Rechtbank Noord-Holland, 04-06-2026 (HAA 24/6495)

3. Eiseres heeft haar inzageverzoek op 27 juni 2024 ingediend. Het verzoek is gericht op inzage in stukken uit het strafdossier met parketnummer [nummer 1] . Verweerder heeft het inzageverzoek met het bestreden besluit van 26 augustus 2024 afgewezen. Aan de afwijzing ligt – kort samengevat – het volgende ten grondslag. Naar aanleiding van het verzoek is het betreffende politiedossier opgevraagd. Gebleken is dat eiseres op 18 maart 2021 al inzage heeft gehad in de politiegegevens tot aan die datum aangaande haar persoon. Het politiedossier bevat weliswaar gegevens die eiseres niet heeft ingezien op 18 maart 2021, maar ten eerste zijn dat e-mails die door eiseres naar de aangever zijn gestuurd en die dus reeds in bezit zijn van eiseres, en ten tweede zijn dat stukken die aan de aangifte zijn toegevoegd door de aangever. Van laatstgenoemde stukken wordt inzage aan eiseres geweigerd op grond van artikel 27, eerste lid, onder d van de Wpg. 4. Eiseres heeft op 4 oktober 2024 beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. 5. Bij schrijven van 22 oktober 2024 heeft eiseres verzocht tot beperking van het griffierecht op grond van artikel 8:41, derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). 6. Eiseres heeft haar beroep aangevuld bij schrijven van 4 november 2024. 7. De rechtbank heeft het verzoek tot beperking van het griffierecht bij schrijven van 11 november 2024 afgewezen. 8. De rechtbank heeft eiseres bij schrijven van 16 december 2024 verzocht om kenbaar te maken of zij de rechtbank toestemming verleend om de door verweerder overgelegde geheime stukken te betrekken bij de beoordeling van het beroep. Eiseres heeft daarvoor toestemming verleend bij schrijven van 16 januari 2025. 9. De rechtbank heeft verweerder bij schrijven van 21 februari 2025 verzocht om het mandaatsbesluit toe te zenden waaruit volgt dat de medewerker bestuursondersteuning bevoegd is namens de korpschef op inzageverzoeken op grond van artikel 25 van de Wpg te beslissen. Verweerder heeft dit mandaatbesluit bij schrijven van 18 maart 2025 overgelegd. 10. Verweerder heeft op 7 april 2026 op het beroep gereageerd met een verweerschrift. 11. Eiseres heeft op 10 april 2026 tien aanvullende producties ingediend. Bij schrijven van 18 april 2026 heeft zij verzocht om toekenning van een immateriële schadevergoeding wegens het verstrijken van de redelijke termijn. Op 23 april 2026 heeft eiseres opnieuw nadere stukken ingediend, waaronder een pleitnota. 12. De rechtbank heeft het beroep op 23 april 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres en de gemachtigden van verweerder.

