Rechtbank Amsterdam, 08-10-2026 (13-221322-26)

De behandeling van het EAB heeft plaatsgevonden op de zitting van 24 september 2026, in aanwezigheid van mr. G.M. Kolman, officier van justitie. De opgeëiste persoon is verschenen en is bijgestaan door mr. L.J. Woltring, advocaat in Haarlem, en door een tolk in de Poolse taal. De rechtbank heeft de termijn waarbinnen zij op grond van de Overleveringswet (OLW) uitspraak moet doen over de verzochte overlevering met 30 dagen verlengd. Ook heeft de rechtbank voor sluiting van het onderzoek ter zitting de gevangenhouding bevolen.

Ter zitting heeft de opgeëiste persoon verklaard dat de bovenvermelde persoonsgegevens juist zijn en dat hij de Poolse nationaliteit heeft.

Het EAB vermeldt een vonnis van the Provincial Court of Ryki van 26 april 2024 met kenmerk II K 56/23. De overlevering wordt verzocht voor de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf voor de duur van één jaar en tien maanden. De opgeëiste persoon is tot deze straf veroordeeld in het hiervoor genoemde vonnis en hij moet deze straf ondergaan in Polen. Van deze straf resteren volgens het EAB nog één jaar, zeven maanden en 26 dagen. De hiervoor genoemde veroordeling ziet op het feit zoals dat is omschreven in het EAB.

