Full text
This text is held here in Dutch.
RECHTBANK AMSTERDAM INTERNATIONALE RECHTSHULPKAMER Parketnummer: 13-244299-26 Datum uitspraak: 4 november 2026 TUSSEN- UITSPRAAK op de vordering van 28 augustus 2026 van de officier van justitie bij deze rechtbank tot het in behandeling nemen van een Europees aanhoudingsbevel (EAB). Dit EAB is uitgevaardigd op 27 augustus 2019 door Sąd Okręgowy w Lublinie, Polen (hierna: de uitvaardigende justitiële autoriteit) en strekt tot de aanhouding en overlevering van: [de opgeëiste persoon] , geboren op [geboortedag] 1998 te [geboorteplaats] (Polen), inschrijvingsadres in de Basisregistratie Personen: [adres 1] , hierna ‘de opgeëiste persoon’. 1 Procesgang De behandeling van het EAB heeft plaatsgevonden op de zitting van 21 oktober 2026, in aanwezigheid van mr. J.I.P. Hofstee, officier van justitie. De opgeëiste persoon is verschenen en is bijgestaan door mr. M.A.C. de Vilder-van Overmeire, advocaat in Amsterdam, en door een tolk in de Poolse taal. De rechtbank heeft de termijn waarbinnen zij op grond van de Overleveringswet (OLW) uitspraak moet doen over de verzochte overlevering met 30 dagen verlengd. Ook heeft de rechtbank voor sluiting van het onderzoek ter zitting de gevangenhouding bevolen, met gelijktijdige schorsing van dat bevel tot aan de uitspraak. 2 Identiteit van de opgeëiste persoon Ter zitting heeft de opgeëiste persoon verklaard dat de bovenvermelde persoonsgegevens juist zijn en dat hij de Poolse nationaliteit heeft. 3 Grondslag en inhoud van het EAB Het EAB vermeldt een: Judgement of the District Court Lublin-Zachód in Lublin, of 30th September 2016 , file reference IX K 304/16 (hierna: vonnis I); Judgement of the District Court Lublin-Zachód in Lublin, of 22nd April 2016, file reference IV K 590/15 (hierna: vonnis II); , Judgement of the District Court Lublin-Zachód in Lublin, of 7th February 2017, file reference III K 17/17 (hierna: vonnis III) , en Judgement of the District Court Lublin-Zachód in Lublin, of 20th February 2018, file reference IV III K 1049/17 (hierna: vonnis IV) . De overlevering wordt verzocht voor de tenuitvoerlegging vrijheidsstraffen voor de duur van: drie jaar en zes maanden; twee jaar; één jaar; zeven maanden. De opgeëiste persoon is tot deze straffen veroordeeld in de hiervoor genoemde vonnissen en hij moet deze straffen ondergaan in Polen. Van deze straffen resteren volgens het EAB nog: twee jaar en vijf dagen; één jaar, elf maanden en 29 dagen; één jaar; zeven maanden. De hiervoor genoemde veroordelingen zien op de feiten zoals die zijn omschreven in het EAB. 4 Weigeringsgrond als bedoeld in artikel 12 OLW Inleiding Het EAB vermeldt in onderdeel d) het volgende: Ten aanzien van vonnis I : “Yes the person appeared in person at the trial, as a result of which a decision was issued.” en “the person, within the statutory time limit, has neither applied for a re-examination of the case nor has filed an appeal.” Ten aanzien van vonnissen II, III en IV: “No, the person has not appeared in person at the trial as a result of which a decision was issued.” en “the person concerned had not been summoned personally but in other way received the official information on the appointed date and place of the trial, as a result of which a decision was issued, in a way that univocally allows to claim that the person knew about the appointed hearing and has been informed that the decision may be issued in case the person will not appear at the hearing.” en “the person, within the statutory time limit, has neither applied for a re-examination of the case nor has filed an appeal.” en “ the correspondence directed to [de opgeëiste persoon] , including notification of the trial date for each case was sent to the address he had designated for correspondence. He did not collect the correspondence. The correspondence was notified twice at the post office. It was returned to the sender with the notification “return- not collected on time”. Therefore, according to the Polish penal procedure, the court summons was attached to the court files and deemed serviced due to the fact that the accused had not designated another address for correspondence. [de opgeëiste persoon] had