Rechtbank Amsterdam, 27-10-2026 (13-232841-26)

De behandeling van het EAB heeft plaatsgevonden op de zitting van 13 oktober 2026, in aanwezigheid van mr. J. H. de Krijger, officier van justitie. De opgeëiste persoon is verschenen en is bijgestaan door mr. M. de Klerk, advocaat in Haarlem, en door een tolk in de Hongaarse taal. De rechtbank heeft de termijn waarbinnen zij op grond van de Overleveringswet (OLW) uitspraak moet doen over de verzochte overlevering met 30 dagen verlengd. Ook heeft de rechtbank voor sluiting van het onderzoek ter zitting de gevangenhouding bevolen.

Ter zitting heeft de opgeëiste persoon verklaard dat de bovenvermelde persoonsgegevens juist zijn en dat hij de Hongaarse nationaliteit heeft.

Het EAB, gelezen in samenhang met het A-formulier, vermeldt een domestic arrest warrant van the District Court of Marcali van 28 juli 2026, met kenmerk No. 7.B.60/2026/1/I. De uitvaardigende justitiële autoriteit verzoekt de overlevering vanwege het vermoeden dat de opgeëiste persoon zich schuldig heeft gemaakt aan een naar Hongaars recht strafbaar feit. Dit feit is omschreven in het EAB. Uit onderdeel f) van het EAB en de aanvullende informatie van de uitvaardigende justitiële autoriteit van 27 augustus 2026 blijkt verder dat sprake is geweest van een vonnis van the District Court of Marcali van 18 juni 2025 (met kenmerk Case No. 7.B.48/2025/12). Dit vonnis is in hoger beroep bij arrest van the Regional Court of Kaposvár (met kenmerk Order No. 2.Bf.246/2025/ 17) vernietigd waarna de rechtbank in eerste aanleg is opgedragen om een nieuwe procedure te voeren. Het EAB ziet op die nieuw te voeren procedure.

De uitvaardigende justitiële autoriteit heeft het strafbare feit niet aangeduid als lijstfeit. Overlevering kan in dat geval worden toegestaan, als – kort gezegd – voldaan is aan de vereisten dat op het feit naar het recht van de uitvaardigende lidstaat een vrijheidsstraf met een maximum van ten minste twaalf maanden is gesteld en dat het feit ook naar Nederlands recht strafbaar is. De rechtbank stelt vast dat hieraan is voldaan. Het feit levert naar Nederlands recht op: poging tot poging tot diefstal, vergezeld van geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken..

Standpunt van de raadsman De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat de behandeling van het EAB moet worden aangehouden om meer duidelijkheid te verkrijgen over de detentieomstandigheden in Hongarije. Volgens het meest recente rapport van the European Committee for the Prevention of Torture and Inhuman or Degrading Treatment or Punishment (CPT) is namelijk onduidelijk hoe bestendig de huidige verbeteringen van de detentieomstandigheden zijn, mede gelet op de verandering van het Hongaarse regime. Standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat er geen algemeen reëel gevaar bestaat voor de schending van grondrechten in Hongarije en dat de raadsman geen stukken heeft overgelegd waar dat wel uit zou blijken. Oordeel van de rechtbank In haar uitspraak van 14 januari 2026 heeft de rechtbank geoordeeld dat, gelet op het CPT-rapport van 16 december 2025, niet langer sprake is van (voldoende) objectieve, betrouwbare, nauwkeurige en naar behoren bijgewerkte gegevens op grond waarvan een algemeen reëel gevaar kan worden aangenomen dat personen die in Hongarije in de penitentiaire inrichting Tiszalök zijn gedetineerd, onmenselijk of vernederend worden behandeld in verband met de ill-treatment van gedetineerden door het gevangenispersoneel en het geweld tussen gedetineerden onderling. Daarmee is, naar de huidige stand van zaken, geen sprake van een algemeen gevaar van onmenselijke of vernederende detentieomstandigheden voor gedetineerden in Hongaarse detentie-instellingen. Het CPT-rapport van 16 december 2025 is het rapport waar de raadsman naar heeft verwezen. De rechtbank heeft in de genoemde uitspraak voor wat betreft de penitentiaire inrichting in Tiszalök ook overwogen dat blijkens dat rapport een risico bestaat op een terugval en dat de Hongaarse regering daarom waakzaam moet blijven. Bij de vaststelling van een algemeen gevaar kan de rechtbank echter geen rekening houden met dit risico, nu het gaat om een onzekere toekomstige gebeurtenis. Bij de beoordeling van de detentieomstandigheden gaat het erom hoe de omstandigheden nu feitelijk zijn en uit het rapport van 16 december 2025 blijkt dat die omstandigheden inmiddels geen algemeen reëel gevaar van schending van mensenrechten van gedetineerden meer opleveren. Aanwijzingen dat het risico zich intussen (weer) heeft verwezenlijkt, zijn door de raadsman niet overgelegd en de rechtbank is daar ook niet ambtshalve mee bekend. De rechtbank ziet daarom geen aanleiding om de behandeling van het EAB aan te houden om aan de uitvaardigende justitiële autoriteit nadere vragen te stellen over de detentieomstandigheden en verwerpt het verweer van de raadsman.

De raadsman heeft de rechtbank verzocht om de overlevering te weigeren onder gelijktijdige strafovername door Nederland, omdat het de sterke voorkeur van de opgeëiste persoon heeft de straf in Nederland te ondergaan. De officier van justitie heeft hierover geen standpunt ingenomen. De rechtbank overweegt dat de facultatieve weigeringsgrond van artikel 6a, eerste en negende lid, OLW enkel van toepassing is op personen met de Nederlandse nationaliteit en personen die met een Nederlander gelijk te stellen zijn. Gesteld noch gebleken is dat de opgeëiste persoon aan de voorwaarden hiervoor voldoet. Het verweer van de raadsman wordt daarom verworpen.

De rechtbank stelt vast dat het EAB voldoet aan de eisen van artikel 2 OLW. Verder staan geen weigeringsgronden aan de overlevering in de weg en is geen sprake van een geval waarin aan het EAB geen gevolg mag worden gegeven. De rechtbank staat daarom de overlevering toe.

De artikelen 45 en 312 Wetboek van Strafrecht en 2, 5 en 7 OLW.

applies Wetboek Art. 45, Wetboek Art. 312

STAAT TOE de overlevering van [de opgeëiste persoon] aan the District Court of Marcali (Hongarije) voor het feit zoals dat is omschreven in onderdeel e) van het EAB. Deze uitspraak is gedaan door mr. L. Sanders, voorzitter, mrs. M.C.M. Hamer en M.W. Speksnijder, rechters, in tegenwoordigheid van mr. E.H. Wisgerhof, griffier, en in het openbaar uitgesproken op de zitting van 27 oktober 2026. Ingevolge artikel 29, tweede lid, OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open.