# Rechtbank Noord-Nederland, 27-10-2026 (LEE 25/2138)

- Type: Case Law
- Source: Rechtbank Noord-Nederland
- Identifier: ECLI:NL:RBNNE:2026:4717
- Date: 2026-10-27
- Original: https://uitspraken.rechtspraak.nl/details?id=ECLI%3ANL%3ARBNNE%3A2026%3A4717
- Canonical: https://overview.legal/posts/607641
- Topics: Personal Data, Public Authority

## Summary

Gedeeltelijke weigering van het college om informatie openbaar te maken naar aanleiding van het openbaarmakingsverzoek van eiser op grond van de Woo. Bestreden besluit op sommige punten niet voldoende gemotiveerd. Beroep gegrond.

## Sections (5)

### ¶2.1

2. Op 17 september 2024 heeft eiser een Woo-verzoek ingediend over de ontwikkelingen van het Spoarpark te Feanwâlden. 2.1. Met het primaire besluit van 29 oktober 2024 heeft het college documenten openbaar gemaakt. Eiser heeft hiertegen bezwaar gemaakt. 2.2. Op 24 maart 2025 heeft de bezwaarschriftencommissie advies uitgebracht. 2.3. Met het bestreden besluit van 29 april 2025 heeft het college het bezwaar gegrond verklaard en het primaire besluit aangevuld. Daarbij zijn drie documenten alsnog geheel of gedeeltelijk openbaar gemaakt. 2.4. Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Het college heeft een verweerschrift ingediend. 2.5. De rechtbank heeft het beroep op 11 september 2026 op zitting behandeld. Eiser, zijn gemachtigde en de gemachtigden van het college zijn verschenen.