applies Wpg Art. 27(1)(d), Wpg Art. 25

Het beoordelingskader 13. Uit de geschiedenis van de totstandkoming van artikel 25 van de Wpg blijkt dat mede met het oog op het recht op eerbiediging van het privéleven in de Wpg een recht op kennisneming is opgenomen. Het recht op kennisneming is echter geen absoluut recht.Zo wordt een verzoek als bedoeld in artikel 25 van de Wpg, ingevolge artikel 27, eerste lid, aanhef en onder d, afgewezen voor zover dit een noodzakelijke en evenredige maatregel is ter bescherming van de rechten en vrijheden van derden. 14. Het recht op inzage uit artikel 25 van de Wpg ziet op inzage in persoonsgegevens van de verzoeker en niet van anderen. Een gehele of gedeeltelijke afwijzing van een verzoek op grond van artikel 25 van de Wpg is schriftelijk en bevat de redenen voor de afwijzing. Is het besluit op het inzageverzoek genomen door een onbevoegde beslisser? 15. Eiseres heeft aangevoerd dat [naam 1] , de medewerker bestuursondersteuning die het bestreden besluit namens verweerder heeft ondertekend, niet gemandateerd is om besluiten op inzageverzoeken te nemen. Alleen via mandaatsbesluiten kan de korpschef bevoegdheden mandateren. Uit het mandaatbesluit Politie 2024 blijkt niet dat een medewerker bestuursondersteuning beslisbevoegdheid heeft. Beslissingen op grond van de Wpg zijn voorbehouden aan de functionaris gegevensbescherming Wpg, ingevolge de toelichting bij het mandaatbesluit Politie 2024. Ook de in het besluit genoemde bedrijfsvoeringspecialist Grootes heeft geen beslisbevoegdheid in Wpg verzoeken. De beslissing is dus onbevoegd genomen. 15. Deze beroepsgrond slaagt niet. Daartoe overweegt de rechtbank het volgende. 15. Verweerder heeft bij schrijven van 18 maart 2025 een mandaatsbesluit van 10 december 2014 overgelegd. Uit artikel 2 onder a van dit mandaatsbesluit volgt dat medewerkers van de afdeling bestuursondersteuning, na overleg met een van de bedrijfsvoeringspecialisten van het team juridische zaken, besluiten als bedoeld in artikel 25 van de Wpg kunnen nemen. Het bestreden besluit is dus niet onbevoegd genomen. Is het inzageverzoek onzorgvuldig behandeld? 18. Eiseres heeft aangevoerd dat haar inzageverzoek onzorgvuldig is behandeld. Zij meent dat verweerder van belang zijnde stukken opzettelijk achterhoudt. De onderbouwing van het inzageverzoek is niet meegenomen. Ten onrechte heeft de beslisser het verzoek beperkt tot stukken over de verdeling van percelen bij ruilverkaveling en verkoop, en is de rest van het verzoek onbehandeld gelaten. Ook is ten onrechte verwezen naar een eerder inzageverzoek van 18 maart 2021 waarmee reeds aan het verzoek zou zijn voldaan. In haar inzageverzoek heeft eiseres erop gewezen dat de politie een groot aantal stukken aan het politiedossier heeft toegevoegd, met name stukken die gaan om de verdeling van percelen bij ruilverkaveling en de verkoop van perceel [nummer 2] in [plaats 2] . Uit deze informatie zou (onder meer) blijken dat de akte van levering van 29 november 2019 ten name van [naam 2] en [naam 3] aangaande het perceel [nummer 2] niet rechtsgeldig is, omdat er een akte van gunning van 21 november 2018 is ten name van eiseres, aangaande ditzelfde perceel. De politie is bekend met die informatie maar houdt het opzettelijk achter. Het politiedossier is niet volledig ter inzage gelegd waardoor het bestreden besluit onjuist en onzorgvuldig is. 18. Eiseres stelt terecht dat het bestreden besluit onzorgvuldig is voorbereid. De beroepsgrond slaagt in zoverre. Daartoe overweegt de rechtbank het volgende. 