Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 04-11-2026 (21-003974-25)

Aangiften loonbelasting In de periode van 31 juli 2018 tot en met 21 februari 2023 zijn bij de Belastingdienst binnengekomen de aangiften over de tijdvakken juni 2018 tot en met februari 2023. Zoals volgt uit het hiernavolgende, zijn alle aangiften ingediend door [boekhouder] , de boekhouder van [bedrijf] . Onjuistheid aangiften: het niet (volledig) vermelden van (alle) werkzame personen De FIOD heeft onderzocht voor welke personen [bedrijf] verplicht was loonbelasting af te dragen. De FIOD heeft hiertoe van de Belastingdienst diverse informatie ontvangen zoals de loonstaten. Verder heeft de FIOD op 22 maart 2023 in [plaats] de marktkraam van [bedrijf] bezocht. Op dat moment zagen verbalisanten dat er zeven mensen aan het werk waren. Naast [verdachte] meenden zij ook [medeverdachte] te herkennen. Op 12 april 2023 heeft de FIOD de marktkraam in [plaats] doorzocht. Op dat moment waren er vier mensen aan het werk, waaronder [verdachte] , [medeverdachte] en [personeelslid 1] . Tijdens de doorzoeking werd administratie in beslag genomen en onderzocht. Ook werden de telefoons van [verdachte] en [medeverdachte] in beslag genomen en onderzocht. Op de telefoons van [verdachte] en van [medeverdachte] werden WhatsAppberichten aangetroffen met medewerkers over werkafspraken. Deze informatie werd door de FIOD vergeleken met informatie die zij van de Belastingdienst had ontvangen. Voor het jaar 2018 stelt het hof vast dat door [bedrijf] alleen aangifte loonbelasting werd gedaan voor [verdachte] en [medeverdachte], terwijl [personeelslid 2] , [personeelslid 3] , [personeelslid 4] en [personeelslid 5] toen al werkzaam waren bij [bedrijf] . Voor het jaar 2019 stelt het hof vast dat door [bedrijf] wederom alleen aangifte loonbelasting werd gedaan voor [verdachte] en [medeverdachte], terwijl naast voornoemde vier medewerkers ( [personeelslid 2] , [personeelslid 3] , [personeelslid 4] en [personeelslid 5] ) ook [personeelslid 1] werkzaam was bij [bedrijf] . Pas in april 2020 zijn [personeelslid 2] , [personeelslid 3] , [personeelslid 4] , [personeelslid 5] en [personeelslid 1] in de aangifte loonbelasting opgenomen. Het hof overweegt over deze vijf werknemers als volgt. [personeelslid 2] heeft tegenover de FIOD verklaard vanaf 11 juni 2016 werkzaam te zijn voor [verdachte] (en later [bedrijf] ). Zij kreeg eerst volledig contant uitbetaald door [verdachte] en later door [medeverdachte] . Toen ze ‘op papier’ kwam, werd een gedeelte van haar loon per bank door [verdachte] uitbetaald en ontving ze het resterende deel van haar loon contant van [medeverdachte] . De gewerkte uren werden bijhouden door [medeverdachte] . Ze ontving niet elke maand een loonstrook en de contante betalingen werden niet op de loonstrook vermeld. Op zowel de telefoon van [verdachte] als [medeverdachte] is WhatsAppcorrespondentie met [personeelslid 2] aangetroffen waaruit volgt dat vanaf 2018 tot en met 2023 werkafspraken zijn gemaakt. Vanaf april 2020 werd [personeelslid 2] in de aangifte loonbelasting opgenomen, maar de opgegeven gewerkte uren en dagen vielen lager uit dan de uren en dagen die zijn af te leiden uit de werkafspraken. Ten aanzien van [personeelslid 3] volgt uit de WhatsAppcorrespondentie met zowel [verdachte] als [medeverdachte] dat vanaf 2017 tot en met 2022 werkafspraken zijn gemaakt. Vanaf april 2020 werd [personeelslid 3] in de aangifte loonbelasting opgenomen, maar de opgegeven gewerkte uren en dagen vielen lager uit dan de uren en dagen die zijn af te leiden uit de werkafspraken. Met [personeelslid 4] zijn over de periode van 11 juli 2018 tot en met 2022 door [medeverdachte] werkafspraken gemaakt via WhatsApp. Vanaf april 2020 werd [personeelslid 4] in de aangifte loonbelasting opgenomen, maar de opgegeven gewerkte uren en dagen vielen lager uit dan de uren en dagen die zijn af te leiden uit de werkafspraken. Met [personeelslid 5] zijn over de periode van december 2018 tot en met september 2022 door [medeverdachte] werkafspraken gemaakt via WhatsApp. Vanaf april 2020 werd [personeelslid 5] in de aangifte loonbelasting opgenomen, maar de opgegeven gewerkte uren en dagen vielen lager uit dan de uren en dagen die zijn af te leiden uit de werkafspraken. Daarnaast bleek [personeelslid 5] na juni 2020, namelijk in september 2020 ook nog werkzaam te zijn geweest voor [bedrijf] . maar daarvan was eveneens geen aangifte loonbelasting gedaan. [personeelslid 1] heeft tegenover de FIOD verklaard dat zij vanaf 2019 werkzaam was bij [bedrijf] . Ze kreeg maandelijks een bepaald aantal uren per bank uitbetaald en een deel contant. Het contante geld kreeg ze van [medeverdachte] en [medeverdachte] hield ook de gewerkte uren bij. Op de vraag van de FIOD waarom zij vanaf 2020 per bank uitbetaald kreeg, antwoordde zij dat dit kwam doordat de FIOD langs was geweest en het volgens [verdachte] anders ging opvallen. Ze kreeg niet altijd een loonstrook en de contante uitbetalingen werden niet op de loonstrook vermeld. Uit de aangetroffen WhatsAppcorrespondentie tussen [personeelslid 1] en [medeverdachte] volgt dat over de periode van 19 april 2019 tot en met 28 februari 2023 werkafspraken zijn gemaakt. Vanaf april 2020 werd [personeelslid 1] in de aangifte loonbelasting opgenomen, maar