### ¶3.1

Beslistermijn 3. Eiser voert aan dat het college ten onrechte gebruik heeft gemaakt van de mogelijkheid om de beslistermijn met twee weken te verlengen. Volgens eiser had het Woo-verzoek binnen de oorspronkelijke termijn van vier weken kunnen en moeten worden afgehandeld. 3.1. Het college stelt zich op het standpunt dat de verlenging gerechtvaardigd was vanwege de omvang van het verzoek. Bij het primaire besluit zijn meer dan duizend pagina’s aan publieke informatie openbaar gemaakt. 3.2. Op grond van artikel 4.4 van de Woo beslist het bestuursorgaan binnen vier weken op een Woo-verzoek. Deze termijn kan met ten hoogste twee weken worden verlengd indien de omvang of de gecompliceerdheid van de informatie een dergelijke verlenging rechtvaardigt. 3.3. De rechtbank stelt vast dat het college de omvang van het verzoek als reden voor de verlenging heeft aangevoerd. Uit het dossier blijkt dat bij het primaire besluit meer dan duizend pagina’s aan informatie openbaar zijn gemaakt. Daarmee heeft het college de omvang van het verzoek voldoende concreet onderbouwd. 3.4. De omstandigheid dat een deel van de documenten uit betrekkelijk eenvoudig te verwerken informatie bestond, betekent niet dat het college geen gebruik mocht maken van de wettelijke mogelijkheid om de beslistermijn te verlengen. Ook de omstandigheid dat geen overleg met eiser over de verlenging heeft plaatsgevonden, leidt niet tot een ander oordeel. De wet vereist namelijk geen overleg bij een verlenging. De rechtbank is daarom van oordeel dat het college de beslistermijn rechtsgeldig met twee weken heeft verlengd. 3.5. De beroepsgrond slaagt niet. Heeft het college de zoekslag voldoende inzichtelijk gemaakt? 4. Volgens rechtspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (de Afdeling) moet een bestuursorgaan voldoende inzichtelijk maken hoe het de zoekslag heeft verricht. Dit vereiste is ook neergelegd in de Woo. Het voldoende inzichtelijk maken van de zoekslag kan het bestuursorgaan bewerkstelligen door bijvoorbeeld specifiek te vermelden welke systemen zijn geraadpleegd, welke zoektermen zijn gehanteerd voor het zoeken naar documenten in die systemen, welke specifieke vragen de volgens het bestuursorgaan relevante personen hebben meegekregen en welke schifting in de door die personen aangedragen documenten vervolgens is gemaakt. 4.1. Het college heeft in het bestreden besluit zijn motivering voor wat betreft de zoekslag aangevuld. Hieruit volgt dat de volgende systemen zijn geraadpleegd: Outlook, WhatsApp, Rex, iBabs en de Verkenner. Ook volgt hieruit dat na advies van de adviescommissie naast de zoektermen die in het primaire besluit zijn gebruikt (te weten 305, OV-20240014, Lotus Plaza, Montagne, stationsgebied en Feanwâlden) ook is gezocht op de zoektermen: Spoarpark, Spoorpark, Juliusstrjitte, en Herontwikkeling Juliusstrjitte. Het verzoek is opgestuurd aan de ambtenaren van de afdeling Omgeving en Economie met de vraag aandachtig naar het Woo-verzoek te kijken en de aanwezige documenten op te sturen naar het college. Tijdens de hoorzitting is namens het college verder toegelicht dat de zoekslag niet is beperkt tot alleen medewerkers van de afdeling Omgeving en Economie, maar dat ook uitvraag is gedaan bij andere betrokken collega’s. 4.2. Naar het oordeel van de rechtbank blijkt hieruit dat het college acht heeft geslagen op genoemde bepaling in de Woo en op de rechtspraak van de Afdeling. De zoekslag zoals deze uiteindelijk heeft plaatsgevonden heeft het college voldoende inzichtelijk gemaakt. 4.3. Deze beroepsgrond van eiser slaagt dus niet. Heeft het college de zoekslag volledig uitgevoerd? 5. Uit de rechtspraak volgt dat op het bestuursorgaan een flinke inspanningsplicht rust om de volledigheid van de zoekslag aan te tonen. Als het bestuursorgaan aan die verplichting heeft voldaan, dan is het aan de indiener van het Woo-verzoek om aannemelijk te maken dat er nog meer documenten moeten zijn. De formulering van het Woo-verzoek is daarbij bepalend voor de reikwijdte. Over een te ruime opvatting van het verzoek kan niet worden geklaagd. 