18. Verweerder heeft in het verweerschrift van 7 april 2026 toegelicht dat de behandelaar van het inzageverzoek het volledige strafdossier met parketnummer [nummer 1] heeft opgevraagd. Die behandelaar concludeerde dat eiseres al inzage heeft gehad in haar politiegegevens tot aan 18 maart 2021. Dat werd afgeleid uit het besluit van 4 maart 2021 naar aanleiding van een eerder inzageverzoek van 29 december 2020 van eiseres. De behandelaar constateerde verder dat in het opgevraagde strafdossier ook gegevens aanwezig zijn die eiseres op 18 maart 2021 niet heeft ingezien. Dit waren echter deels stukken die eiseres al zelf in bezit heeft, en deels stukken waarvan inzage wordt geweigerd op grond van artikel 27, eerste lid, onder d van de Wpg. Het inzageverzoek is daarom geweigerd. Verweerder constateert echter dat een gemotiveerd overzicht van de beoordeelde politiegegevens ontbreekt in het bestreden besluit, zodat onvoldoende kan worden nagegaan welke gegevens al dan niet door eiseres zijn ingezien op 18 maart 2021. Dit brengt mee dat het bestreden besluit niet met de vereiste zorgvuldigheid is opgesteld en gemotiveerd. Verweerder heeft in bijlage 2 van het verweerschrift daarom alsnog een overzicht gemaakt van alle politieregistraties uit het strafdossier met parketnummer [nummer 1] , waarbij per registratie aangegeven is of eiseres inzage kan krijgen in die registratie, en waarbij ook de eventuele weigeringsgrond en de motivering daarvan is gegeven. Verweerder verzoekt de rechtbank daarom om het beroep gegrond te verklaren, het bestreden besluit te vernietigen en het geschil definitief te beslechten aan de hand van het overgelegde overzicht, dan wel een bestuurlijke lus toe te passen. 18. Gelet op het voorgaande is niet in geschil dat verweerder het inzageverzoek niet met de vereiste zorgvuldigheid heeft behandeld. Aan het bestreden besluit kleeft dan ook een zorgvuldigheidsgebrek. Om die reden is het beroep gegrond en komt het bestreden besluit voor vernietiging in aanmerking. 18. In het kader van definitieve geschilbeslechting zal de rechtbank hierna beoordelen of zij mogelijkheden ziet om zelf in de zaak te voorzien. Daarbij neemt zij het door verweerder overgelegde overzicht uit bijlage 2 bij het verweerschrift als uitgangspunt. 18. Uit het betreffende overzicht van de beoordeelde politieregistraties, volgt dat het strafdossier met parketnummer [nummer 1] bestaat uit documenten met paginanummers 001 t/m 054. Inzage in de documenten met paginanummers 001 t/m 004, 017 t/m 024, 028 t/m 033, 036, 037 en 047 t/m 054 kan volgens verweerder gedeeltelijk worden verleend, en inzage in de documenten met paginanummers 038 t/m 046 kan volgens verweerder volledig worden verleend. Inzage in de documenten met overige paginanummers dient volgens verweerder geheel te worden geweigerd. 18. Uit de motivering bij het betreffende overzicht blijkt het volgende. Voor zover inzage gedeeltelijk wordt verleend, heeft dat te maken met het gegeven dat een deel van de informatie in deze documenten niet onder de reikwijdte van artikel 25 van de Wpg valt. Het gaat dan om gegevens van verbalisanten en derden zoals slachtoffers, getuigen en medewerkers van het Openbaar Ministerie. Deze niet op eiseres betrekking hebbende gegevens komen niet voor inzage op grond van artikel 25 van de Wpg in aanmerking. Voor zover inzage geheel wordt geweigerd, heeft dat te maken met de weigeringsgrond uit artikel 27, eerste lid, onder d van de Wpg. Het gaat dan om aangiften of meldingen van aangevers of getuigen die iets moeten kunnen verklaren in volledige vrijheid, zonder te hoeven vrezen dat alles wat gezegd wordt door eiseres kan worden ingezien. In dat licht is het noodzakelijk en evenredig om de gevraagde inzage af te wijzen. 18. De rechtbank komt tot het oordeel dat de gedeeltelijke toewijzing van het inzageverzoek zoals door verweerder omschreven in het betreffende overzicht uit bijlage 2 bij het verweerschrift, juridisch gezien de juiste uitkomst is. Daartoe is het volgende van belang. 