been instructed of the consequences connected with not collecting correspondence directed to him.” Op 2 september 2026 heeft het Internationale Rechtshulp Centrum (IRC) de volgende vragen aan de uitvaardigende justitiële autoriteit gesteld: “ Section D – appeal proceedings 1. Judgments IX K 304/16, IV K 590/15 and III K 17/17 all became final several months after the judgments were rendered: a. Did appeal proceedings take place in the three aforementioned cases? b. If yes, please fill in and return the model form of section D of the EAW (attached to this email) with regard to the appeal proceedings for each of those criminal cases separately. Section D – address instruction 2. With regard to judgments IX K 304/16, IV K 590/15, III K 17/17 and III K 1049/17 separately: a. Did [de opgeëiste persoon] provide Polish authorities with his address during the (pre-trial) proceedings in the each of the concerning criminal cases and have the summons for the hearing(s) been sent to this address? b. Did [de opgeëiste persoon] , during the proceedings in each of the concerning criminal cases, receive instructions about the duty to inform the Polish authorities about address changes and about the consequences of not complying with this obligation? c. In case appeal proceedings took place: were these instructions, as meant in question 3b, applicable to the criminal proceedings as a whole each time? i. If yes, was [de opgeëiste persoon] explicitly informed of this? Section E 3. Section E mentions inter alia the criminal offence for which [de opgeëiste persoon] was sentenced in judgment III K 17/17. Could you please provide the date on which this criminal offence was committed? Section F 4. According to section F the EAW, [de opgeëiste persoon] had been convicted to a custodial sentence in judgment IV K 590/19, the execution of which was conditionally suspended. Given the judgment of the Court of Justice of the EU in cases LU (C-514/21) and PH (C-515/21), ECLI:EU:C:2023:235, I request you to provide me with information about the enforcement of the previously suspended custodial sentence. a. Could you inform me of the reason the enforcement of the sentence was ordered? 5. Only in case the order to enforce the conditionally suspended sentence is the result of the fact that the requested person was convicted of a new criminal offence committed during the probation period, could you please fill in and return the model form of section D (attached to this email) with regard to the judgment by which [de opgeëiste persoon] was convicted of this new criminal offence?” Vervolgens heeft de uitvaardigende justitiële autoriteit op 11 september 2026 de volgende aanvullende informatie verstrekt: Ten aanzien van vonnis III: “Section D-Appeal Proceedings: response provided in the form. a) In the present case, during the pre-trial proceedings, the convicted person provided his addresses and kept them up to date. Correspondence was sent to the address provided. However, during the court proceedings, he was held in pre-trial detention and was brought to the hearings;-/- b) Yes, the convicted person received such information;-/- c) Yes, this also applied to the appeal proceedings. The convicted person was duly notified, and his defense counsel appeared on his behalf;-/- d) Yes, he was informed.-/” Sectie D is bijgevoegd. Daarin staat het volgende vermeld. “No, the person has not personally appeared at the trial as a result of which the decision was issued.” en “the person was summoned in person on the date 24 January 2018 (personally informed at the hearing at which the judgment was pronounced on 7 February 2018 - there is no need to summon him).” en “ the person expressly stated that he or she does not contest this decision” en “when served with this decision, the person will be expressly informed of his or her right to a retrial or appeal, in which he or she has the right to participate and which allows the merits of the case, including fresh evidence, to be re-examined, and which may lead to the original decision being reversed” en “the person will be informed of the time frame within which he or she has to request a retrial or appeal, which will be 14 days.” Ten aanzien van vonnis IV: There were no appeal proceedings in the present case.