5.1. In deze zaak heeft eiser verschillende concrete documenten en omstandigheden genoemd die volgens hem aanleiding geven om te veronderstellen dat aanvullende informatie bij het college berust. Het gaat onder meer om afdelings- en portefeuillehoudersverslagen, een memo over de toepassing van het Didam-arrest en eventuele conceptversies daarvan, stedenbouwkundige stukken, communicatie over de landschappelijke inpassing en informatie in digitale agenda’s. Afdelings- en portefeuillehoudersverslagen 6. Eiser heeft aangevoerd dat afdelings- en portefeuillehoudersverslagen ontbreken. Hij wijst daarbij op de verklaring van de gemeentesecretaris dat binnen de gemeente niet structureel verslag wordt gelegd, maar dat verslaglegging bij uitzondering wel plaatsvindt. 6.1. Het college heeft aan de rechtbank een brief van de gemeentesecretaris overgelegd, waarin is opgenomen dat binnen de gemeente geen gebruik gemaakt wordt van het opstellen van afdelingsverslagen. Het college heeft bij zijn brief van 21 mei 2025 hierop een meer uitgebreide toelichting in de vorm van een directieverklaring overgelegd, waarin het volgende wordt verklaard: “In de beroepsprocedure LEE 24/3463 WOO heeft [gemachtigde] een aanvullend beroepschrift ingediend. Hierin stelt hij dat afdelingsverslagen en portefeuilleverslagen ontbreken in het Woo-besluit. De directie wenst hierover te verklaren dat binnen de gemeente Dantumadiel geen afdelingsverslagen of portefeuilleverslagen worden opgesteld. Dit komt doordat deze overleggen op informele wijze worden afgedaan. In plaats van formele verslagen worden er andere manieren van informatieuitwisseling gebruikt. Dit zijn bijvoorbeeld mondelinge rapportages naar het management. Daarnaast hanteren wij een cultuur van vertrouwen waarin afdelingen veel autonomie hebben. Verslaglegging wordt alleen ingezet bij uitzonderingen. De gemeente Dantumadiel stelt geen verslag op van portefeuillehoudersoverleggen om verschillende – soms praktische – redenen. Portefeuillehoudersoverleggen tussen wethouders en ambtenaren (of wethouders onderling) worden vaak gezien als informele of voorbereidende gesprekken. Er is dan geen formele verslaglegging, omdat het overleg bedoeld is om standpunten te verkennen en er nog geen besluitvorming plaatsvindt. Daarnaast is er ook geen formele verplichting om portefeuillehoudersoverleggen vast te leggen. Zonder verplichting vervalt de noodzaak om structureel te notuleren. Tevens is het niet opstellen van verslagen een bewuste keuze om tijd en middelen te besparen, zeker nu de uitkomsten van het overleg elders (bijvoorbeeld in een collegevoorstel) alsnog worden vastgelegd.” 6.2. Het college heeft met de uitgebreide verklaring van de directie over het ontbreken van afdelingsverslagen of portefeuilleverslagen de stellingen van eiser daarover weersproken. Hoewel deze werkwijze binnen de gemeente de rechtbank ongebruikelijk voorkomt, kan zij aan die ondertekende verklaring niet voorbijgaan. Zoals hierboven vermeld is het dan aan eiser om zijn stelling dat er meer documenten op dit punt zijn, verder aannemelijk te maken. De rechtbank komt tot het oordeel dat eiser daarin niet is geslaagd. De rechtbank kan daarvoor in het betoog van eiser onvoldoende concrete aanknopingspunten vinden: eiser voert hoofdzakelijk veronderstellingen aan om aannemelijk te maken dat er méér stukken op dit punt zijn. 6.3. De beroepsgrond slaagt niet. Het Didam-memo en eventuele conceptversies 7. Eiser stelt dat een memo of een concept hiervan over de toepassing van het Didam-arrest ontbreekt. Hij verwijst naar verschillende verslagen waaronder het verslag Feanwalden van 10 februari 2023 waaruit volgens hem blijkt dat over het voorbereiden en schrijven van een memo is gesproken en dat de memo aan collega’s is voorgelegd. 