de opgegeven gewerkte uren en dagen vielen over de jaren 2021 en 2022 lager uit dan de uren en dagen die zijn af te leiden uit de werkafspraken. Uit de WhatsAppcorrespondentie zoals aangetroffen op de telefoon van [medeverdachte] is verder af te leiden dat vanaf 2020 nog meer personen werkzaamheden voor [bedrijf] hebben verricht, namelijk [personeelslid 6] , [personeelslid 7] , [personeelslid 8] , [personeelslid 9] en [personeelslid 10] . In 2022 komt [personeelslid 11] daar nog bij. Het hof stelt vast dat door [bedrijf] voor [personeelslid 7] , [personeelslid 8] , [personeelslid 9] en [personeelslid 10] nimmer aangifte loonbelasting is gedaan. [personeelslid 6] en [personeelslid 11] werden na enige tijd wel in de aangifte loonbelasting opgenomen, maar het uitbetaalde loon bleek niet juist vermeld. Het hof overweegt over deze zes werknemers als volgt. Ten aanzien van [personeelslid 6] volgt uit de WhatsAppcorrespondentie met [medeverdachte] dat vanaf 19 augustus 2020 tot en met 31 augustus 2022 werkafspraken zijn gemaakt. Pas vanaf maart 2021 werd [personeelslid 6] in de aangifte loonbelasting opgenomen, maar de opgegeven gewerkte uren en dagen vielen lager uit dan de uren en dagen die zijn af te leiden uit de werkafspraken. Met [personeelslid 7] zijn over de periode van 10 juli 2020 tot en met 9 april 2023 door [medeverdachte] werkafspraken gemaakt via WhatsApp. [personeelslid 7] werd niet opgenomen in de aangifte loonbelasting. Met [personeelslid 8] zijn over de periode van 7 december 2020 tot en met 4 april 2023 door [medeverdachte] werkafspraken gemaakt via WhatsApp. [personeelslid 8] werd niet opgenomen in de aangifte loonbelasting. Met [personeelslid 9] zijn over de periode van 24 juli 2020 tot en met februari 2023 door [medeverdachte] werkafspraken gemaakt via WhatsApp. [personeelslid 9] werd niet opgenomen in de aangifte loonbelasting. Met [personeelslid 10] zijn over de periode van 4 februari 2020 tot en met 31 maart 2023 door [medeverdachte] werkafspraken gemaakt via WhatsApp. [personeelslid 10] werd niet opgenomen in de aangifte loonbelasting. Ten aanzien van [personeelslid 11] volgt uit de WhatsAppcorrespondentie met [medeverdachte] dat vanaf 17 juni 2022 tot en met april 2023 werkafspraken zijn gemaakt. Pas vanaf september 2022 werd [personeelslid 11] in de aangifte loonbelasting opgenomen en de opgegeven gewerkte uren en dagen vielen lager uit dan de uren en dagen die zijn af te leiden uit de werkafspraken. Gelet op het voorgaande concludeert het hof dat alle aangiften loonbelasting over de ten laste gelegde periode (maand 7 van 2018 tot en met maand 12 van het jaar 2022) onjuist zijn ingediend doordat niet alle werkzame personen daarin werden opgenomen en het uitbetaalde loon niet juist werd vermeld. Loonstroken werden volgens [personeelslid 1] en [personeelslid 2] nauwelijks verstrekt en contante loonbetalingen stonden daarop niet vermeld. Daderschap van [bedrijf] Vervolgens is het de vraag of het doen van onjuiste aangiften van de loonbelasting aan [bedrijf] kan worden toegerekend. Het hof overweegt hierover het volgende. Het doen van aangiften loonbelasting viel binnen de normale bedrijfsvoering van [bedrijf] . Zij had als normadressaat de plicht om correcte aangiften loonbelasting te doen. Het namens de vennootschap onjuist indienen van de aangiften loonbelasting is [bedrijf] dienstig geweest, nu de vennootschap hierdoor minder loonbelasting heeft afgedragen dan waartoe zij gehouden was. Gelet hierop concludeert het hof dat de verboden gedraging, het indienen van onjuiste aangiften loonbelasting, plaatsvond in de sfeer van [bedrijf] en daarom redelijkerwijs aan haar kan worden toegerekend. Dit betekent dat [bedrijf] kan worden aangemerkt als dader van het onder 1 ten laste gelegde. Alvorens het opzet te bespreken zal het hof stilstaan bij de verklaring van de boekhouder en de aangetroffen correspondentie met het boekhoudkantoor, de aangetroffen administratie in de woning van [medeverdachte] , de algemene gang van zaken volgens werknemer [personeelslid 1] en de verklaringen van verdachten. Na deze context te hebben geschetst, zal het hof het opzet beoordelen en toekomen aan de vraag of [verdachte] en [medeverdachte] als opdrachtgever dan wel feitelijke leidinggever kunnen worden aangemerkt en of sprake is geweest van medeplegen. Verklaring boekhouder en bespreking jaarcijfers [boekhouder] heeft tegenover de FIOD verklaard dat hij de boekhouder van [bedrijf] is en zorg droeg voor administratie en de aangiften loonheffing. [verdachte] nam voorheen de boekhouding voor zijn rekening, maar dat ging niet goed. Vanaf januari 2019 is [bedrijf] op advies van [boekhouder] gestart met het bijhouden van kasboeken en daardoor ging het geleidelijk aan beter met de administratie van [bedrijf] . Tot 2021 was de administratie niet op de rit, aldus [boekhouder] . De jaarcijfers werden jaarlijks door [boekhouder] besproken met [verdachte] en [medeverdachte] . Uit de agenda van de jaarbespreking van 2018 volgt dat er veel vraagtekens zijn gesteld bij de administratie. Uit de agenda van de jaarbesprekingen 2019 en 2020 volgt dat de administratie rommelig was met het risico op verwerping. Correspondentie tussen [verdachte] en het boekhoudkantoor Op de telefoon van [verdachte] is (WhatsApp)correspondentie aangetroffen