-/ a. In the present case, during the pre-trial proceedings, the convicted person provided his addresses and kept them up to date. Correspondence was sent to the address provided; however, during the court proceedings, he did not collect the correspondence;-/- b. Yes, the convicted person received such information;-/ c. There were no appeal proceedings.-/-” Ten aanzien van vonnis II heeft de uitvaardigende justitiële autoriteit op 9 september 2026 de volgende aanvullende informatie verstrekt: “ Note 1) -/- Appeal proceedings were conducted in case ref. IV K 590/15. The completed Form D is enclosed herewith.-/- Note 2) -/- [de opgeëiste persoon] provided his address, namely [adres 2] , upon his arrest on 4 June 2015. All summonses to hearings were sent to the above address.-/- On 5 June 2015, when the charges were presented to him, [de opgeëiste persoon] was duly informed of his rights and obligations and of the consequences specified in Article 74 of the Polish Code of Criminal Procedure, Article 75 of the Polish Code of Criminal Procedure, Article 138 of the Polish Code of Criminal Procedure and Article 139 of the Polish Code of Criminal Procedure, including the obligation to notify the authority conducting the proceedings of any change of his place of residence or stay lasting longer than 7 days, including a change resulting from deprivation of liberty in another case, the obligation to notify the authority conducting the proceedings of any change in the contact details referred to in Article 213 § 1 of the Polish Code of Criminal Procedure, which he knew to be known to the authority conducting the proceedings and the obligation to appear whenever summoned in the course of the criminal proceedings. -/- Furthermore he was informed of the consequences provided for in Artikel 139 of the Polish Code of Criminal Procedure, namely that where a new address is not provided, the place of residence is changed or the person does not reside at the address indicated document sent to that address shall be deemed duly served. He also received this information in writing which he acknowledged by affixing his handwritten signature. The above applied throughout the entire criminal proceedings, including the appeal proceedings.-/- Note 4)-/- [de opgeëiste persoon] was sentenced, inter alia, to 2 [two] years' imprisonment, with the execution of the sentence conditionally suspended for a probationary period of 4 [four] years, and was placed under the supervision of a court-appointed probation officer during that period. Furthermore, he was ordered to remedy the damage caused by paying the injured party, [persoon] , the amount of PLN 520, and was ordered to pay PLN 500 as compensation for the harm suffered. The judgment became final on 14 September 2016.-/- -/- Appeal proceedings were conducted in the present case, having been initiated by the convicted person's defense counsel, Advocate Pawel Wierzba, who had been appointed ex officio. By its judgment of 14 September 2016, the Regional Court [Sąd Okręgowy] in Lublin, in case ref. V Ka 858/16, amended the judgment of the District Court [Sąd Rejonowy] Lublin-Zachód in Lublin of 22 April 2016, issued in case ref. IV K 590/15, in that it set aside the compensation payment ordered pursuant to Article 46 of the Polish Criminal Code and, pursuant to Article 46 of the Polish Criminal Code in the wording applicable prior to the amendment introduced by the Act of 20 February 2015 amending the Criminal Code and certain other Acts, ordered the accused to pay [persoon] PLN 500 as compensation for the harm suffered, while upholding the remainder of the challenged judgment.-/- -/- By an order of 14 February 2018, issued in case ref. IV Ko 24/18, the execution of the 2 [two]-year custodial sentence was ordered in respect of the convicted person. The above order became final on 27 March 2018. Enclosed herewith is a certified copy of the final order in case ref. IV Ko 24/18.