifte van camerabeelden opgenomen in de nacht van een incident betreffend hun kind in zorginstelling.

Eisers zijn ouders van gehandicapt kind dat in de instelling van gedaagde verblijft. (r.o. 2.1) Er zijn veel klachten geweest over hoe met het kind wordt omgegaan. Er worden uiteindelijk maatregelen genomen, waaronder cameratoezicht in de nacht en een spreekluisterverbinding. “De camerabeelden worden ter analyse voorgelegd aan de gedragswetenschapper voor diagnostiek. De gedragswetenschapper kan vervolgens aan de hand van de beelden beoordelen welke maatregelen [gedaagde] kan treffen om de nachten van [rechthebbende] zo goed mogelijk te laten verlopen en de kwaliteit van zorg te verbeteren. Het verslag van de gedragswetenschapper wordt met het zorgpersoneel gedeeld en besproken. Met de spreekluisterverbinding kan de nachtdienst op afstand met [rechthebbende] communiceren. Deze spreekluisterverbinding gaat automatisch aan als [rechthebbende] geluid maakt. Als de spreekluisterverbinding aangaat, krijgt de nachtdienst ook direct de camerabeelden van de kamer van [rechthebbende] te zien.” (r.o. 2.4) “De camerabeelden worden door [gedaagde] in principe niet opgeslagen en bewaard. [gedaagde] heeft de camerabeelden van een aantal weken in 2024 wél (tijdelijk) bewaard en ter analyse voorgelegd aan de gedragswetenschapper voor diagnostiek.” (r.o. 2.5) Na een incident waarbij het kind zichzelf heeft verwond en zaken heeft vernield in de nacht, worden de camerabeelden door de ouders opgevraagd. Dit wordt geweigerd. (r.o. 2.6) Camerabeelden van eerdere data zijn wel (met blurren van medewerkers) gedeeld met de ouders. Ze vorderen nu ook die van 8 op 9 augustus. Dit wordt niet gehonoreerd door de rechtbank. Zie uitgebreid r.o. 4.9-4.11. “Bovendien heeft [gedaagde] naar het oordeel van de voorzieningenrechter een zwaarwegend belang om de camerabeelden niet af te geven. [gedaagde] heeft onbetwist gesteld dat zij geen controle meer heeft over de (verdere) verspreiding van de camerabeelden als zij deze uit handen geeft. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter heeft [gedaagde] voldoende aannemelijk gemaakt dat er gevaar is voor reputatieschade voor zowel de personen die op de beelden te zien zijn als voor [gedaagde] wanneer de beelden zonder context aan derden worden vertoond.”