met [boekhouder] en [medewerker boekhouder] (een werknemer van het boekhoudkantoor) die betrekking heeft op de aangiften loonbelasting. Zo vroeg [medewerker boekhouder] op 30 oktober 2018 aan [verdachte] of hij nog meer werknemers in dienst had, waarop [verdachte] ontkennend antwoordde. Op 14 mei 2019 stuurde [boekhouder] aan [verdachte] een bericht dat hij een tijd bezig is geweest met de administratie van 2018 maar er niet uitkomt omdat het een dikke rommel is. Op 25 september 2019 stuurde [boekhouder] aan [verdachte] een bericht dat hij helaas veel tijd heeft moeten steken in het uitzoeken van verschillen in de administratie en dat hij de administratie voor een fractie van de kosten kan doen, mits de boekhouding netjes geordend aangeleverd wordt. In februari 2020 vraagt [boekhouder] aan [verdachte] om de persoonsgegevens en de gewerkte uren aan te leveren van de werknemers die in de maanden januari en februari van dat jaar werkzaamheden hebben verricht bij [bedrijf] . Hierop antwoordde [verdachte] “Die paar mensen die bij ons werken in januari en februari willen niet eens op de loonlijst! Vanaf 1 maart komen er meer te werken is het ook veel drukker. We hebben niet eens werk voor ons zelf soms deze twee maanden. Dus worden vanaf volgende maand ingeleverd.” Op 16 april 2020 bericht van [verdachte] aan [medewerker boekhouder] dat hij die dag of morgen nog een stuk of vier nul urencontracten afgeeft. Op 14 maart 2021 stuurt [verdachte] aan [medewerker boekhouder] een foto van het ID-bewijs en een formulier van indiensttreding van [personeelslid 6] . In september 2022 stuurt [verdachte] aan [medewerker boekhouder] een formulier indiensttreding van [personeelslid 11] . Correspondentie tussen [medeverdachte] en het boekhoudkantoor Op de telefoon van medeverdachte [medeverdachte] is ook (WhatsApp)correspondentie aangetroffen met [boekhouder] die betrekking heeft op de aangiften loonbelasting. In juni en juli 2018 vroeg [medeverdachte] aan [boekhouder] of hij nihilaangifiten loonbelasting wilde indienen, waarop [boekhouder] antwoordde dat hij dat zal doen dan wel heeft gedaan. Aangetroffen administratie in de woning van [medeverdachte] Tijdens de doorzoeking van de woning van [medeverdachte] op 12 april 2023 is een weekplanner aangetroffen met een beschreven blad met de namen [personeelslid 12] , [personeelslid 2] , [personeelslid 6] en [personeelslid 4] met getallen erachter, vermoedelijk de gewerkte uren. Daarnaast lagen in de slaapkamer van de woning van [medeverdachte] enkele aantekeningen met namen en vermoedelijk de gewerkte uren van personeel. Verklaring van [personeelslid 1] omtrent de feitelijke gang van zaken [personeelslid 1] was, zoals eerder benoemd, vanaf 2019 werkzaam bij [bedrijf] en ook aanwezig tijdens de doorzoeking van de marktkraam op 12 april 2023. De FIOD heeft [personeelslid 1] tijdens de doorzoeking enkele vragen gesteld over het reilen en zeilen van de marktkraam. Zij heeft toen onder meer verklaard dat [verdachte] de prijzen van de producten bepaalde of bij zijn afwezigheid [medeverdachte] . Er werden geen voorraadlijsten bijgehouden en er werd geen eindbalans opgemaakt. Ze werkte vaak met een vaste groep collega’s en op de woensdagmarkt werkte ze vaak met zes mensen. Via WhatsApp stuurde [medeverdachte] berichten over hoe laat ze moest beginnen. [medeverdachte] hield in haar telefoon notities bij van de gewerkte uren van het personeel, aldus [personeelslid 1] . Verklaring van [verdachte] Tijdens de terechtzitting van de rechtbank heeft [verdachte] onder meer verklaard dat wanneer een werknemer vroeg om een voorschot hij/zij dat kreeg en dit werd dan verrekend aan het einde van de maand. Als bijvoorbeeld iemand 15 uren had gewerkt, en 5 uren reeds contant uitbetaald had gekregen, dan gaf hij aan de boekhouder door dat die persoon 10 uren had gewerkt. Dergelijke contante betalingen/voorschotten werden niet in het kasboek genoteerd. De boekhouder verzorgde onder meer de salarisadministratie en aangiften loonbelasting. Opzet Het hof leidt het opzet allereerst af uit de verklaring van [verdachte] , die ter terechtzitting van de rechtbank heeft verklaard dat in de beginjaren werknemers wekelijks hun loon contant uitbetaald kregen. Deze verklaring van de verdachte strookt met de onderzoeksbevindingen van de FIOD en wordt onder meer bevestigd door de als getuige gehoorde werknemers [personeelslid 1] en [personeelslid 2] . Uit voornoemd feitencomplex volgt dat vanaf 2020 sommige werknemers gedeeltelijk in de aangifte loonbelasting werden opgenomen. Dit kwam er in de praktijk erop neer dat een deel van het loon per bank werd overgemaakt en een deel van het loon contant werd uitbetaald. [verdachte] heeft verklaard dat contant betaald loon niet aan de boekhouder werd doorgegeven en niet in het kasboek werd genoteerd. [personeelslid 1] heeft over deze verandering specifiek verklaard dat dit kwam omdat de FIOD langs was geweest en het volgens [verdachte] anders ging opvallen. Dat daarnaast opzettelijk werknemers in zijn geheel niet in aangiften loonbelasting werden opgenomen volgt uit voornoemde aangehaalde correspondentie tussen [verdachte] en [boekhouder] inhoudende dat personeel volgens [verdachte] niet op de loonlijst wilde. [medeverdachte] had eveneens opzet, omdat zij ook personeel zwart uitbetaalde