-/-” Sectie D is bijgevoegd. Daarin staat het volgende vermeld. “ No, the person has not personally appeared at the trial as a result of which the decision was issued .” en “ The person was summoned in person on the date 3rd August 2016 and thereby informed of the scheduled date and place of the trial which resulted in the decision and was informed that a decision may be handed down if he or she does not appear for the trial .” en “ Being aware of the scheduled trial, the person had given a mandate to a legal counsellor, which was either appointed by the person concerned or by the State, to defend him or her at the trial, and was indeed defended by that counsellor at the trial ” en “ [de opgeëiste persoon] received the notice of the appellate hearing on 3 August 2016, while he was being held in pre-trial detention at the Lublin Detention Centre. He did not request to be brought to the hearing. He was represented by court-appointed defence counsel, Advocate Pawel Wierzba, who filed an appeal on [de opgeëiste persoon] 's behalf on 2 June 2016 .-/-” Ten aanzien van vonnis I heeft de uitvaardigende justitiële autoriteit op 8 september 2026 de volgende informatie verstrekt: “1A. Appellate proceedings were conducted in case ref. IX K 304/16;-/- 1B. A completed Section D form is attached to the letter.-/-” en “2A. In the course of the preparatory proceedings, the convicted person provided his registered address, residential address and address for service in Poland: [adres 2] . Since the convicted person was held in pre-trial detention during the proceedings before the court of first instance, correspondence was sent to him at the Lublin Detention Centre, and he was brought to the hearings;-/- 2B. In the course of the preparatory proceedings, the convicted person was instructed of his obligation to inform the authorities conducting the proceedings of any change of residence lasting longer than 7 days and of any change of address. He was also instructed of the consequences of failing to comply with this obligation;-/- 2C. The instructions referred to above applied throughout the proceedings;-/- 2D. The convicted person was informed of the above by signing the notice concerning his rights and obligations in criminal proceedings.-/-“ Sectie D is bijgevoegd. Daarin staat het volgende vermeld. “Yes, the person has personally appeared at the trial as a result of which the decision was issued-/-” Op 24 september 2026 heeft het IRC om de volgende informatie gevraagd: “1. The Court that issued the appeal judgement in the appeal proceedings against the judgements in cases IX K 304/16 and III K 17/17. 2. The date the appeal judgements were rendered in the appeal proceedings against the judgments in cases IX K 304/16 and III K 17/17. 3. The reference number of the appeal proceedings against the judgments in cases IX K 304/16 and III K 17/17.” Op 30 september 2026 heeft de uitvaardigende justitiële autoriteit als volgt gereageerd: “Regarding the case IX K 304/16 - in the appeal proceedings the judgment was rendered by the District Court in Lublin 5th Penal-Appeal Division on 8th November 2017 file ref. No V Ka 1092/17. Regarding the case III K 17/17 - in the appeal proceedings the judgment was rendered by the District Court in Lublin 5th Penal-Appeal Division on 25th May 2018 file ref. No V Ka 402/18.” Standpunt van de verdediging De raadsvrouw heeft de rechtbank verzocht om, waar nodig, af te zien van toepassing van de weigeringsgrond van artikel 12 OLW, gelet op het te voeren gelijkstellingsverweer als bedoeld in artikel 6a OLW. Standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft zich ten aanzien van vonnis I op het standpunt gesteld dat de opgeëiste persoon zowel in eerste aanleg als in hoger beroep in persoon aanwezig is geweest zodat artikel 12 OLW niet van toepassing is. Ten aanzien van vonnis II is uit de stukken gebleken dat de opgeëiste persoon op 3 augustus 2026 in persoon is opgeroepen voor de zitting in hoger beroep, zodat sprake is van de situatie als bedoeld in artikel 12, sub a, OLW. De weigeringsgrond van artikel 12 OLW is dan ook niet van toepassing. De straf was aanvankelijk voorwaardelijk opgelegd en later omgezet in een onvoorwaardelijke straf, omdat de opgeëiste persoon zich niet heeft gehouden aan de gestelde voorwaarden. Volgens de officier van justitie