# Rechtbank Den Haag, 13-10-2026 (NL25.1146)

- Type: Case Law
- Source: Rechtbank Den Haag
- Identifier: ECLI:NL:RBDHA:2026:31652
- Date: 2026-10-13
- Original: https://uitspraken.rechtspraak.nl/details?id=ECLI%3ANL%3ARBDHA%3A2026%3A31652
- Canonical: https://overview.legal/posts/607685
- Topics: Minors, Personal Data

## Summary

asiel Jemen, Aden, bekendmaking voornemen, 15c, gegrond, in stand laten rechtsgevolgen.

## Sections (3)

### ¶2.1

2. Eiser heeft een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft met het bestreden besluit van 12 december 2024 deze aanvraag afgewezen als ongegrond. 2.1. Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. 2.2. De rechtbank heeft het beroep op 10 juni 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, zijn gemachtigde en de gemachtigde van de minister (mr. De Groot). 2.3. De rechtbank heeft op 16 juni 2026 het onderzoek heropend en partijen gevraagd een nadere toelichting te geven over het nieuwe landenbeleid met betrekking tot Jemen. De minister heeft op 14 juli 2026 zijn standpunt kenbaar gemaakt. Eiser heeft op 11 augustus 2026 hierop gereageerd. 2.4. De rechtbank heeft partijen op 12 augustus 2026 gevraagd of zij een nadere zitting wensen. Eiser heeft hierop gereageerd en medegedeeld dat hij graag opnieuw op zitting wil worden gehoord. De rechtbank heeft daarom het beroep op 30 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser en de gemachtigde van de minister (mr. Helmus). 5.1 Het asielrelaas 3. Eiser legt aan zijn asielaanvraag ten grondslag dat hij de Jemenitische nationaliteit heeft en dat hij bij terugkeer vreest voor de onveilige situatie in Jemen. Het bestreden besluit 4. Het asielrelaas van eiser bevat volgens de minister het asielmotief ‘identiteit, nationaliteit en herkomst.’ Dit asielmotief is volgens de minister geloofwaardig. Eiser heeft zijn identiteit, nationaliteit en herkomst niet met documenten onderbouwd. Eiser voldoet echter aan de voorwaarden in artikel 31, zesde lid van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000), waardoor de minister deze persoonsgegevens aanhoudt. Dat eiser uit Jemen komt is op zichzelf niet genoeg om een vluchteling te zijn of een risico op ernstige schade aan te nemen. De minister concludeert daarom dat de asielaanvraag ongegrond is. Heeft de minister het voornemen op juiste wijze bekend gemaakt? 5. Eiser voert aan dat sprake is van een onzorgvuldige procedure omdat de minister het voornemen niet op de juiste wijze bekend heeft gemaakt, zodat zij niet tijdig in de gelegenheid was daarop een zienswijze in te dienen. Volgens eiser staat op het voornemen ten onrechte dat het per fax is verzonden, want eiser heeft geen fax ontvangen en een faxbevestiging ontbreekt ook in het dossier. Weliswaar is het voornemen wel geplaatst in het Portaal voor Advocaten, maar dit portaal is volgens eiser alleen bedoeld voor de uitwisseling van dossierstukken en is niet de manier om rechtsgeldig voornemens of besluiten bekend te maken. 5.1. De rechtbank stelt vast dat de gemachtigde van eiser een toestemmingsverklaring heeft ondertekend waarmee zij onder meer kenbaar heeft gemaakt dat zij via het Portaal voor Advocaten voldoende bereikbaar is voor de dossierstukken die de minister in lopende asielzaken deelt. In de toestemmingsverklaring is opgenomen dat in lopende asielzaken de dossierstukken niet meer per fax, maar via het portaal worden gedeeld. De rechtbank stelt verder vast dat de minister het voornemen op 8 november 2024 heeft geüpload in het Portaal voor Advocaten. 5.2. Het betoog slaagt niet. Naar het oordeel van de rechtbank heeft eiser met het ondertekenen van de toestemmingsverklaring kenbaar gemaakt dat zij langs de elektronische weg voldoende bereikbaar is, zoals bedoeld in artikel 2:14 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Dat het Portaal voor Advocaten enkel is bedoeld voor de uitwisseling van dossierstukken en niet voor de toezending van voornemens of het bekend maken van besluiten wordt niet gevolgd. Uit zowel de geschiedenis van de totstandkoming van artikel 2:14 van de Awb als vaste rechtspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) volgt dat ook besluiten via de elektronische weg bekend kunnen worden gemaakt wanneer kenbaar is gemaakt dat men langs de elektronische weg voldoende bereikbaar is. Daarnaast blijkt uit de Handleiding Portaal voor Advocaten dat de gebruiker in het portaal ook dossierstukken ontvangt die de IND met de gebruiker deelt, zoals beschikkingen. De rechtbank ziet geen aanleiding om te oordelen dat dit voor een voornemen anders zou liggen. Dat op het voornemen staat ‘per fax’ met het faxnummer van de gemachtigde van eiser, maakt voorgaande niet anders, omdat deze toevoeging niet uitsluit dat het voornemen via het Portaal voor Advocaten zou worden gedeeld. Deze wijze van bekendmaking schaadt de belangen van eiser ook niet. Van belang is dat het voornemen kenbaar is gemaakt op een wijze waarop de gemachtigde voldoende bereikbaar is. Loopt eiser bij terugkeer naar Jemen een reëel risico op ernstige schade? 