en wist van de wijze waarop het personeel in de loop der jaren werd betaald.. [personeelslid 1] en [personeelslid 2] hebben eveneens verklaard dat zij contant loon van haar hebben ontvangen. Verder is op de telefoon van [medeverdachte] een WhatsAppconversatie aangetroffen van 26 mei 2020 tussen van [medeverdachte] en werknemer [personeelslid 5] . [medeverdachte] vroeg daarin om controle van haar adres en BSN. [personeelslid 5] vroeg aan [medeverdachte] waarvoor dit was, waarop [medeverdachte] antwoordde “gedeelte op papier”. Daarnaast bevindt zich in het dossier een WhatsAppconversatie tussen [medeverdachte] en werknemer [personeelslid 6] op 6 april 2021. [personeelslid 6] vroeg aan [medeverdachte] wat haar inkomen op papier wordt omdat ze misschien in aanmerking kan komen voor een studio. [medeverdachte] antwoordde hierop ".. We proberen er achter te komen. Je het liever niet teveel uren op papier toch?”. Volgens [verdachte] werden de gewerkte uren bijgehouden in een boekje in/bij de kassa van de marktkraam. Uit voornoemd feitencomplex stelt het hof vast dat (ook) [medeverdachte] zich bezighield met het noteren van de gewerkte uren van het personeel. [personeelslid 1] en [personeelslid 2] hebben immers verklaard dat [medeverdachte] de gewerkte uren bijhield en in de woning van [medeverdachte] zijn een weekplanner en andere notities aangetroffen. [verdachte] gaf vervolgens het aantal gewerkte uren van het personeel aan de boekhouder door. Dat opzettelijk niet het juiste aantal uren werd doorgegeven volgt uit de verklaring van [verdachte] ter terechtzitting van de rechtbank over het verrekenen van voorschotten en/of contante uitbetalingen. Gelet op voornoemde feiten en omstandigheden in onderling verband en samenhang bezien, is het hof van oordeel dat zowel bij [verdachte] als [medeverdachte] sprake is van opzet op het onder 1 ten laste gelegde onjuist of onvolledig doen van de aangiften loonheffing en dit handelen kan worden toegerekend aan [bedrijf] . Het hof acht het opzet van [bedrijf] wettig en overtuigend bewezen. Opdracht of feitelijk leidinggeven Het hof dient met betrekking tot het onder 1 ten laste gelegde de vraag beantwoorden of verdachte als opdrachtgever of feitelijke leidinggever kan worden aangemerkt. In dat kader acht het hof allereerst het volgende van belang. Uit het dossier volgt dat [verdachte] en [medeverdachte] , in navolging van de eenmanszaak van [verdachte] , samen [bedrijf] hebben opgericht. Voor de gehele tenlastegelegde periode geldt dat [verdachte] en [medeverdachte] als bestuurder en/of als aandeelhouder aan [bedrijf] gelieerd waren. Tot 8 december 2020 waren zij zelfs gezamenlijk bestuurders. In de hoedanigheid van bestuurder waren zij zonder meer verantwoordelijk voor het (laten) indienen van correcte aangiften loonbelasting en ten opzichte van elkaars gedragingen waren zij als bestuurders bevoegd en redelijkerwijs gehouden om maatregelen te treffen ter voorkoming of beëindiging een situatie waarbij onjuiste aangiften loonbelasting werden ingediend. Uit voornoemd feitencomplex is naar voren gekomen dat [verdachte] en [medeverdachte] beiden bekend waren met de boekhouder en contact met het boekhoudkantoor hebben gehad over administratie en jaarstukken betreffende [bedrijf] . Daarnaast hadden zij beiden de dagelijkse leiding over [bedrijf] en stuurde [medeverdachte] het personeel aan. Beiden hebben WhatsAppcontact gehad met een of meer medewerkers over werkgerelateerde aangelegenheden. [medeverdachte] registreerde de gewerkte uren van het personeel en onderhield het meeste (WhatsApp)contact met de werknemers voor het maken van werkafspraken. Zij noteerde de gewerkte uren van de werknemers die de basis vormde voor wat de laatste zouden verdienen. [verdachte] en [medeverdachte] hebben beiden contant loon uitbetaald aan werknemers. Beiden waren dus gedurende enige jaren bewust actief met het doen van contante betalingen aan werknemers ("een gedeelte mag maar op papier", aldus [medeverdachte] ), zodat deze bewust niet in de boekhouding werden verwerkt (“anders ging het opvallen”, aldus [verdachte] ), en zodat deze aldus niet in de loonadministratie en vervolgens in de aangifte loonbelasting zijn opgenomen. Het hof is dan ook van oordeel dat verdachte feitelijke leiding heeft gegeven aan de door [bedrijf] begane strafbare feiten. Medeplegen Het hof is van oordeel dat de feiten zijn gepleegd door de rechtspersoon [bedrijf] maar dat van medeplegen (door [verdachte] en/of [medeverdachte] en/of iemand anders) geen sprake is en spreekt verdachte daarvan vrij. Bewezenverklaring van medeplegen - in onderling verband en samenhang beschouwend met de tenlastelegging van [verdachte] en [medeverdachte] , die gericht is op het feitelijk leidinggeven door [verdachte] en/of [medeverdachte] aan een strafbare feit gepleegd door de vennootschap - zou betekenen dat bewezen verklaard wordt het feitelijk leidinggeven aan het eigen (mede)plegen. Naar het oordeel van het hof is het niet mogelijk, althans niet goed denkbaar, in strafrechtelijke zin feitelijk leiding te geven aan eigen gedragingen, zodat verdachte hiervan moet worden vrijgesproken. Conclusie Gelet op het voorgaande acht het hof het ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen met uitzondering van het tenlastegelegde medeplegen.