hoeft deze omzettingsbeslissing niet aan artikel 12 OLW te worden getoetst. Ten aanzien van vonnis III heeft de officier van justitie zich op het standpunt gesteld dat sprake is geweest van een procedure in hoger beroep die heeft geleid tot een beslissing van the District Court in Lublin 5th Penal-Appeal Division van 25 mei 2018 met kenmerk V Ka 402/18 en dat de beslissing in hoger beroep aan artikel 12 OLW moet worden getoetst. De opgeëiste persoon is vanuit detentie aangevoerd naar alle zittingen, met uitzondering van de laatste zitting. De datum en tijd van die laatste zitting is hem op de zitting van 24 augustus 2018 aangezegd. Artikel 12 OLW is volgens de officier van justitie dan ook niet van toepassing. Ten aanzien van vonnis IV is blijkens de stukken geen hoger beroep ingesteld. Volgens de officier van justitie kan de rechtbank afzien van toepassing van de weigeringsgrond van artikel 12 OLW. De opgeëiste persoon heeft een adresinstructie gekregen en een adres opgegeven. De oproep voor de zitting die tot de beslissing heef geleid is naar het door de opgeëiste persoon opgegeven adres gestuurd. Oordeel van de rechtbank Ten aanzien van vonnis I Uit de aanvullende informatie van 8 september 2026 blijkt dat sprake is geweest van een procedure in hoger beroep die heeft geleid tot de beslissing van the District Court in Lublin 5th Penal-Appeal Division van 8 november 2017, met kenmerk V Ka 1092/17 (hierna: arrest I). Als het proces in twee opeenvolgende instanties heeft plaatsgevonden, namelijk een procedure in eerste aanleg gevolgd door een procedure in hoger beroep, dan is de beslissing in de laatste van die procedures relevant voor de beoordeling of is voldaan aan de vereisten van artikel 4 bis, eerste lid, Kaderbesluit 2002/584/JBZ en artikel 12 OLW, voor zover daartegen geen gewoon rechtsmiddel meer openstaat en daarom de zaak ten gronde definitief is afgedaan. De rechtbank zal daarom arrest I toetsen aan artikel 12 OLW. Uit voormelde aanvullende informatie van 8 september 2026 blijkt dat de opgeëiste persoon in persoon is verschenen bij het proces dat tot arrest I heeft geleid. De weigeringsgrond van artikel 12 OLW is daarom niet van toepassing. Ten aanzien van vonnis II Uit de aanvullende informatie van 9 september 2026 blijkt dat sprake is geweest van een procedure in hoger beroep die heeft geleid tot de beslissing van the Regional Court [Sąd Okręgowy] in Lublin van 14 september 2016 met kenmerk V Ka 858/16 (hierna: arrest II). Als het proces in twee opeenvolgende instanties heeft plaatsgevonden, namelijk een procedure in eerste aanleg gevolgd door een procedure in hoger beroep, dan is de beslissing in de laatste van die procedures relevant voor de beoordeling of is voldaan aan de vereisten van artikel 4 bis, eerste lid, Kaderbesluit 2002/584/JBZ en artikel 12 OLW, voor zover daartegen geen gewoon rechtsmiddel meer openstaat en daarom de zaak ten gronde definitief is afgedaan. De rechtbank zal daarom arrest II toetsen aan artikel 12 OLW. Uit de aanvullende informatie van 14 september 2026 blijkt dat de opgeëiste persoon op 3 augustus 2016 in persoon is gedagvaard. Ook is hem toen duidelijk gemaakt dat een beslissing kan worden genomen wanneer hij niet zou verschijnen. De opgeëiste persoon heeft niet verzocht naar de zitting te worden gebracht. Dit betekent dat sprake is van een situatie als bedoeld in artikel 12, onder a, OLW. De weigeringsgrond is daarom niet van toepassing. Ten aanzien van de omzettingsbeslissing van the District Court [Sąd Rejonowy] Lublin-Zachód in Lublin, IV Criminal Division van 14 februari 2018 met kenmerk IV Ko 24/18 Een beslissing tot tenuitvoerlegging of toepassing van een eerder opgelegde vrijheidsstraf is in beginsel geen beslissing die moet worden getoetst aan artikel 12 OLW. Uit de verstrekte aanvullende informatie van 9 september 2026 blijkt dat de beslissing van 14 februari 2018 niet onder de reikwijdte van artikel 12 OLW valt. De tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf is namelijk bevolen, omdat de opgeëiste persoon niet verbleef op het door hem opgegeven adres waardoor het niet mogelijk was om hem onder toezicht te plaatsen. Aan de omzettingsbeslissing ligt dus