6. Eiser betoogt dat de minister onvoldoende heeft gemotiveerd dat in Aden, Jemen, geen sprake is van het hoogste niveau van willekeurig geweld. Hiervoor verwijst eiser naar uitspraken van deze rechtbank. Voorafgaand aan de tweede zitting heeft eiser nog een aantal brieven van Vluchtelingenwerk Nederland (VWN) overgelegd waaruit, volgens hem, blijkt dat de veiligheidssituatie in Aden verder is verslechterd. Zo wordt in een brief van VWN van 29 september 2026 onder meer gewezen op een nieuwsartikel van de Chinese CGTN van 16 september 2026 waarin staat dat de recente opmars van de Houthi’s langs de westkust zorgt voor toenemende spanningen in Aden. Verder heeft eiser verwezen naar een uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Amsterdam. Deze uitspraak gaat over een Syrische asielzaak, maar is volgens eiser ook relevant voor deze zaak omdat hieruit blijkt dat de minister door het niet overgaan tot herbeoordeling en/of intrekking van al verleende verblijfsvergunningen, erkent dat geen sprake is van een bestendig verbeterde veiligheidssituatie. De minister trekt ook al verleende vergunningen van Jemenitische asielzoekers niet in, zodat dit standpunt kennelijk ook voor Jemen geldt, aldus eiser.Eiser stelt daarnaast dat hij weldegelijk individuele omstandigheden heeft die maken dat hij een groter risico heeft om slachtoffer te worden van willekeurig geweld. Eisers ouders zijn beiden arts en daardoor loopt eiser een verhoogd risico op kidnapping. Verder is eiser verwesterd en kan hij daarom negatieve aandacht trekken. Eiser heeft verder geen familie in Jemen en geen sociaal netwerk. De minister heeft onvoldoende onderzoek gedaan naar adequate opvang voor eiser als een alleenstaande minderjarige vreemdeling. Zijn ouders verblijven namelijk in Egypte. Willekeurig geweld 6.1. De minister gaat sinds WBV 2024/9 voor geheel Jemen uit van een relatief hoger niveau van willekeurig geweld. De Afdeling heeft geoordeeld dat de minister in dit beleid onvoldoende heeft gemotiveerd dat in Jemen geen sprake is van de meest uitzonderlijke situatie die valt onder artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatierichtlijn. De minister heeft volgens de Afdeling niet alle in de uitspraak genoemde relevante omstandigheden in zijn beoordeling betrokken en heeft de minister opgedragen een nieuwe beoordeling te verrichten met inachtneming van het ambtsbericht 2025. De minister heeft vervolgens het beleid met WBV 2025/20 gewijzigd, waarbij hij nog steeds aanneemt dat sprake is van een relatief hoger niveau van willekeurig geweld. 6.2. De rechtbank stelt vast dat de minister in het besluit van 12 december 2024 toepassing heeft gegeven aan het beleid zoals dat volgt uit WBV 2024/9. Dat besluit kan geen standhouden, gelet op de uitspraak van de Afdeling van 16 juli 2025. De rechtbank verklaart het beroep om die reden gegrond en vernietigt het besluit van 12 december 2024. De rechtbank ziet echter aanleiding om de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit in stand te laten. De minister heeft namelijk in zijn verweerschrift van 14 juli 2026, onder verwijzing naar WBV 2025/20, alsnog toereikend gemotiveerd dat in Aden sprake is van een relatief hoger niveau van willekeurig geweld. De rechtbank volgt de minister in dit standpunt en wijst daarbij op de uitspraak van de meervoudige kamer van deze rechtbank en zittingsplaats van 3 juli 2026. In deze uitspraak heeft de rechtbank, kort gezegd, geoordeeld dat de minister in het beleid, zoals volgt uit WBV 2025/20, terecht heeft aangenomen dat zich in Aden niet de hoogste gradatie van willekeurig geweld voordoet. De verwijzing van eiser naar uitspraken van andere zittingsplaatsen die tot het oordeel komen dat het beleid (WBV 2025/20) van de minister nog steeds onvoldoende gemotiveerd is, geeft onvoldoende aanknopingspunten om niet langer uit te gaan van de uitspraak van de meervoudige kamer van deze zittingsplaats van 3 juli 2026. Dat zittingsplaatsen Rotterdam en Den Haag tot een andere conclusie komen dan deze zittingsplaats, acht de rechtbank daarvoor onvoldoende. De door eisers overgelegde