Tijdens de doorzoeking van de woningen van verdachte en van [medeverdachte] op 12 april 2023 is administratie aangetroffen en in beslag genomen. In de woning van [verdachte] werden twee kasboeken aangetroffen. In de woning van [medeverdachte] werd de onder feit 1 genoemde jaarplanner en documenten aangetroffen met namen van personeel en de vermoedelijk gewerkte uren. Daarnaast is administratie verkregen van de boekhouder. Verder werd op de telefoons van [verdachte] en [medeverdachte] correspondentie aangetroffen met betrekking tot de administratie. De FIOD heeft die correspondentie en de administratie onderzocht en kwam daarbij tot de conclusie dat de loon- en kasadministratie niet voldeed aan de daarvoor gestelde eisen. Uit de onder feit 1 opgenomen verklaring van boekhouder [boekhouder] en de agenda’s van de jaarstukken volgt dat de administratie (volgens [boekhouder] ) in zijn algemeenheid ‘een dikke rommel’ was en dat verdachten daarvan op de hoogte waren. Specifiek volgt uit voornoemd feitencomplex van feit 1 dat geen deugdelijke loonadministratie werd gevoerd, doordat opzettelijk medewerkers van [bedrijf] niet in de aangiften loonbelasting werden opgenomen en onjuiste opgave werd gedaan van de gewerkte uren van het personeel en van het contant betaalde loon. Uit het dossier volgt verder dat ook de kasadministratie niet voldeed aan de eisen. Volgens [boekhouder] werd in het begin van de onderneming (dus in 2018) niet met een kasboek gewerkt. Vanaf 2019 werd volgens de boekhouder wel met een kasboek gewerkt, maar uit de kasbladen volgt dat contante loonbetalingen aan werknemers niet werden geregistreerd, hetgeen overeenkomt met de verklaring van [verdachte] inhoudende dat hij dergelijke uitgaven niet noteerde in het kasboek. Het kasboek bleek ook niet helemaal bijgewerkt te zijn. Het laatst beschreven kasblad, wat op 12 april 2023 werd aangetroffen in de woning van [verdachte] , ziet op januari 2023 en behelst alleen maar het beginsaldo. Uit de correspondentie tussen [verdachte] en [boekhouder] en tussen [verdachte] en [medewerker boekhouder] in combinatie met de aanwezige kasbladen kan verder worden geconcludeerd dat ook de omzet niet juist werd geadministreerd. Het hof acht daarbij de volgende WhatsAppberichten, die zijn aangetroffen op de telefoon van [verdachte] , van belang. Op 29 januari 2019 stuurde [boekhouder] aan [verdachte] een bericht "We komen niet uit jouw administratie. We hebben een groot negatief kassaldo." Op 31 januari 2019 berichtte [boekhouder] aan [verdachte] “Veel boekingen zullen we moeten controleren met de facturen e.d. omdat er heel veel fouten in zitten.” Op 30 april 2019 berichtte [boekhouder] aan [verdachte] “De voor het eerste kwartaal aangeleverde administratie is (wederom) onvolledig. Dit betekent dat we de btw-aangifte gaan schatten om toch op tijd aangifte te doen. Ook de administratie van vorig jaar is onvolledig." Op 23 mei 2019 vroeg [medewerker boekhouder] aan [verdachte] “Hallo [verdachte] , ik ben bezig met de kasbladen van het eerste kwartaal. Nu mis ik volgens mij nog wat dagen omzet. Op 11/1,15/2, 23/2, 13/3, 14/3 en 29/3 staat er geen omzet in de kas. Verder hou ik ook nog wat kwitanties van [naam] over die niet via de bank betaald zijn en die ook niet in de kas staan. Weet jij hoe dit zit?” Hierop antwoordde [verdachte] onder meer dat de kwitanties via de kas zijn betaald en dat 11 januari, 15 februari en 29 maart geen omzet is behaald vanwege slecht weer. Op 27 mei 2019 bericht [medewerker boekhouder] aan [verdachte] dat ze niet uitkomt met de uitleg van [verdachte] gelet op de doorgeven omzet van ruim € 13.000,- tegenover kwitanties van ruim € 21.000,- hetgeen een negatief kassaldo zou opleveren van ruim € 8.000,-. Hierop geeft [verdachte] over voornoemde drie dagen (11 januari, 15 februari en 29 maart) alsnog omzetten door met een totaalbedrag van precies € 8.000 met de opmerking ‘Dan opgelost’. Het hof trekt uit deze berichten de conclusie dat de kasadministratie niet juist is en dat [verdachte] het negatieve kassaldo trachtte weg te poetsen. Naast berichten met de boekhouder, is op de telefoon van [verdachte] en [medeverdachte] ook onderlinge correspondentie aangetroffen tussen [verdachte] en [medeverdachte] . Van [medeverdachte] stuurde aan [verdachte] berichten met bedragen die vermoedelijk betrekking hebben op de contante- en gepinde (dag)opbrengst, het wisselgeld en uitgaven, maar deze bedragen komen niet altijd overeen met de opgemaakte kasbladen. Ter illustratie verwijst het hof naar de volgende berichten. Bij bericht van 21 oktober 2019 gaf Van [medeverdachte] aan [verdachte] een bedrag door van 1510 + 290 pin. Gelet op het tijdstip van dit bericht, betreft dit vermoedelijk de ontvangst van de dag ervoor. Op het kasblad staat bij 20 oktober 2019 evenwel slechts een ontvangst geregistreerd van € 1.160,-. Bij bericht van 16 april 2020 benoemt Van [medeverdachte] een pinbedrag van 2275 en een uitgave van 290, maar op het kasblad van die dag is slechts een ontvangst vermeld van € 410,- en de uitgave van € 290,- is niet in het kasboek vermeld. Bij bericht van 23 april 2020 benoemde Van [medeverdachte] een pinbedrag van 2290, terwijl in het kasboek bij die dag een ontvangst is vermeld van € 460,-. Bij bericht van 2 juli 2020 benoemde Van [medeverdachte] een pinbedrag van 1845 en uitgaven 315 en