geen veroordeling voor een nieuw strafbaar feit ten grondslag. Ten aanzien van vonnis III Uit de verstrekte aanvullende informatie van 11 september 2026 blijkt dat sprake is geweest van een procedure in hoger beroep die heeft geleid tot de beslissing van the District Court in Lublin 5th Penal-Appeal Division van 25 mei 2018 met kenmerk V Ka 402/18 (hierna: arrest III). Als het proces in twee opeenvolgende instanties heeft plaatsgevonden, namelijk een procedure in eerste aanleg gevolgd door een procedure in hoger beroep, dan is de beslissing in de laatste van die procedures relevant voor de beoordeling of is voldaan aan de vereisten van artikel 4 bis, eerste lid, Kaderbesluit 2002/584/JBZ en artikel 12 OLW, voor zover daartegen geen gewoon rechtsmiddel meer openstaat en daarom de zaak ten gronde definitief is afgedaan. De rechtbank zal daarom arrest III toetsen aan artikel 12 OLW. De rechtbank stelt vast dat de opgeëiste persoon niet aanwezig was bij het proces dat tot arrest III heeft geleid. Uit de verstrekte informatie blijkt dat de opgeëiste persoon op 24 januari 2018 in persoon is gedagvaard en voorts “personally informed at the hearing at which te judgment was pronounced on 7 Februari 2018” . De beslissing in hoger beroep dateert echter van 25 mei 2018, zodat het voor de rechtbank onvoldoende duidelijk is of na 7 februari 2018 sprake is geweest van meerdere zittingen die tot de beslissing heeft geleid. Vanwege deze onduidelijkheid is er onvoldoende informatie om te kunnen spreken van een situatie als bedoeld in artikel 12, onder a, OLW. Voorts is niet gebleken dat de opgeëiste persoon is vertegenwoordigd door een gemachtigd advocaat, of dat de beslissing aan hem is betekend en hij daartegen geen rechtsmiddel heeft ingesteld. In het nadien verstrekte D-formulier is weliswaar een verzetgarantie opgenomen, maar het is de rechtbank ambtshalve bekend dat een dergelijke verzetgarantie uit Polen niet onvoorwaardelijk is en daarom niet voldoet aan de eisen van artikel 12, sub d, OLW. De rechtbank kan in dit geval de overlevering weigeren. De rechtbank ziet echter aanleiding om af te zien van haar bevoegdheid om de overlevering te weigeren. Zij licht dat toe. Uit de verstrekte aanvullende informatie van 14 september 2026 volgt dat de opgeëiste persoon in het voorbereidend onderzoek een adresinstructie heeft ontvangen, waarbij hij is gewezen op de verplichting om adreswijzigingen door te geven en op de gevolgen van het nalaten daarvan. Deze adresinstructie is ook van toepassing op een procedure in hoger beroep. Correspondentie is gestuurd naar het opgegeven adres en de opgeëiste persoon is in persoon gedagvaard op 24 januari 2018. Daarnaast is namens hem een advocaat op de zitting verschenen. De rechtbank stelt op grond van het voorgaande vast dat dat de opgeëiste persoon op de hoogte was van de procedure in hoger beroep en dat het toestaan van de overlevering geen schending van zijn verdedigingsrechten oplevert. Voor zover de opgeëiste persoon al niet uit eigen beweging stilzwijgend afstand heeft gedaan van zijn recht om in persoon te verschijnen bij het proces dat tot arrest III heeft geleid, dan is hij op zijn minst kennelijk onzorgvuldig geweest met betrekking tot zijn bereikbaarheid voor officiële correspondentie nadat hij op 24 januari 2018 in persoon was gedagvaard. Ten aanzien van vonnis IV De rechtbank stelt vast dat de opgeëiste persoon blijkens de verstrekte informatie niet aanwezig was bij het proces dat tot vonnis IV heeft geleid. Ook is niet gebleken dat de opgeëiste persoon – kort gezegd – in persoon is gedagvaard of op andere wijze daadwerkelijk officieel in kennis is gesteld van het proces, dat hij is vertegenwoordigd door een gemachtigd advocaat, of dat de beslissing aan hem is betekend en hij daartegen geen rechtsmiddel heeft ingesteld of daarvan uitdrukkelijk heeft afgezien. De uitvaardigende justitiële autoriteit heeft niet gegarandeerd dat de opgeëiste persoon alsnog in verzet of in hoger beroep kan gaan. De rechtbank kan in dit geval de overlevering weigeren. De rechtbank ziet aanleiding om af te zien van haar bevoegdheid om de overlevering te weigeren. Zij licht dat toe. Uit de aanvullende informatie van 