7.1. Het college heeft zich op het standpunt gesteld dat de memo nooit is opgesteld. Het heeft daarbij verwezen naar het advies van de bezwaarschriftencommissie en naar de volgende e-mail van 23 december 2024: 7.2. De rechtbank is van oordeel dat het aannemelijk is dat er een memo over het Didam-arrest is of dat er een conceptversie hiervan bestaat. Volgens het verslag van 10 februari 2023 is namelijk een intern voorstel geschreven middels een memo. In dat verslag staat namelijk het volgende: 7.3. Uit de onder 7.1 door het college genoemde e-mail volgt niet of de opsteller van de e-mail voldoende overzicht had en voldoende ingevoerd was in de materie. Op deze manier kan aan deze e-mail niet de waarde gehecht worden die het college graag zou willen. Ook wordt in de mail niet ingegaan op de stelling van eiser dat er wel een concept van de memo moet zijn. 7.4. De beroepsgrond slaagt. Het bestreden besluit is op dit punt onvoldoende gemotiveerd. Het college moet nader onderzoek verrichten naar het bestaan van de memo of een conceptversie hiervan. Vervolgens moet het college de memo of het concept - indien aanwezig - alsnog openbaar maken. Als de memo of het concept na nader onderzoek niet aanwezig is, dan moet het college zijn besluit op dit punt beter motiveren. Stedenbouwkundige onderbouwing 8. Eiser stelt dat een stedenbouwkundige onderbouwing of een stedenbouwkundig advies ontbreekt. Hij verwijst daarbij naar contacten met Hûs en Hiem en naar correspondentie uit augustus en september 2025. 8.1. Het college voert aan dat de correspondentie uit 2025 buiten de periode van het Woo-verzoek valt, omdat het verzoek dateert van 17 september 2024. Verder heeft het college toegelicht dat is besloten de stedenbouwkundige onderbouwing niet verder uit te werken, omdat het plan niet doorging. Volgens het college volgt daaruit dat geen afzonderlijk stedenbouwkundig advies bij de gemeente berust. Het college wijst hierbij op de memo van het team Omgeving en Economie van 9 april 2025 waarin hierover het volgende staat opgenomen: “(…) Inleiding De voorliggende vraag is waarom een stedenbouwkundige toelichting, zoals gevraagd door de adviescommissie op 29 mei 2024, in het dossier ontbreekt. Hoofdtekst Deze ontwikkeling is welstandsplichtig verklaard op basis van de ligging ten opzichte van de blauwe ster op de welstandskaart. Deze ster markeert het gebied waarvoor het toetsingskader van Hoofdstuk 3 van toepassing is (Bijzondere functies op prominente locaties). Het vereisen van een stedenbouwkundige toelichting kan mogelijk zijn wanneer dit initiatief niet onder Hoofdstuk 3 zou vallen. Op grond van Hoofdstuk 6 van de welstandsnota is het voor “Grotere (her)ontwikkelingsprojecten” namelijk nodig om een stedenbouwkundig plan op te stellen. Conclusie Tijdens een vergadering van de adviescommissie is dit punt in goed overleg besproken. Aangezien Hoofdstuk 3 hier van toepassing is (en niet Hoofdstuk 6) is er hierbij gekozen om een stedenbouwkundige toelichting achterwege te laten.” 8.2. Het college heeft met de verklaring van het team Omgeving en Economie over het ontbreken van een stedenbouwkundige toelichting in het dossier “Stationsgebied Feanwalden” de stellingen van eiser daarover weersproken. Zoals hierboven vermeld is het dan aan eiser om zijn stelling dat er meer documenten zijn, verder aannemelijk te maken. De rechtbank komt tot het oordeel dat eiser daarin niet is geslaagd. 8.3. De beroepsgrond slaagt dan ook niet. Communicatie over de landschappelijke inpassing 9. Eiser stelt dat communicatie over de landschappelijke inpassing ontbreekt. Hij voert aan dat een landschappelijke inpassing onderdeel is van de voorbereiding van de stedenbouwkundige uitwerking en dat hierover daarom schriftelijke informatie moet bestaan. Hij verwijst daarbij naar de contacten met Hûs en Hiem en naar de betrokkenheid van de projectleider en de stedenbouwkundige. 9.1. Het college heeft toegelicht dat, toen duidelijk werd dat het plan niet verder zou worden uitgewerkt, in overleg is besloten de verdere uitwerking en het aanleveren van de bijbehorende documenten achterwege te laten. Volgens het college is het daarom niet aannemelijk dat aanvullende documenten over de landschappelijke inpassing bij de gemeente berusten. 