Inleiding Op 24 augustus 2026 heeft de uitvaardigende justitiële autoriteit medegedeeld dat er een hoger-beroepsprocedure is geweest. Op 3 september 2026 heeft de uitvaardigende justitiële autoriteit vervolgens onderdeel d) van het EAB ingevuld ten aanzien van de procedure in hoger beroep waarin staat vermeld dat de opgeëiste persoon niet in persoon aanwezig is geweest op de zitting die heeft geleid tot het arrest van 18 september 2024 van de Regional Court in Lublin V Criminal Appeals Division. Daarbij zijn 1.b) en sub 1.c) aangekruist en is onder 2. de volgende toelichting gegeven: “[de opgeëiste persoon] ’s defence counsel, Advocate Rafał Królik , appointed ex officio, lodged an appeal on his behalf against the judgment of the District Court [Sąd Rejonowy] in Ryki, case ref. II K 56/23. [de opgeëiste persoon] did not appear at the hearing before the Regional Court [Sąd Okręgowy] in Lublin on 18 September 2024. He was represented at the hearing by his defence counsel, Advocate Rafał Królik , who stated that [de opgeëiste persoon] was aware of the date of the appellate hearing. At his first examination on 10 September 2022, [de opgeëiste persoon] was instructed of the rights and obligations incumbent upon him during the proceedings, and was expressly informed that such instructions applied throughout the entire proceedings. The notice of the appellate hearing was sent to the following address: [adres] , which [de opgeëiste persoon] had provided at his first examination as his residential address and address for service. The notice was not collected by [de opgeëiste persoon] and, after two delivery notices had been left, it was returned to the Court.” Standpunt van de raadsman De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat de overlevering geweigerd moet worden omdat uit de aanvullende informatie van 3 september 2026 niet blijkt dat de toegevoegde raadsman ook daadwerkelijk de verdediging heeft gevoerd in hoger beroep. Standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de situatie als bedoeld in artikel 12, onder b, OLW aan de orde is. Uit de aanvullende informatie van 3 september 2026 blijkt dat de advocaat van de opgeëiste persoon de verdediging heeft gevoerd in hoger beroep en op de zitting aanwezig was. De advocaat was ook gemachtigd door de opgeëiste persoon. De aanvullende informatie komt ook overeen met de verklaringen van de opgeëiste persoon zelf. Oordeel van de rechtbank Als het proces in twee opeenvolgende instanties heeft plaatsgevonden, namelijk een procedure in eerste aanleg gevolgd door een procedure in hoger beroep, dan is de beslissing in de laatste van die procedures relevant voor de beoordeling of is voldaan aan de vereisten van artikel 4 bis, eerste lid, Kaderbesluit 2002/584/JBZ en artikel 12 OLW, voor zover daartegen geen gewoon rechtsmiddel meer openstaat en daarom de zaak ten gronde definitief is afgedaan. De rechtbank zal daarom de beslissing van the Regional Court in Lublin V Criminal Appeals Division van 18 september 2024 met kenmerk V Ka 807/24 toetsen aan artikel 12 OLW. De rechtbank stelt vast dat de overlevering van de opgeëiste persoon is gevraagd voor de tenuitvoerlegging van een beslissing in hoger beroep en de opgeëiste persoon niet aanwezig was bij het proces dat tot die beslissing heeft geleid. Ook is niet gebleken dat de opgeëiste persoon – kort gezegd – in persoon is gedagvaard of op andere wijze daadwerkelijk officieel en rechtstreeks in kennis is gesteld van het proces. De opgeëiste persoon is in hoger beroep vertegenwoordigd door een ‘ex officio’ door de rechtbank aangewezen advocaat, die – volgens verklaring van de opgeëiste persoon ter zitting – gemachtigd was om de verdediging te voeren en die tijdens de procedure in hoger beroep ook daadwerkelijk de verdediging heeft gevoerd. Om te kunnen oordelen dat de situatie van artikel 12, sub b, OLW zich voordoet, dient, gelet op het Khuzdar -arrest, voldaan te worden aan het vereiste dat de opgeëiste persoon in kennis is gesteld van het tijdstip en de plaats van het proces dat tot zijn veroordeling heeft geleid. Het HvJ EU benadrukt daarmee dat de betrokkene in staat moet worden gesteld om in persoon aanwezig te zijn bij de behandeling van zijn proces of om vrijwillig en ondubbelzinnig afstand te doen van zijn aanwezigheidsrecht. Deze waarborgen zijn essentieel voor de uitoefening van zijn verdedigingsrechten en voor de eerbiediging van het in artikel 47, tweede en derde alinea, en artikel 48 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde recht op een eerlijk proces. Naar eigen verklaring van de opgeëiste persoon ter zitting was hij op de hoogte van de zitting in hoger beroep en heeft hij contact gehad met zijn advocaat, echter blijkt ook uit de aanvullende informatie van 3 september 2026 dat er weliswaar een oproep voor de hoger-beroepsprocedure aan de opgeëiste persoon was gestuurd, maar dat hem die niet heeft bereikt, omdat hij die niet heeft opgehaald. Het feit dat de opgeëiste persoon niet rechtstreeks op de hoogte is gesteld betekent niet noodzakelijkerwijs dat de voorwaarde dat de opgeëiste persoon van het tijdstip en de plaats van het proces is kennis moet zijn gesteld, niet is vervuld. Bij de beoordeling of aan deze voorwaarde is voldaan moet bijzondere aandacht worden besteed aan de zorgvuldigheid die de overheidsinstanties in acht hebben genomen bij de kennisgeving van de terechtzitting aan de bij verstek veroordeelde persoon enerzijds en aan de zorgvuldigheid die deze persoon heeft betracht om de aan hem gerichte informatie in ontvangst te nemen anderzijds. Wanneer uit duidelijke en objectieve aanwijzingen blijkt dat de opgeëiste persoon, die er officieel van in kennis is gesteld dat hij ervan wordt beschuldigd een strafbaar feit te hebben gepleegd en dus weet dat er tegen hem een proces zal worden gevoerd, met opzet vermijdt dat hij officieel in kennis wordt gesteld van het tijdstip en de plaats van de terechtzitting, kan die persoon worden geacht aan de voorwaarde te voldoen, mits de bevoegde nationale autoriteiten redelijke inspanningen hebben geleverd om de opgeëiste persoon te lokaliseren en hem in kennis te stellen van het tijdstip en de plaats van zijn proces. Uit de aanvullende informatie blijkt dat de opgeëiste persoon bij de Poolse autoriteiten een adres heeft opgegeven bij zijn eerste verhoor op 10 september 2022. De oproep voor de zitting in hoger beroep is naar dit adres gestuurd. Bij dit verhoor heeft hij ook een adresinstructie gekregen, waarbij hij is gewezen op de verplichting om adreswijzigingen door te geven en op de gevolgen van het nalaten daarvan. De instructie gold voor de gehele procedure. De oproep voor de zitting in hoger beroep is gezonden aan het door de opgeëiste persoon opgegeven adres. Deze is echter niet door hem opgehaald en na twee kennisgevingen is de oproep retour gezonden aan de rechtbank. Naar het oordeel van de rechtbank kan op basis hiervan niet worden vastgesteld dat de opgeëiste persoon rechtstreeks in kennis is gesteld als bedoeld in het Khuzdar -arrest. Daarnaast is niet gebleken van duidelijke en objectieve aanwijzingen dat de opgeëiste persoon met opzet heeft vermeden dat hij officieel in kennis werd gesteld van het tijdstip en de plaats van de terechtzitting. De situatie als bedoeld in artikel 12, sub b, OLW doet zich daarom niet voor. Het enkele feit dat de opgeëiste persoon zelf tegenover de rechtbank heeft verklaard dat hij op de hoogte was van de procedure in hoger beroep maakt het oordeel van de rechtbank niet anders. De rechtbank kan in dit geval de overlevering weigeren. De rechtbank ziet in dit geval aanleiding om af te zien van haar bevoegdheid om de overlevering te weigeren. Zij licht dat als volgt toe. Uit de aanvullende informatie van 3 september 2026 blijkt dat de opgeëiste persoon op de hoogte was van het voorgenomen proces. Ter zitting heeft de opgeëiste persoon bevestigd dat hij ook op de hoogte was van de zitting in hoger beroep en dat hij telefonisch contact heeft gehad met zijn advocaat. De opgeëiste persoon heeft daarnaast verklaard dat zijn advocaat gemachtigd was. Uit de aanvullende informatie blijkt dat deze gemachtigd advocaat de opgeëiste persoon tijdens het proces ook daadwerkelijk heeft verdedigd. De oproep voor de zitting in hoger beroep heeft de opgeëiste persoon weliswaar niet bereikt, maar is wel verzonden naar het adres dat de opgeëiste persoon in het voorbereidend onderzoek had opgegeven en hem was een adresinstructie gegeven, waarbij hij is gewezen op de verplichting om adreswijzigingen door de geven en op de gevolgen van het nalaten daarvan. De instructie gold voor de gehele procedure. De rechtbank stelt dan ook vast dat de opgeëiste persoon van de procedure tegen hem op de hoogte was en dat het toestaan van de overlevering geen schending van de verdedigingsrechten van de opgeëiste persoon oplevert. Voor zover de opgeëiste persoon al niet uit eigen beweging stilzwijgend afstand heeft gedaan van zijn recht om in persoon te verschijnen bij het proces dat tot dit arrest heeft geleid, dan is hij op zijn minst kennelijk onzorgvuldig geweest met betrekking tot zijn bereikbaarheid voor officiële correspondentie.