11 september 2026 volgt dat de opgeëiste persoon in het voorbereidend onderzoek een adresinstructie heeft ontvangen, waarbij hij is gewezen op de verplichting om adreswijzigingen door te geven en op de gevolgen van het nalaten daarvan. De correspondentie is gezonden aan het door de opgeëiste persoon opgegeven adres, maar de opgeëiste persoon heeft die tijdens de procedure niet afgehaald. De rechtbank stelt op grond van het voorgaande vast dat het toestaan van de overlevering geen schending van de verdedigingsrechten van de opgeëiste persoon oplevert. Voor zover de opgeëiste persoon al niet uit eigen beweging stilzwijgend afstand heeft gedaan van zijn recht om in persoon te verschijnen bij het proces dat tot vonnis IV heeft geleid, dan is hij op zijn minst kennelijk onzorgvuldig geweest met betrekking tot zijn bereikbaarheid voor officiële correspondentie. 5 Strafbaarheid De uitvaardigende justitiële autoriteit heeft de strafbare feiten niet aangeduid als lijstfeiten. Overlevering kan in dat geval worden toegestaan, als – kort gezegd – voldaan is aan de vereisten dat voor de feiten een vrijheidsstraf van ten minste vier maanden is opgelegd aan de opgeëiste persoon en de feiten ook naar Nederlands recht strafbaar zijn. De rechtbank stelt vast dat hieraan is voldaan. De feiten leveren naar Nederlands recht op: diefstal, vergezeld of gevolgd van geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen; mishandeling, terwijl de schuldige het misdrijf begaat tegen een ambtenaar gedurende of ter zake van de rechtmatige uitoefening van zijn bediening meermalen gepleegd; handelen in strijd met een in art. 3, onder B, van de Opiumwet gegeven verbod, strafbaar gesteld bij art. 11 lid 1 van de Opiumwet; handelen in strijd met het in art. 3, onder C, van de Opiumwet gegeven verbod, strafbaar gesteld bij art. 11 lid 1 van de Opiumwet. 6 Weigeringsgrond als bedoeld in artikel 6a OLW Inleiding De overlevering van de opgeëiste persoon is gevraagd voor de tenuitvoerlegging van onherroepelijk opgelegde vrijheidsstraffen. De rechtbank kan de overlevering weigeren als de opgeëiste persoon gelijk kan worden gesteld met een Nederlander en de opgelegde straffen door Nederland kunnen worden overgenomen. Verzoek van de verdediging De raadsvrouw heeft de rechtbank verzocht om de opgeëiste persoon gelijk te stellen met een Nederlander, en heeft de rechtbank verzocht de behandeling van de zaak aan te houden in afwachting van de reeds aangevraagde verklaring van de Immigratie- en Naturalisatie Dienst (IND) en voor het opvragen van het certificaat en een kopie van het vonnis en de drie arresten. Standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de opgeëiste persoon voldoende heeft onderbouwd dat hij vijf jaar ononderbroken rechtmatig verblijf in Nederland heeft gehad, zodat aan het eerste vereiste voor gelijkstelling is voldaan. De officier van justitie heeft de rechtbank verzocht de behandeling van de zaak aan te houden in afwachting van de reeds aangevraagde verklaring van de IND en, indien deze verklaring voor de opgeëiste persoon positief is, het opvragen van het certificaat en een kopie van het vonnis en de arresten. Oordeel van de rechtbank Om in aanmerking te komen voor gelijkstelling met een Nederlander moet op grond van artikel 6a, negende lid, OLW zijn voldaan aan de volgende twee vereisten: de opgeëiste persoon verblijft ten minste vijf jaar ononderbroken rechtmatig in Nederland als bedoeld in artikel 8, onder a tot en met e en l, Vreemdelingenwet 2000; én ten aanzien van de opgeëiste persoon bestaat de verwachting dat hij niet zijn recht van verblijf in Nederland verliest als gevolg van een hem na overlevering opgelegde straf of maatregel. De eerste voorwaarde De rechtbank is van oordeel dat de opgeëiste persoon aan de hand van de overgelegde stukken heeft aangetoond dat hij ten minste vijf jaar ononderbroken rechtmatig in Nederland verblijft als bedoeld in artikel 8, onder a tot en met e en l, Vreemdelingenwet 2000 en daarmee een duurzaam verblijfsrecht heeft verworven. De opgeëiste persoon staat sinds 20 november 2024 ingeschreven in Nederland. Ten aanzien van zijn rechtmatig verblijf in Nederland voor die datum blijkt uit het