9.2. De rechtbank oordeelt dat het aannemelijk is dat toen bleek dat er geen stedenbouwkundige toelichting vereist was, er ook geen landschappelijke inpassing nodig was. Eiser stelt immers zelf dat een landschappelijke inpassing onderdeel is van de voorbereiding van de stedenbouwkundige uitwerking. Eiser heeft zijn stelling op dit punt niet verder onderbouwd en dus ook niet verder aannemelijk gemaakt dat er communicatie over de landschappelijke inpassing aanwezig moet zijn. 9.3. De beroepsgrond slaagt dan ook niet. Het document ‘231221 papieren formulier’ 10. Eiser voert aan dat het document met de aanduiding ‘231221 papieren formulier’ op de inventarislijst wordt vermeld, maar niet tussen de in deze procedure openbaar gemaakte stukken is aangetroffen. 10.1. Het college heeft toegelicht dat dit document al in een eerdere Woo-procedure aan eiser is overhandigd. Dit is op zitting vastgesteld. 10.2. De rechtbank overweegt dat het college niet gehouden is informatie die reeds aan de verzoeker is verstrekt, opnieuw openbaar te maken. Nu op de zitting is vastgesteld dat het document ‘231221 papieren formulier’ in een eerdere procedure aan eiser is overhandigd, bestaat geen aanleiding om het college te verplichten dit document in het kader van het onderhavige Woo-verzoek opnieuw te verstrekken. 10.3. De beroepsgrond slaagt niet. Het Teams-overleg van 17 april 2024 11. Eiser stelt dat een opname of verslag van een overleg van 17 april 2024 via Microsoft Teams ontbreekt. 11.1. Het college heeft toegelicht dat het verslag van dit overleg vanaf pagina 609 van de reeds openbaar gemaakte stukken kan worden teruggevonden. 11.2. De rechtbank stelt vast dat het college heeft toegelicht waar het verslag van het overleg zich in de openbaar gemaakte stukken bevindt. Eiser heeft onvoldoende concrete aanknopingspunten aangedragen waaruit volgt dat daarnaast een afzonderlijke opname van het overleg is gemaakt en dat deze opname ten tijde van het Woo-verzoek bij het college berustte. 11.3. De omstandigheid dat het overleg via Microsoft Teams heeft plaatsgevonden, betekent niet zonder meer dat daarvan ook een digitale opname is gemaakt. Zonder concrete aanwijzingen voor het bestaan van een dergelijke opname kan niet worden geconcludeerd dat het college daar nader onderzoek naar had moeten verrichten. 11.4. De rechtbank is daarom van oordeel dat het college op dit punt voldoende heeft toegelicht dat het verslag van het overleg openbaar is gemaakt en dat niet aannemelijk is geworden dat daarnaast nog een opname bij het college berustte. 11.5. De beroepsgrond slaagt niet. Digitale agenda’s 12. Eiser stelt dat digitale agenda-afspraken onder de Woo vallen, omdat daarin naast de datum, tijd en deelnemers ook het onderwerp van het overleg wordt vermeld. 12.1. Het college stelt dat een losse agenda-afspraak niet zonder meer een document is als bedoeld in artikel 2.1 van de Woo. Volgens het college bevat een dergelijke afspraak doorgaans alleen informatie over het plannen van een overleg. Het college heeft erop gewezen dat afspraken met een inhoudelijke omschrijving mogelijk anders moeten worden beoordeeld. 12.2. De rechtbank is van oordeel dat de – door het college wél aangetroffen - digitale agenda’s onder het Woo-verzoek van eiser vallen en alsnog openbaar moeten worden gemaakt. Uit die agenda’s blijkt immers op zijn minst wanneer een vergadering heeft plaatsgevonden, wie daarbij waren en – naar de rechtbank aanneemt – waarover de vergadering ging. Dat maakt zo’n agenda tot een bestuurlijke aangelegenheid. Het college kan dan desgewenst de persoonsgegevens weglakken met toepassing van artikel 5.1, tweede lid, aanhef en onder e, van de Woo. Het college moet dus de digitale agenda’s alsnog, al dan niet gelakt, openbaar maken. De beroepsgrond slaagt. Wijze van openbaarmaking 13. Eiser voert aan dat de wijze waarop de documenten openbaar zijn gemaakt niet voldoet aan artikel 2.4, derde lid, van de Woo. Volgens eiser waren de documenten in het begin onoverzichtelijk geordend en gepresenteerd, waardoor het veel moeite kostte om de samenhang en de logica van de openbaar gemaakte stukken te doorgronden. 13.1. Het college stelt zich op het standpunt dat de documenten elektronisch en in een machinaal leesbaar open formaat openbaar zijn gemaakt. Verder heeft het college ter zitting aangeboden om eiser, tegen vergoeding van de daarvoor verschuldigde leges, de documenten op papier te verstrekken. 