18. Verweerder heeft de stukken uit het strafdossier met parketnummer [nummer 1] als geheime stukken aan de rechtbank overgelegd. De rechtbank heeft met toestemming van eiseres kennisgenomen van deze stukken, en concludeert dat de stukken overeenkomen met de beschrijving die verweerder geeft in het betreffende overzicht. Stukken die volgens het overzicht geheel voor inzage moeten worden geweigerd betreffen – zoals verweerder terecht heeft aangegeven – aangiften dan wel meldingen van de aangevers of getuigen. Voor die stukken geldt dat verweerder terecht stelt dat inzetting van de weigeringsgrond uit artikel 27, eerste lid, aanhef en onder d van de Wpg noodzakelijk en evenredig is, omdat aangevers of derden in volledige vrijheid moeten kunnen verklaren, zonder te hoeven vrezen dat dit door anderen kan worden ingezien. Stukken waarvan volgens het overzicht beperkte inzage kan worden verleend bevatten – zoals verweerder terecht heeft aangegeven – deels gegevens die niet zien op de persoon van eiseres, en dus buiten de reikwijdte van haar inzageverzoek op grond van artikel 25 van de Wpg vallen. Voor zover eiseres betoogt dat het onjuist en onzorgvuldig is dat het strafdossier niet volledig aan haar ter inzage wordt gelegd, volgt de rechtbank dat dus niet. Voor het oordeel dat verweerder opzettelijk stukken uit het betreffende strafdossier zou achterhouden, bestaat ook geen aanleiding. Krijgt eiseres een vergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn? 27. Bij de redelijke termijn, als bedoeld in artikel 6 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM), geldt dat deze in beginsel na verloop van twee jaar is overschreden, als het gaat om procedures in twee instanties zoals deze. Daarbij geldt dat de behandeling van het bezwaar ten hoogste een half jaar mag duren en de behandeling van het beroep ten hoogste anderhalf jaar. Heeft dit langer dan twee jaar heeft geduurd, dan is in beginsel een schadevergoeding van € 500,- gepast per half jaar waarmee de redelijke termijn is overschreden. Daarbij wordt het totaal van de overschrijding afgerond naar boven. De te beoordelen periode vangt aan met de datum waarop het bezwaarschrift is ontvangen en loopt door tot de datum waarop de rechtbank uitspraak heeft gedaan. 27. In dit geval is geen bezwaarschriftprocedure gevoerd omdat eiseres rechtstreeks beroep bij de rechtbank heeft ingesteld. De termijn is daarom aangevangen bij het indienen van het (pro-forma) beroepschrift in eerste aanleg, op 4 oktober 2024. Op het moment van de uitspraak van 4 juni 2026 is sinds die datum nog geen termijn van twee jaar verstreken. Dit betekent dat geen sprake is van een overschrijding van de redelijke termijn. Eiseres krijgt dus geen schadevergoeding.

applies Wpg Art. 25, Wpg Art. 27(1)(d), Verdrag Art. 6

29. Het beroep van eiseres is gegrond. Het bestreden besluit is namelijk onzorgvuldig voorbereid. De rechtbank vernietigt daarom het bestreden besluit wegens strijd met artikel 3:2 van de Awb. 30. De rechtbank ziet in de omstandigheden aanleiding om met toepassing van artikel 8:72, derde lid, aanhef en onder b, van de Awb zelf een beslissing te nemen en te bepalen dat aan eiseres gedeeltelijk inzage dient te worden verleend in het strafdossier met parketnummer [nummer 1] , op de wijze zoals verweerder heeft aangegeven in het overzicht uit bijlage 2 bij het verweerschrift. 30. Omdat het beroep van eiseres gegrond is, moet verweerder het betaalde griffierecht van € 187,- aan eiseres vergoeden. Eiseres heeft geen proceskosten gemaakt die voor vergoeding in aanmerking komen.

De rechtbank: - verklaart het beroep gegrond; - vernietigt het bestreden besluit van 26 augustus 2024; - bepaalt dat aan eiseres gedeeltelijk inzage dient te worden verleend in het strafdossier met parketnummer [nummer 1] , op de wijze zoals verweerder heeft aangegeven in het overzicht uit bijlage 2 bij het verweerschrift;- bepaalt dat deze uitspraak in de plaats komt van het vernietigde besluit; - bepaalt dat verweerder het griffierecht van € 187,- aan eiseres moet vergoeden; - wijst het verzoek om schadevergoeding af. Deze uitspraak is gedaan door mr. E.J. van Keken, rechter, in aanwezigheid van mr. E. Boon, griffier. Uitgesproken in het openbaar op 4 juni 2026. griffier rechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.