verzekeringsbericht van het UWV dat de opgeëiste persoon van 2020 tot en met 2024 dusdanig veel uren heeft gewerkt dat het niet anders kan dan dat de opgeëiste persoon ook in deze periode in Nederland heeft gewoond en gewerkt. Ook heeft de opgeëiste persoon aangetoond dat hij gedurende die periode van vijf jaar voldoende inkomen uit arbeid heeft gegenereerd. Aan de eerste voorwaarde is dus voldaan. De tweede voorwaarde Het antwoord op de vraag over de verwachting of de opgeëiste persoon al dan niet zijn recht op verblijf in Nederland verliest als gevolg van de opgelegde straf of maatregel, beoordeelt de rechtbank aan de hand van informatie van de IND. In deze zaak heeft het Openbaar Ministerie al een advies bij de IND opgevraagd dat op de zitting van 21 oktober 2026 nog niet was ontvangen. De rechtbank kan hierdoor nog niet beoordelen of aan de tweede voorwaarde is voldaan, en zal daarom het onderzoek heropenen en schorsen voor onbepaalde tijd om het advies van de IND af te wachten. Daarnaast verzoekt de rechtbank de officier van justitie om, uit oogpunt van efficiëntie, alvast bij de daartoe bevoegde autoriteit in Polen een certificaat (dan wel certificaten) zoals opgenomen in bijlage 1 van het Kaderbesluit 2008/909/JBZ en de veroordelende arresten I, II en III en vonnis IV op te vragen. De rechtbank acht het namelijk goed denkbaar dat de uitvraag bij de IND oplevert dat ook aan de tweede voorwaarde zal zijn voldaan en in dat geval zullen voor beoordeling van de vraag of de straffen overgenomen kunnen worden het certificaat (of certificaten), de arresten en het vonnis opgevraagd moeten worden. Verlenging van de beslistermijn Zoals bepaald in artikel 22, vierde lid, OLW kan de rechtbank in uitzonderlijke gevallen de beslistermijn met telkens 60 dagen verlengen. Naar vaste jurisprudentie ziet de rechtbank de situatie waarin in het kader van de beoordeling van artikel 6a OLW de toezending van een certificaat en veroordeling moet worden afgewacht als een uitzonderlijke situatie als bedoeld in artikel 22, vierde lid, OLW. Hetzelfde geldt, mutatis mutandis , in een situatie als in dit geval waarin goed denkbaar is dat ook aan de tweede voorwaarde is voldaan en waarin met het oog op efficiëntie de toezending van het certificaat of certificaten en de veroordelingen alvast wordt verzocht. Daarom verlengt de rechtbank de beslistermijn met 60 dagen op grond van artikel 22, vierde lid, OLW, onder gelijktijdige verlenging van de (geschorste) overleveringsdetentie op grond van artikel 27, derde lid, OLW. 7 Beslissing HEROPENT en SCHORST het onderzoek voor onbepaalde tijd teneinde het advies van de IND af te wachten en de officier van justitie in de gelegenheid te stellen de onder 6 genoemde informatie bij de bevoegde autoriteit op te vragen. VERLENGT de termijn waarbinnen de rechtbank uitspraak moet doen op grond van artikel 22, vierde lid, OLW met 60 dagen (eindigend op 22 januari 2027), onder gelijktijdige verlenging van de geschorste overleveringsdetentie op grond van artikel 27, derde lid, OLW. BEPAALT dat de zaak uiterlijk veertien dagen vóór het verstrijken van de verlengde beslistermijn, dus uiterlijk op 7 januari 2027, opnieuw op zitting wordt gepland. BEVEELT de oproeping van de opgeëiste persoon tegen nader te bepalen datum en tijdstip, met tijdige kennisgeving aan de advocaat. BEVEELT de oproeping van een tolk in de Poolse taal tegen een nader te bepalen datum en tijdstip. Deze uitspraak is gedaan door mr. M.C.M. Hamer, voorzitter, mrs. A.B.M. Wijnveldt en E. van den Brink, rechters, in tegenwoordigheid van mr. D. Kloos, griffier en in het openbaar uitgesproken op de zitting van 4 november 2026. Ingevolge artikel 29, tweede lid, OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open. Zie artikel 23 OLW. Zie artikel 22, eerste en derde lid, OLW. ÁG1131278430331È G113127843033 Zie onderdeel e) van het EAB. HvJ EU 23 maart 2023, C-514/21 en C-515/21, ECLI:EU:C:2023:235 ( Minister for Justice and Equality (Herroeping van de opschorting) ), punt 53. Zie artikel 12, sub a tot en met c, OLW. O.a.: 23 april 2024, Rechtbank Amsterdam, ECLI:NL:RBAMS:2024:2355. Zie artikel 12, sub a tot en met c, OLW. Zie artikel 12, sub d, OLW.