brieven van VWN maken het oordeel ook niet anders. Zoals de minister tijdens de zitting terecht heeft gesteld, blijkt hieruit niet dat sinds de uitspraak van 3 juli 2026 een zodanige verslechtering van de situatie in Aden heeft plaatsgevonden dat inmiddels niet meer uit kan worden gegaan van de relatief hogere mate van willekeurig geweld. Daarbij heeft de minister er terecht op gewezen dat het geweld in Jemen met name aan de westkust is opgelaaid en dat dit gebied ver verwijderd is van Aden. Uit de overgelegde stukken blijkt ook niet dat het aantal burgerslachtoffers in Aden is toegenomen als gevolg van het oplaaiende geweld aan de westkust. Ook heeft het opgelaaide geweld elders in Jemen geen zodanige invloed op Aden waardoor de humanitaire situatie daar wezenlijk is verslechterd ten opzichte van de situatie zoals bekend ten tijde van de uitspraak van de meervoudige kamer van deze zittingsplaats. De rechtbank volgt eiser niet in zijn standpunt dat de minister niet langer mag uitgaan van het beleid. Dat kan ook niet worden afgeleid uit de door eiser aangehaalde uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Amsterdam. De minister heeft tijdens de zitting terecht gesteld dat er een verschil is in toetsingskaders voor het intrekken van een asielvergunning (waarbij bijvoorbeeld ook meespeelt dat een vreemdeling mocht vertrouwen op zijn verblijf) en het weigeren van een asielvergunning. Dit zijn dus verschillende uitgangspunten. Verhoogd risico slachtoffer willekeurig geweld 6.3. Omdat sprake is van een minder uitzonderlijke situatie van willekeurig geweld, dient eiser aannemelijk te maken dat hij vanwege zijn individuele situatie en persoonlijke omstandigheden een verhoogd risico loopt om slachtoffer te worden van willekeurig geweld. De minister heeft terecht gesteld dat eiser dat niet aannemelijk heeft gemaakt. Eiser heeft als individuele omstandigheden namelijk naar voren gebracht dat hij vanwege de functie van zijn ouders, verwestering en het feit dat hij geen sociaal netwerk heeft een verhoogd risico loopt op willekeurig geweld. Deze individuele omstandigheden zien echter niet op willekeurig geweld, maar op gericht geweld. Daarmee maakt eiser niet aannemelijk dat hij een verhoogd risico op willekeurig geweld loopt. Alleenstaande minderjarige vreemdeling 6.4. De minister stelt verder terecht dat eiser niet aanmerking komt voor een buitenschuldvergunning. De rechtbank stelt voorop dat eiser ten tijde van zijn asielaanvraag minderjarig was en op 20 maart 2024 meerderjarig is geworden. Eiser is inmiddels dus meerderjarig. De minister heeft onderzoek gedaan of er voor eiser, ten tijde zijn minderjarigheid adequate opvang was in Jemen. Uit het onderzoek is gebleken dat zijn ouders voor hem hebben gezorgd en dat zij nog in leven zijn. Eiser heeft verklaard dat zijn ouders in Egypte verblijven in de plaats [plaats] in Cairo. Eiser heeft aangegeven dat hij telefonisch contact heeft met zijn ouders. De minister stelt verder terecht dat op de ouders van minderjarigen een zorgplicht rust. Dat eisers ouders zich buiten Jemen bevinden, doet hieraan niet af. Het is aan eisers ouders om ervoor te zorgen dat er adequate opvang voor eiser was in Jemen. Uit eisers verklaringen is ook gebleken dat zij dat eerder hebben gedaan, nu hij tijdens zijn verblijf in Jemen van 2020 tot 2022 bij zijn oom van moederskant heeft verbleven.

> Topics: Personal Data, Minors

### ¶3

7. Het beroep van eiser tegen het bestreden besluit is gegrond, omdat het in strijd met artikel 3:46 van de Awb niet deugdelijk is gemotiveerd (zie daarvoor onder 6.2.). De rechtbank laat de rechtsgevolgen van het bestreden besluit echter in stand, omdat de minister het motiveringsgebrek in beroep heeft hersteld. Omdat het beroep gegrond is krijgt eiser een proceskostenvergoeding. Deze vergoeding bedraagt € 1.868 (1 punt voor het indienen van gronden tegen het besluit en 1 punt voor het verschijnen ter zitting, met wegingsfactor 1, en waarde per punt van € 934).

### ¶4

De rechtbank: - verklaart het beroep gegrond; - vernietigt het bestreden besluit; - bepaalt dat de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit in stand blijven; - veroordeelt de minister in de proceskosten van eiser tot een bedrag van € 1.868. Deze uitspraak is gedaan door mr. M. Duifhuizen, rechter, in aanwezigheid van mr. K.H.M.M. Otten, griffier. Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op: Informatie over hoger beroep Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

---
Generated by overview.legal · https://overview.legal/posts/607685 · 2026-11-14