# Rechtbank Den Haag, 05-11-2026 (NL25.29089)

- Type: Case Law
- Source: Rechtbank Den Haag
- Identifier: ECLI:NL:RBDHA:2026:32515
- Date: 2026-11-05
- Original: https://uitspraken.rechtspraak.nl/details?id=ECLI%3ANL%3ARBDHA%3A2026%3A32515
- Canonical: https://overview.legal/posts/607624
- Topics: Processing Agreement, Consent, Personal Data, Law Enforcement

## Summary

asiel / relaas niet geloofwaardig / risico besnijdenis dochter niet aannemelijk gemaakt / ongegrond

## Sections (3)

### ¶2.1

2. Eiseres heeft voor haar en haar dochter een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft met het bestreden besluit van 23 juni 2025 deze aanvraag in de verlengde procedure afgewezen als kennelijk ongegrond. Eiseres is wel een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd verleend onder de beperking ‘Verblijf als familie- of gezinslid bij eiseres 2 (haar minderjarige dochter)’. 2.1. Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. 2.2. De minister heeft op 16 september 2026 een verweerschrift ingediend. 2.3. De rechtbank heeft het beroep op 29 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres, mr. E. Ceylan als waarnemer van de gemachtigde van eiseres en de gemachtigde van de minister.

### ¶6.1

3. Eiseres heeft in 2017 asiel aangevraagd in Duitsland. Bij besluit van 27 februari 2018 is deze aanvraag afgewezen. In het besluit is te lezen dat eiseres in Duitsland heeft verklaard dat zij een lesbische relatie met de overbuurvrouw heeft gekregen, dat zij hierdoor problemen met haar oom heeft gekregen en dat haar moeder haar heeft geholpen te ontsnappen. Haar vader zou in 2016 zijn overleden. 4. Eiseres is vervolgens naar Nederland gereisd en heeft op 12 januari 2022 ook hier asiel aangevraagd. Eiseres heeft tijdens het nader gehoor van 29 augustus 2023 naar voren gebracht dat haar vader in 2008 is overleden, dat haar moeder niet voor haar kon zorgen en dat zij bij haar tante is gaan wonen. Volgens eiseres is zij daar door haar oom misbruikt, heeft zij op haar zeventiende een abortus moeten plegen en is zij gevlucht omdat zij haar oom heeft neergestoken. Verder heeft zij naar voren gebracht dat zij bang is dat haar in Nederland, in 2023, geboren dochter in Nigeria zal moeten worden besneden. 5. De dochter van eiseres is in het bezit gesteld van een verblijfsvergunning regulier voor verblijf als familie- of gezinslid bij vader (die volgens de minister ook een reguliere verblijfsvergunning heeft). Bij besluit van 23 juni 2025 is aan eiseres een reguliere verblijfsvergunning afgegeven voor verblijf bij dochter. De asielaanvraag is afgewezen. Het voornemen van 10 april 2025 6. Het relaas van eiseres bevat volgens de minister de volgende asielmotieven: - haar identiteit, nationaliteit en herkomst; - haar problemen vanwege haar oom; - haar dochter is niet besneden. 6.1. De minister stelt zich ten aanzien van het eerste asielmotief op het standpunt dat de nationaliteit en herkomst van eiseres geloofwaardig worden geacht, maar dat haar verklaringen over haar identiteit geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen. Uit een door haar overgelegd Duits verblijfsdocument blijkt namelijk dat zij vier jaar eerder is geboren dan dat zij in Nederland heeft aangegeven. Daarnaast heeft eiseres in Duitsland meerdere aliassen gebruikt met betrekking tot haar naam, geboortedatum en geboorteplaats in Nigeria. De minister houdt de in Duitsland vastgestelde persoonsgegevens aan. 6.2. Verder stelt de minister zich op het standpunt dat haar problemen met haar oom niet geloofwaardig zijn, omdat haar verklaringen ook op dit punt geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen. Dit ten eerste omdat eiseres in Duitsland een volledig ander asielverhaal naar voren heeft gebracht. Daarnaast verklaart eiseres volgens de minister summier over haar abortus en daarbij ook tegenstrijdig met landeninformatie. Ook verklaart zij vaag over het steekincident met haar oom. De minister acht het niet aannemelijk dat zij hem weet te steken terwijl zij, zoals ze aangeeft, zwakke handen heeft en dat zij geen bloed op zich heeft gekregen terwijl de oom volgens eiseres vrij hevig bloedend op haar lag. Ook bij de legale uitreis zet de minister vraagtekens nu eiseres zelf heeft aangegeven dat de politie als gevolg van het steekincident naar haar op zoek was. 6.3. Dat de dochter van eiseres niet besneden is acht de minister geloofwaardig. Dat zij bij terugkeer naar Nigeria besneden zal worden acht de minister echter niet geloofwaardig. Dit omdat uit het algemeen ambtsbericht over Nigeria van januari 2023 blijkt dat gemiddeld 9,4 % van de vrouwen in Nigeria een besnijdenis ondergaat, er geen enkele bevolkingsgroep is waarbij