13.2. Op grond van artikel 2.4, derde lid, van de Woo maakt het bestuursorgaan informatie openbaar op een zodanige wijze dat de belanghebbende en de belangstellende burger zoveel mogelijk worden bereikt en de informatie zo toegankelijk mogelijk wordt verstrekt. 13.3. De rechtbank stelt vast dat eiser ter zitting heeft verklaard dat de wijze waarop de documenten de afgelopen periode openbaar zijn gemaakt, is verbeterd. Hij heeft daarvoor complimenten gegeven. Eiser heeft daarbij toegelicht dat hij de openbaarmaking in het begin als chaotisch en onoverzichtelijk heeft ervaren en dat het veel moeite kostte om de samenhang tussen de documenten te begrijpen. 13.4. De rechtbank begrijpt dat het raadplegen van een omvangrijk dossier, zeker wanneer daarvoor verschillende lijsten moeten worden gebruikt, inspanning kan vergen. Dat eiser de ordening van de documenten onoverzichtelijk vindt, betekent echter niet zonder meer dat de wijze van openbaarmaking in strijd is met artikel 2.4, derde lid, van de Woo. De rechtbank neemt daarbij in aanmerking dat de documenten elektronisch en in een machinaal leesbaar open formaat beschikbaar zijn gesteld en dat het college op de zitting heeft aangeboden de stukken tegen vergoeding van de verschuldigde leges op papier te verstrekken. Eiser heeft zelf aangegeven de stukken digitaal te willen ontvangen. 13.5. Uit hetgeen eiser heeft aangevoerd, is onvoldoende gebleken dat de wijze waarop de documenten in deze procedure openbaar zijn gemaakt, zodanig ontoegankelijk is dat sprake is van strijd met artikel 2.4, derde lid, van de Woo. Dat eiser de stukken liever digitaal ontvangt en de ordening daarvan gebruiksonvriendelijk vindt, is daarvoor onvoldoende. 13.6. De rechtbank is daarom van oordeel dat de wijze waarop het college de documenten openbaar heeft gemaakt, niet in strijd is met artikel 2.4, derde lid, van de Woo. 13.7. De beroepsgrond slaagt niet. Ten onrechte gelakte naam van de voormalige wethouder 14. Eiser heeft aangevoerd dat op pagina 609 van de inventarislijst de naam van een wethouder ten onrechte is gelakt. 14.1. Het college heeft erkend dat de naam van de toenmalige wethouder Gerben Wiersma ten onrechte onleesbaar is gemaakt. Daarmee staat vast dat het besluit op dit punt gebrekkig is. 14.2. Het college verzoekt de rechtbank dit gebrek met toepassing van artikel 6:22 van de Awb te passeren, omdat eiser hierdoor volgens het college niet in zijn belangen is geschaad. 14.3. De rechtbank stelt vast dat de naam van de voormalige wethouder ten onrechte is gelakt. Het gaat om de identiteit van een openbaar bestuurder in diens bestuurlijke hoedanigheid. Het college heeft erkend dat deze naam openbaar had moeten worden gemaakt. 14.4. De rechtbank ziet aanleiding het gebrek met toepassing van artikel 6:22, van de Awb te passeren. De naam van de voormalige wethouder kan eenvoudig worden vastgesteld en het college heeft uitdrukkelijk erkend dat deze ten onrechte is gelakt. Eiser is door deze omissie niet benadeeld in de beoordeling van de overige beroepsgronden. Niet aannemelijk is geworden dat hij door het gebrek in zijn belangen is geschaad. 15.1 15. Het beroep is gegrond. Het gebrek dat bestaat uit het ten onrechte lakken van de naam van de voormalige wethouder wordt met toepassing van artikel 6:22 van de Awb gepasseerd. Dit neemt niet weg dat het besluit op bezwaar van 29 april 2025 wegens de overige gebreken moet worden vernietigd. De rechtbank bepaalt met toepassing van artikel 8:72, vierde lid, van de Awb dat het college een nieuw besluit op bezwaar moet nemen met inachtneming van deze uitspraak. Het college moet de digitale agenda’s alsnog, al dan niet gelakt, openbaar maken. Ook moet het college een memo of concept memo over het Didam-arrest openbaar maken of als een dergelijke memo of een dergelijk concept daadwerkelijk niet bestaat beter motiveren waarom dit niet het geval is. Het college krijgt hiervoor een termijn van zes weken. Voor het overige laat de rechtbank de rechtsgevolgen van het te vernietigen bestreden besluit in stand. 15.1. Omdat het beroep gegrond is, moet het college het door eiser betaalde griffierecht vergoeden. Eiser heeft geen proceskosten gemaakt die voor vergoeding in aanmerking komen.