koffiepot 40. In het kasblad staat echter dat € 1.260,- is ontvangen en zijn geen uitgaven vermeld. Bij bericht 25 maart 2021 benoemde Van [medeverdachte] een pinbedrag van 2250, terwijl in het kasblad is vermeld dat € 870,- is ontvangen. Opzet Voor het opzet verwijst het hof naar hetgeen hiervoor reeds onder feit 1 is overwogen. Gelet op de nauwe samenhang van de feiten 1 en 2, is het opzet van [bedrijf] ook voor dit feit gegeven, nu op grond van het daar overwogene ook hier het opzet van [verdachte] en [medeverdachte] aan [bedrijf] kan worden toegerekend. [verdachte] en [medeverdachte] waren immers beiden op de hoogte van het feit dat de administratie in zijn algemeenheid niet op orde was en dat de loonadministratie onjuist en/of onvolledig was doordat opzettelijk niet alle werkzame personen daarin werden opgenomen en/of het uitbetaalde loon niet juist werd vermeld. In aanvulling daarop volgt uit het feitencomplex van feit 2, in het bijzonder de correspondentie tussen [verdachte] en [medewerker boekhouder] dat [verdachte] opzettelijk onjuiste omzetbedragen doorgaf om discrepanties in de administratie op te lossen. Opdracht of feitelijk leidinggeven Het hof dient met betrekking tot het onder 2 ten laste gelegde de vraag te beantwoorden of verdachte als opdrachtgever of feitelijke leidinggever kan worden aangemerkt. Het hof is van oordeel dat verdachte als feitelijk leidinggever kan worden aangemerkt, hetgeen reeds kan worden afgeleid uit hetgeen het hof hiervoor met betrekking tot het feitelijk leidinggeven aan feit 1 kan worden afgeleid. Daarbij overweegt het hof voorts nog dat verdachte met contante betalingen aan de werknemers in de wetenschap dat deze betalingen (al dan niet gedeeltelijk) ‘niet op papier' werden gezet, een zodanige bijdrage heeft geleverd aan het voeren van een gebrekkige administratie, dat hij geacht moet worden daaraan (mede) feitelijk leiding te hebben gegeven. Medeplegen Het hof is, gelijk aan hetgeen hierover onder feit 1 is overwogen, van oordeel dat verdachte van dit onderdeel moet worden vrijgesproken. Conclusie Gelet op het voorgaande acht het hof het ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen met uitzondering van het tenlastegelegde medeplegen. Bewezenverklaring Het hof acht op grond van de inhoud van wettige bewijsmiddelen, wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan, te weten dat: 1.[bedrijf] op één of meer tijdstippen in of omstreeks de periode 31 augustus 2018 tot en met 21 februari 2023 te [plaats] , [plaats] , [plaats] , [plaats] en/of [plaats] , in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met één of meer anderen en/of alleen, telkens opzettelijk, een bij de belastingwet voorziene aangifte, als bedoeld in de Algemene wet inzake rijksbelastingen, te weten één of meer digitale aangiften voor de loonbelasting ten name van [bedrijf] over: - de 7e, 8e, 9e, 10e, 11e en/of 12e maand van het jaar 2018; - de 1e, 2e, 3e, 4e, 5e, 6e, 7e, 8e, 9e, 10e, 11e en/of 12e maand van het jaar 2019; - de 1e, 2e, 3e, 4e, 5e, 6e, 7e, 8e, 9e, 10e, 11e en/of 12e maand van het jaar 2020; - de 1e, 2e, 3e, 4e, 5e, 6e, 7e, 8e, 9e, 10e, 11e en/of 12e maand van het jaar 2021; - de 1e, 2e, 3e, 4e, 5e, 6e, 7e, 8e, 9e, 10e, 11e en/of 12e maand van het jaar 2022, en/of - de 1e en/of 2e maand van het jaar 2023, telkens onjuist en/of onvolledig heeft gedaan en/of heeft doen/laten doen, door telkens in de ingediende aangiften een onjuist bedrag aan belastbaar loon/te betalen loonheffingen op te geven en/of te doen/laten opgeven, terwijl dat feit telkens ertoe strekte dat te weinig belasting wordt geheven, tot het plegen van welke bovenomschreven strafbare feiten verdachte telkens opdracht heeft gegeven en/of aan welke bovenomschreven verboden gedragingen verdachte feitelijke leiding heeft gegeven; 2.[bedrijf] op één of meer tijdstippen in of omstreeks de periode 1 juli 2018 tot en met 12 april 2023 te [plaats] en/of [plaats] , in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met één of meer anderen en/of alleen, telkens als degene die ingevolge de belastingwet verplicht was tot het voeren van een administratie, overeenkomstig de daaraan bij of krachtens de belastingwet gestelde eisen, telkens opzettelijk een zodanige administratie niet heeft gevoerd en/of laten voeren, door - geen, althans een onvolledige/niet-sluitende administratie bij te houden en/of te bewaren, en/of - geen, althans op onvolledige/niet-sluitende wijze een kasboek bij te houden en/of te bewaren, waardoor niet te allen tijde de rechten en verplichtingen van de belastingplichtige en andere voor de heffing van belasting zijnde gegevens kunnen worden gekend, terwijl dat feit telkens ertoe strekte dat te weinig belasting wordt geheven, tot het plegen van welke bovenomschreven strafbare feiten verdachte telkens opdracht heeft gegeven en/of aan welke bovenomschreven verboden gedragingen verdachte feitelijke leiding heeft gegeven; Het hof spreekt verdachte vrij van die onderdelen van de tenlastelegging die hierboven niet bewezen zijn verklaard. Strafbaarheid van het bewezenverklaarde Het bewezenverklaarde is strafbaar. Het onder 1 bewezenverklaarde levert op: opzettelijk een bij de belastingwet voorziene aangifte onjuist of onvolledig doen, terwijl het feit ertoe strekt dat te weinig belasting wordt geheven, gepleegd door een rechtspersoon, terwijl verdachte