alle vrouwen een besnijdenis ondergaan en dat het meestal de vader is die de beslissende stem heeft. Haar vader heeft de dochter erkend en is betrokken bij de opvoeding en zou dus ook een eventuele besnijdenis kunnen voorkomen. Het bestreden besluit van 23 juni 2025 7. De minister heeft in het bestreden besluit vermeld dat de hiertegen ingediende zienswijze niet leidt tot een ander oordeel dan verwoord in het voornemen. Gronden van beroep 8. Eiseres heeft in de zienswijze inhoudelijk verweer gevoerd. In de gronden van beroep heeft ze dat opnieuw gedaan. Nieuw in de gronden van beroep is dat de gemachtigde van eiseres -anders dan in de zienswijze- ook ingaat op mogelijk gebruik van algoritmen en zorgen uit dat ‘geen mens meer voor het besluit tekent’, dat er sprake is van ‘(deels) geautomatiseerde en gedigitaliseerde besluitvorming’ en dat ‘de weg is open gezet voor besluitvorming door AI’ Beoordeling 9. De rechtbank begrijpt de gemachtigde van eiseres zo dat zij graag zou zien dat het onder 7. genomen besluit opnieuw wordt genomen en dat dan expliciet wordt vermeld of er algoritmen zijn gebruikt, zodat zij kan controleren of mogelijk sprake is geweest van bias (vooroordelen en discriminatie). De rechtbank stelt vast dat de afdeling procesvertegenwoordiging van de IND na het hierover -eerst in beroep- gevoerde verweer met aandacht het bestreden besluit (en het daarin ingelaste voornemen) heeft bekeken. Zo is in een op 16 september 2026 ingediend verweerschrift door een procesvertegenwoordiger uitgebreid ingegaan op de gronden en is uitgelegd waarom de minister meent dat het bestreden besluit rechtens juist is. Vervolgens is door de op zitting verschenen procesvertegenwoordiger mondeling toegelicht waarom de minister nog steeds achter dit besluit staat en zijn vragen hierover, alsook over het gebruik van algoritmen, beantwoord. De -in het verweerschrift en op zitting- getrokken conclusie is dat het besluit van 23 juni 2025 het besluit is wat de minister wenst te nemen.Eiseres heeft geen redenen naar voren gebracht op grond waarvan moet worden geoordeeld dat hierbij sprake is geweest van vooringenomenheid. Mede in het licht bezien van de uitspraak van de ABRvS van 13 augustus 2008, ziet de rechtbank aanleiding niet de weg naar het besluit verder te analyseren, maar het ingenomen standpunt over de geloofwaardigheid en zwaarwegendheid van het asielrelaas inhoudelijk te toetsen. Geloofwaardigheid asielrelaas 10. De minister moet een integrale geloofwaardigheidsbeoordeling verrichten, waarbij hij alle door de vreemdeling afgelegde verklaringen en overgelegde bewijsmiddelen over de reden waarom hij in Nederland asiel wil in onderlinge samenhang en in het licht van de overige afgelegde verklaringen, overgelegde bewijsmiddelen en overige omstandigheden moet bezien. 11. De minister heeft terecht overwogen dat het in Nederland vertelde asielrelaas tegenstrijdig is met het in Duitsland vertelde asielrelaas. Dit blijkt uit stukken die zich in het dossier bevinden. Daarbij is niet alleen het asielmotief anders. De minister wijst er in het verweerschrift terecht op dat ook het door eiseres genoemde sterfjaar van haar vader (2016 in plaats van 2008) en de verklaringen over de gezondheid en rol van haar moeder afwijkt. De rechtbank is van oordeel dat de minister in het verweerschrift het standpunt heeft kunnen innemen dat het gehele asielmotief niet geloofwaardig is vanwege de afwijkende verklaringen. Daarbij heeft de minister -in zowel het bestreden besluit als het verweerschrift- deugdelijk gemotiveerd uiteengezet waarom hetgeen eiseres heeft aangevoerd hieraan niet kan afdoen en niet maakt dat de tegenstrijdigheden verschoonbaar zijn. Dit geldt ook voor de uiteenzetting waarom is geconcludeerd dat over de gestelde aanleiding om te vluchten, het steekincident, vaag is verklaard. Het bestreden besluit blijft dan ook in stand voor zover onderdelen van het asielrelaas ongeloofwaardig zijn bevonden. Zwaarwegendheid asielrelaas 12. De rechtbank overweegt met betrekking tot de vrees van eiseres dat haar dochter (eiseres 2) wordt besneden het volgende. 12.1. Niet in geschil is dat de dochter van eiseres niet is besneden. Eiseres heeft ter zitting, desgevraagd, geantwoord dat zij dat niet wil en dat ook de vader dat niet wil. Van belang is verder dat door de (waarnemend) gemachtigde van eiseres ter zitting naar voren is gebracht dat het aantal vrouwen dat besnijdenis ondergaat binnen de bevolkingsgroep waartoe eiseres behoort (Edo) aanzienlijk hoger is dan het in het voornemen genoemde gemiddelde van 9,4% (het bestreden besluit noemt net als het ambtsbericht uit januari 2023 namelijk het percentage van 32,6%). 