> Topics: Personal Data, Public Authority

### ¶4

De rechtbank: - verklaart het beroep gegrond; - vernietigt het bestreden besluit van 29 april 2025 voor zover dit ziet op het punt van de Didam-memo en de conceptversie van deze memo; - bepaalt dat het college binnen zes weken na verzending van deze uitspraak een nieuw besluit op bezwaar moet nemen, met inachtneming van deze uitspraak; - bepaalt dat het college de digitale agenda’s, al dan niet gelakt, alsnog openbaar moet maken; - bepaalt dat het college het griffierecht van € 194,- aan eiser moet vergoeden. Deze uitspraak is gedaan door mr. A.S. Broere, rechter, in aanwezigheid van mr. K. Lenting, griffier. Uitgesproken in het openbaar op 27 oktober 2026. griffier rechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

### ¶5

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

### ¶6

Wet open overheid Artikel 2.41. Een bestuursorgaan draagt er zorg voor dat de documenten die het ontvangt, vervaardigt of anderszins onder zich heeft, zich in goede, geordende en toegankelijke staat bevinden.2. Een bestuursorgaan draagt er zoveel mogelijk zorg voor dat de informatie die het overeenkomstig deze wet verstrekt, actueel, nauwkeurig en vergelijkbaar is. 3. Indien een bestuursorgaan overeenkomstig deze wet informatie openbaar maakt, geschiedt dat op zodanige wijze dat de belanghebbende en belangstellende burger zoveel mogelijk wordt bereikt en op de volgende algemeen toegankelijke wijze: a. in een voor hergebruik beschikbare vorm die voldoet aan de voorwaarden van de Wet hergebruik van overheidsinformatie;b. of, indien verstrekking in een machinaal leesbaar open formaat redelijkerwijs niet gevergd kan worden, in andere elektronisch doorzoekbare vorm;c. of, indien elektronische verschaffing redelijkerwijs niet gevergd kan worden, door verstrekking van een kopie van de letterlijke inhoud ervan in andere vorm te verstrekken;d. of, indien verstrekking van een kopie of de letterlijke inhoud redelijkerwijs niet gevergd kan worden, door een uittreksel of een samenvatting van de inhoud te geven, inlichtingen daaruit te verschaffen of door terinzagelegging.4. Een bestuursorgaan is niet verantwoordelijk voor de juistheid of de volledigheid van door derden opgestelde informatie.5. Indien het bestuursorgaan kennis draagt van de onjuistheid of onvolledigheid van de verstrekte informatie, doet het hiervan mededeling.6. Indien het bestuursorgaan informatie verstrekt, verstrekt het zo nodig, en voor zover deze informatie voorhanden is, tevens informatie over de methoden die zijn gebruikt bij het samenstellen van de informatie. Artikel 4.41. Het bestuursorgaan beslist op het verzoek om informatie zo spoedig mogelijk, doch uiterlijk binnen vier weken gerekend vanaf de dag na die waarop het verzoek is ontvangen.2. Het bestuursorgaan kan de beslissing voor ten hoogste twee weken verdagen, indien de omvang of de gecompliceerdheid van de informatie een verlenging rechtvaardigt. Van de verdaging wordt voor de afloop van de eerste termijn schriftelijk gemotiveerd mededeling gedaan aan de verzoeker.3. Onverminderd artikel 4:15 van de Algemene wet bestuursrecht wordt de termijn voor het geven van een beschikking opgeschort gerekend vanaf de dag na die waarop het bestuursorgaan de verzoeker meedeelt dat toepassing is gegeven aan artikel 4:8 van de Algemene wet bestuursrecht, tot en met de dag waarop door de belanghebbende of belanghebbenden een zienswijze naar voren is gebracht of de daarvoor gestelde termijn ongebruikt is verstreken.4. Indien de opschorting, bedoeld in het derde lid, eindigt, doet het bestuursorgaan daarvan zo spoedig mogelijk mededeling aan de verzoeker, onder vermelding van de termijn binnen welke de beschikking alsnog moet worden gegeven.5. Indien het bestuursorgaan heeft besloten informatie te verstrekken, wordt de informatie verstrekt tegelijk met de bekendmaking van het besluit, tenzij naar verwachting een belanghebbende bezwaar daartegen heeft, in welk geval de informatie wordt verstrekt twee weken nadat de beslissing is bekendgemaakt. Indien wordt verzocht om een voorlopige voorziening als bedoeld in artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht, wordt de openbaarmaking opgeschort totdat de voorzieningenrechter uitspraak heeft gedaan of het verzoek is ingetrokken.6. Indien het bestuursorgaan heeft besloten informatie te verstrekken die rechtstreeks betrekking heeft op een derde of die van een derde afkomstig is, deelt het bestuursorgaan dit besluit gelijktijdig mede aan deze derde. Artikel 4.5. 1. Het bestuursorgaan verstrekt de informatie in de door verzoeker verzochte vorm of, indien dit redelijkerwijs niet gevergd kan worden, met inachtneming van het bepaalde in artikel 2.4, derde lid.

> Topics: Public Authority

---
Generated by overview.legal · https://overview.legal/posts/607641 · 2026-11-14