Feit waarvoor dubbele strafbaarheid is vereist De uitvaardigende justitiële autoriteit heeft het strafbare feit niet aangeduid als lijstfeit. Overlevering kan in dat geval worden toegestaan, als – kort gezegd – voldaan is aan de vereisten dat voor het feit een vrijheidsstraf van ten minste vier maanden is opgelegd aan de opgeëiste persoon en het feit ook naar Nederlands recht strafbaar is. De rechtbank stelt vast dat hieraan is voldaan. Het feit levert naar Nederlands recht op: diefstal, gevolgd door geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om, bij betrapping op heter daad, aan zichzelf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren.

De rechtbank heeft eerder vastgesteld dat, vanwege structurele of fundamentele gebreken in de Poolse rechtsorde, in Polen een algemeen reëel gevaar bestaat van schending van het grondrecht op een eerlijk proces voor een onafhankelijk en onpartijdig gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld. Het is aan de opgeëiste persoon om omstandigheden aan te voeren en aan te tonen waaruit blijkt dat hij dit gevaar ook daadwerkelijk loopt. Omdat de opgeëiste persoon geen elementen heeft aangevoerd waaruit blijkt dat die structurele of fundamentele gebreken een concrete invloed hebben gehad op de behandeling van zijn strafzaak, is niet aangetoond dat sprake is van een individueel reëel gevaar van schending van het grondrecht op een eerlijk proces voor een onafhankelijk en onpartijdig gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld.

De rechtbank stelt vast dat het EAB voldoet aan de eisen van artikel 2 OLW. Verder staan geen weigeringsgronden aan de overlevering in de weg en is geen sprake van een geval waarin aan het EAB geen gevolg mag worden gegeven. De rechtbank staat daarom de overlevering toe.

De artikelen 312 Wetboek van Strafrecht en 2, 5 en 7 OLW.

applies Wetboek Art. 312

STAAT TOE de overlevering van [de opgeëiste persoon] aan the Circuit Court of Lublin, Polen, voor het feit zoals dat is omschreven in onderdeel e) van het EAB. Deze uitspraak is gedaan door mr. M. Westerman, voorzitter, mrs. W.A.J.P. van den Reek en C.M.S. Loven, rechters, in tegenwoordigheid van mr. M.J. Gauneau, griffier, en in het openbaar uitgesproken op de zitting van 8 oktober 2026. Ingevolge artikel 29, tweede lid, OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open.