12.2. In het nader gehoor van 29 augustus 2023 leest de rechtbank dat de moeder van eiseres (dus de grootmoeder van eiseres 2) haar destijds niet had besneden en dat haar oma (de overgrootmoeder van eiseres 2) dit vervolgens heeft gedaan toen eiseres in 2008 -na het overlijden van haar vader, toen haar moeder verlamd in het ziekenhuis lag- bij haar verbleef. Haar oma is nu volgens eiseres (ruim) ouder dan negentig jaar. 12.2. Voor de vraag of dit een reëel risico oplevert is het door de minister in het verweerschrift aangehaalde ambtsbericht uit januari 2023 van belang. Daarin is het navolgende vermeld: “Verschillende bronnen noemen de vader als de belangrijkste persoon die beslist of het meisje wordt besneden. Na de vaders zijn het de grootmoeders en daarna de moeders die het besluit voor FGM kunnen beïnvloeden. (…) Aangezien het overgrote deel van de besnijdenissen plaatsvindt voor het meisje de vijfjarige leeftijd bereikt, ligt het besluit voor de besnijdenis niet bij het kind maar bij de ouders.” 12.3. De rechtbank leest deze informatie ook terug in het bericht van de Immigration and Refugee Board of Canada, waarnaar het ambtsbericht verwijst: “The Research Analyst noted that the decision on FGM/C is "predominantly" made by the fathers, although "most" men defer to the grandmothers or mothers to make the decision, resulting in the fathers being "influenced" when making their decision or the child undergoing the practice before the father is aware because he was not involved in "the care process". (…) The DFAT report states that "[t]here are no reports that FGM/C has occurred without the consent of parents" (Australia 3 Dec. 2020, para. 3.93).” 12.4. In het door eiseres in de gronden van beroep van 30 juli 2025 (op blz. 10), en door de minister in het verweerschrift (op blz. 4) aangehaalde EASO-rapport uit oktober 2021 is het volgende vermeld: “The final decision whether to circumcise their daughter is most often with the parents, but there is a considerable variation both individually and among different ethnic groups whether it is the father or the mother who makes this decision. The grandparents or the eldest female on the paternal side may also have a decisive role. When other relatives try to influence the decision, they may pressure the parents by threats to withhold support due to their ‘wrong’ decisions. However, it is considered a ‘family issue’ and parents are usually not subjected to violence or threats of violence. A few cases of relatives disregarding the parents’ decision and subjecting the girl to FGM/C are reported, although this is considered to be very unusual. In certain occasions, mothers were advised to pretend that the daughter had already been cut in order to avoid social pressure (blz. 85-86).” 12.5. De rechtbank maakt uit deze stukken op dat ouders de mogelijkheid hebben om weerstand te bieden tegen FGM. Eiseres heeft -in onder meer de zienswijze- gewezen op de rol van de grootmoeder. De grootmoeder waar in de landeninformatie op wordt gedoeld is de moeder van eiseres en (daarmee) de grootmoeder van eiseres 2. De rechtbank leest in het nader gehoor dat de moeder van eiseres haar niet heeft laten besnijden en dat haar oma dit daarom op haar achtste deed. Dat deze oma (de overgrootmoeder van eiseres 2) nog een rol zou kunnen spelen is verder niet onderbouwd met verklaringen, stukken of landeninformatie. 12.6. Gelet op het voorgaande heeft eiseres heeft met hetgeen zij in beroep heeft ingebracht niet aannemelijk gemaakt dat het voor haar en de vader van eiseres 2 niet mogelijk is om weerstand te bieden tegen FGM. De rechtbank komt dan ook niet tot een ander oordeel dan is gegeven in de uitspraken van 28 november 2025 (ECLI:NL:RBDHA:2025:22552), 10 december 2025 (ECLI:NL:RBDHA:2025:23758) en 12 maart 2026 (ECLI:NL:RBDHA:2026:12933). Het bestreden besluit blijft dan ook in stand met betrekking tot het over de zwaarwegendheid ingenomen standpunt.

> Topics: Consent, Personal Data, Law Enforcement

### ¶3

13. De rechtbank ziet in het door eiseres gevoerde betoog geen aanleiding het bestreden besluit te vernietigen. Het beroep is ongegrond. Eiseres krijgt geen vergoeding van haar proceskosten. Beslissing De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Deze uitspraak is gedaan door mr. A.W. Wassink, rechter, in aanwezigheid van mr. P.C.J. Lindeijer, griffier, en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl. De uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op: Informatie over hoger beroep Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is bekendgemaakt. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

---
Generated by overview.legal · https://overview.legal/posts/607624 · 2026-11-15