daaraan feitelijke leiding heeft gegeven, meermalen gepleegd. Het onder 2 bewezenverklaarde levert op: ingevolge de belastingwet verplicht zijnde tot het voeren van een administratie overeenkomstig de daaraan bij of krachtens de belastingwet gestelde eisen, een zodanige administratie opzettelijk niet voeren, terwijl het feit ertoe strekt dat te weinig belasting wordt geheven, gepleegd door een rechtspersoon, terwijl verdachte daaraan feitelijke leiding heeft gegeven, meermalen gepleegd. Strafbaarheid van verdachte Verdachte is strafbaar omdat geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk geworden die maakt dat verdachte niet strafbaar is. Oplegging van straf Standpunt van het openbaar ministerie De advocaat-generaal heeft gevorderd verdachte te veroordelen tot een gevangenisstraf van zes maanden, met aftrek van het voorarrest, en als bijkomende straf een ontzetting van het recht tot uitoefening van het beroep van bestuurder of vennoot van enige rechtspersoon voor de duur van vijf jaren op te leggen. Standpunt van de verdediging De raadsvrouw heeft bepleit dat het hof, gelet op de persoonlijke omstandigheden van verdachte, waaronder het feit dat hij niet meer actief is als marktondernemer, het fiscale nadeel dat lager dient te zijn dan de berekening van de rechtbank en het beperkte nut van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf, volstaat met een taakstraf voor verdachte, met eventueel een voorwaardelijke gevangenisstraf of een onvoorwaardelijk deel dat gelijk is aan de periode die hij in voorarrest heeft doorgebracht. Daarnaast heeft de verdediging verzocht om het beroepsverbod niet op te leggen, omdat de actieve onderneming is beëindigd en het beroepsverbod het maken van afspraken door het bedrijf met de Belastingdienst zou kunnen bemoeilijken. In het geval dat het hof tot een benadelingsbedrag boven de grens van € 70.000,- komt heeft de raadsvrouw verzocht om de getuigen [personeelslid 12] en [personeelslid 6] te horen. Oordeel van het hof Bij het bepalen van de straffen houdt het hof rekening met de aard en de ernst van het bewezenverklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte. Verdachte heeft zich – als feitelijke leidinggever – schuldig gemaakt aan stelselmatige belastingfraude en het niet voeren van een deugdelijke administratie. Hij heeft opzettelijk werknemers niet, althans niet voor de volledige aantallen gewerkte uren, op de loonlijst laten verwerken en opzettelijk onjuiste en onvolledige aangiften loonbelasting laten doen. Ook de kasadministratie werd opzettelijk onjuist gevoerd. Als gevolg hiervan is over een langere periode (zes boekjaren) te weinig belasting afgedragen. Daar komt bij dat verdachte ten tijde van het plegen van deze feiten nog betrokken was in een ander fiscaal onderzoek in welk kader hij in 2020, voor soortgelijke feiten als thans aan de orde, is veroordeeld. Dat onderzoek en die veroordeling heeft verdachte op geen enkele wijze tot ander gedrag gebracht. Verdachte is gewoon op dezelfde voet voortgegaan. Het hof rekent dit alles verdachte aan. De goede werking van het belastingsysteem staat of valt immers met de betrouwbaarheid, juistheid en volledigheid van aangiften. Dit systeem is mede gebaseerd op het vertrouwen dat een onderneming een juiste aangifte doet. Daarnaast wordt de gemeenschap door belastingfraude benadeeld, omdat de Staat der Nederlanden inkomsten ten behoeve van het algemeen nut misloopt. Dit leidt tot verzwaring van de belastingdruk bij andere belastingbetalers en draagt bij aan het ondermijnen van de belastingmoraal. Door niet te voldoen aan de administratieplicht is het zicht ontnomen op de ware financiële situatie van de onderneming. Verdachte heeft als bestuurder aan de strafbare gedragingen feitelijke leiding gegeven. Hij heeft het vertrouwen dat in hem als bestuurder is gesteld beschaamd. Het dossier schetst een beeld dat verdachte niet proactief heeft gehandeld en niet heeft willen handelen, terwijl hij wist dat de administratie een puinhoop was én (hij vanaf enig moment) wist dat hij – vanwege een strafrechtelijke veroordeling voor soortgelijke feiten – in een proeftijd liep. Het hof heeft acht geslagen op het strafblad van verdachte van 18 september 2026. Hieruit blijkt, zoals hiervoor reeds vermeld, dat verdachte eerder is veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten tot onder meer een voorwaardelijke gevangenisstraf van zes maanden en waarvan de proeftijd nog niet was verstreken ten tijde van het plegen van deze bewezenverklaarde strafbare feiten. De Belastingdienst heeft als benadelingsbedrag aan gemiste loonheffing een bedrag van € 78.515 berekend, waarbij is uitgegaan van nettoloon en de loonheffingskorting en het anoniementarief is toegepast. Na het in mindering brengen van het nadeel van de buiten de ten laste gelegde periode gelegde maand juni 2018 resteert een benadelingsbedrag van € 77.434,-. De Belastingdienst in uitgegaan van een gemiddelde van acht uur per opgeroepen werknemer per werkdag. Het hof kan echter niet uitsluiten dat sommige werknemers minder hebben gewerkt dan van tevoren was afgesproken, bijvoorbeeld doordat zij op een werkdag eerder naar huis werden gestuurd, zoals door en namens verdachte is gesteld. Het hof zal om die reden 10% van het totale nadeel afhalen, waardoor een benadelingsbedrag van ongeveer € 69.000,- resteert. Door de verdediging is tevens aangevoerd dat geen of niet op de juiste wijze rekening is gehouden met de loonheffingskorting. Het hof is van oordeel door het enkele opwerpen van de stelling dat de loonheffingskorting niet correct is toegepast, het proces-verbaal van de Belastingdienst, waarin het tegendeel staat vermeld, onvoldoende is betwist. Het had op de weg van de verdediging gelegen waaruit blijkt dat, ondanks die vermelding in het proces-verbaal, sprake is van een onjuiste toepassing van die loonheffingskorting maar dat is nagelaten. In de oriëntatiepunten voor straftoemeting van het LOVS geldt als uitgangspunt bij een benadelingsbedrag tussen € 10.000,- tot € 70.000,- een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 2 tot 5 maanden dan wel een onvoorwaardelijke taakstraf. Nu het hof uitgaat van een benadelingsbedrag onder de grens van € 70.000,-, is niet aan de voorwaarde van het voorwaardelijke verzoek van de verdediging voldaan zodat het hof daarop niet zal beslissen. Gelet op de ernst van de feiten (met name het stelselmatige karakter) en het feit dat sprake is van recidive, kan niet anders worden gereageerd dan met het opleggen van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Het hof acht het daarnaast passend om aan verdachte in voorwaardelijke vorm een verbod op te leggen tot het uitoefenen van het beroep van statutair bestuurder of feitelijk bestuurder van enige rechtspersoon of vennoot van enig rechtspersoon als bedoeld in artikel 51 van het Wetboek van Strafrecht. Uit het dossier – in onderling verband en samenhang met de eerdere veroordeling – komt namelijk een patroon naar voren waarbij structureel niet wordt voldaan aan de belastingplicht en waarbij verdachte de feitelijke gang van zaken bepaalt. Voor de oprichting van [bedrijf] was dat vanuit zijn eenmanszaak en na de oprichting van [bedrijf] als bestuurder en feitelijke leidinggever. Het hof volstaat met deze bijkomende straf in voorwaardelijke vorm om het door verdachte maken van (verdere) afspraken met de Belastingdienst niet in de weg te staan. Alle omstandigheden in aanmerking genomen acht het hof de oplegging van een gevangenisstraf voor de duur van vier maanden passend en geboden, met daarnaast een oplegging van voornoemd beroepsverbod in voorwaardelijke vorm voor de duur van vijf jaren, met een proeftijd van drie jaren. Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma, als bedoeld in artikel 4 Penitentiaire beginselenwet, dan wel de regeling van voorwaardelijke invrijheidstelling, als bedoeld in artikel 6:2:10 Wetboek van Strafvordering, aan de orde is. Vordering tot tenuitvoerlegging Standpunt van het openbaar ministerie De advocaat-generaal heeft gevorderd ten uitvoer te leggen de door de meervoudige kamer van de rechtbank Overijssel bij vonnis van 13 augustus 2020 opgelegde voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van zes maanden (parketnummer 08-996053-19). Standpunt van de verdediging De raadsvrouw heeft primair verzocht om de vordering tot tenuitvoerlegging af te wijzen en subsidiair om de straf om te zetten in een taakstraf. Oordeel van het hof Het hof is van oordeel dat de vordering van de officier van justitie moet worden toegewezen. Een deel van de hierboven bewezen verklaarde feiten zijn na het wijzen van voornoemd vonnis en voor het eindigen van de proeftijd gepleegd. Door het plegen van die bewezen verklaarde feiten heeft de verdachte de aan het vonnis verbonden algemene voorwaarde, dat hij voor het einde van de proeftijd geen nieuwe strafbare feiten zou plegen, niet nageleefd. Gelet op het voorgaande zal de tenuitvoerlegging worden gelast van de bij het vonnis onder parketnummer 08/996053-19 aan de verdachte opgelegde gevangenisstraf van zes maanden. Wetsartikelen De straf is gebaseerd op de artikelen 68 en 69 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen en de artikelen 14a, 14b, 14c, 28, 31, 51, 57 en 63 van het Wetboek van Strafrecht. Deze voorschriften zijn toegepast zoals zij golden op het moment van het bewezenverklaarde.

applies Wetboek Art. 51

Het hof: Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht: Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan. Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij. Verklaart het onder 1 en 2 bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar. Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 4 (vier) maanden. Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht. Ontzet de verdachte van het recht tot uitoefening van het beroep van statutair bestuurder of feitelijk bestuurder van enige rechtspersoon of vennoot van enig rechtspersoon als bedoeld in artikel 51 van het Wetboek van Strafrecht voor de duur van 5 (vijf) jaren. Bepaalt dat de ontzetting niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 3 (drie) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt. Beveelt de tenuitvoerlegging van de bij vonnis van de rechtbank Overijssel van 13 augustus 2020, parketnummer 08-996053-19, voorwaardelijk opgelegde straf, te weten van: een gevangenisstraf voor de duur van 6 (zes) maanden. Aldus gewezen door mr. A. van Maanen, voorzitter, mr. M.L. Plas en mr. F.B. Demenint, raadsheren, in tegenwoordigheid van mr. S.J.H. Salvino, griffier, en op 4 november 2026 ter openbare terechtzitting uitgesproken.

applies Wetboek Art. 27(1), Wetboek Art. 51