Export
Rechtbank Midden-Nederland, 28-10-2026 (C/16/609697 / HL ZA 26-108)
Vordering tot herroeping van een in kracht van gewijsde gegaan vonnis.
StatusNot cited by any decision here yet
Judgment
Decision
De rechtbank 4.1 verklaart [eiser] niet-ontvankelijk in zijn vordering, 4.2 veroordeelt [eiser] in de proceskosten van € 4.944,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als [eiser] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend, 4.3 veroordeelt [eiser] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald, 4.4 verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad, 4.5 wijst het meer of anders gevorderde af. Dit vonnis is gewezen door mr. L. Deerenberg - Schurer en in het openbaar uitgesproken op 28 oktober 2026. !NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR HANDTEKENING SECRETARIS! !NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR HANDTEKENING RECHTER! !NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR STEMPELS! Artikel 382 Wetboek van Burgerlijke rechtsvordering Artikel 383 Wetboek van Burgerlijke rechtsvordering
Verbatim, from the decision of the court.Read it in the text ↓
De vordering wordt afgewezen omdat deze niet binnen drie maanden nadat de grond voor herroeping is ontstaan en eiser daarmee bekend is geworden is ingesteld.
Full text
RECHTBANK Midden-Nederland Civiel recht Zittingsplaats Lelystad Zaaknummer: C/16/609697 / HL ZA 26-108 Vonnis van 28 oktober 2026 in de zaak van [eiser] , wonend in [woonplaats] , eisende partij, hierna te noemen: [eiser] , advocaat: mr. J.A. de Waard, tegen 1 DE MAATSCHAP [gedaagden] , gevestigd in [vestigingsplaats] , 2. [gedaagde sub 2] , wonend in [woonplaats] , 3. [gedaagde sub 3] , wonend in [woonplaats] , 4. [gedaagde sub 4] , wonend in [woonplaats] , 5. [gedaagde sub 5] , wonend in [woonplaats] , gedaagde partijen, hierna samen te noemen: [gedaagden] , advocaat: mr. M. Heikens. 1 De procedure 1.1 Het verloop van de procedure blijkt uit: - de dagvaarding van 26 maart 2026 met 10 producties, - de conclusie van antwoord van 20 mei 2026 met 8 producties, - de akte van 3 september 2026 met productie 11 van [eiser] , - de brief waarin is meegedeeld dat een mondelinge behandeling is bepaald. 1.2 De mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden op 15 september 2026. [eiser] is verschenen, bijgestaan door mr. de Waard. Namens [gedaagden] is de heer [A] (praktijkmanager) verschenen, bijgestaan door mr. Heikens. De griffier heeft aantekeningen gemaakt van wat tijdens de zitting met partijen is besproken. 1.3 Tijdens de mondelinge behandeling is bepaald dat uiterlijk op 28 oktober 2026 uitspraak zal worden gedaan. 2 De kern van de zaak 2.1 [eiser] was met ingang van januari 2021 voor de duur van een jaar als [functie] werkzaam bij [gedaagden] Vanwege meldingen over grensoverschrijdend gedrag van medewerkers en een patiënt heeft [gedaagden] de overeenkomst van opdracht tussentijds opgezegd. [eiser] was het met deze opzegging niet eens en heeft in een civiele procedure betaling van de bedragen die hij zonder de opzegging tot en met december 2021 nog in rekening had kunnen brengen gevorderd. Deze vordering is afgewezen. Tegen dit oordeel heeft [eiser] geen hoger beroep ingesteld. In deze procedure vordert [eiser] herroeping van het tussenvonnis van 12 oktober 2022 en het eindvonnis van 14 december 2022. De vordering wordt niet-ontvankelijk verklaard omdat [eiser] deze niet op tijd heeft ingesteld. 3 De beoordeling Het wettelijk kader 3.1 Tegen een civiel eindvonnis van de rechtbank kan hoger beroep worden ingesteld. Als de termijn voor het instellen van hoger beroep is verstreken, dan verkrijgt het vonnis kracht van gewijsde. Dit betekent dat het vonnis onherroepelijk is geworden. 3.2 In de wet staat dat een onherroepelijk vonnis op verzoek van een partij kan worden herroepen als: het vonnis berust op bedrog dat door de wederpartij in het geding is gepleegd, het vonnis berust op stukken, waarvan de valsheid na het vonnis is erkend of vastgesteld, de partij na het vonnis stukken van beslissende aard in handen heeft gekregen die door toedoen van de wederpartij waren achtergehouden. 3.3 Het rechtsmiddel van herroeping vormt een uitzondering op het uitgangspunt dat procedures een einde moeten hebben en dat een eenmaal afgedane zaak niet opnieuw aan een rechter kan worden voorgelegd. Het rechtsmiddel moet worden ingesteld binnen drie maanden nadat de grond voor de herroeping is ontstaan en de verzoeker daarmee bekend is geworden. Het verzoek van [eiser] 3.4 baseert zijn verzoek tot herroeping op drie stukken. Namelijk: de brief van de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) van 25 oktober 2023 waarin na een onderzoek door de IGJ is geoordeeld dat men op basis van de beschikbare informatie niet kon oordelen dat [eiser] zich schuldig heeft gemaakt aan grensoverschrijdend gedrag, de e-mail van de Koninklijke Nederlandse Maatschappij tot bevordering der Tandheelkunde (KNMT) van 30 oktober 2025 waarin zij aan [eiser] laat weten dat de klacht van een patiënt daar op 4 augustus 2021 is ingediend en op 2 december 2021 is afgerond, de brief van de KNMT van 21 augustus 2025 waarin zij aan [eiser] laat weten welke persoonsgegevens van hem zijn verwerkt tijdens de klachtprocedure in de periode 4 augustus 2021 tot en met 2 december 2021. Op de mondelinge behandeling heeft [eiser] gezegd dat hij deze stukken zonder vertraging heeft ontvangen en ook kort na de dagtekening (binnen ongeveer een week) heeft gelezen. 3.5 [eiser] stelt dat uit de hiervoor beschreven drie stukken blijkt dat het tussenvonnis van 12 oktober 2022 en het eindvonnis van 14 december 2022 berusten op door [gedaagden] gepleegd bedrog dan wel dat sprake is van stukken van beslissende aard die door toedoen van [gedaagden] zijn achtergehouden. [eiser] beroept zich dus op sub a en sub c van artikel 382 van het Wetboek van Burgerlijke rechtsvordering. 3.6 [eiser] heeft geprobeerd om een bericht van de KNMT te verkrijgen waarin aan hem wordt medegedeeld hoe op 2 december 2021 inhoudelijk door de KNMT op de klacht van een patiënt is beslist. Maar tot op heden heeft de KNMT deze informatie niet aan [eiser] verstrekt. [eiser] gaat zelf ervan uit dat de klacht ongegrond is verklaard. De ontvankelijkheid van [eiser] 3.7 Voordat de vordering van [eiser] inhoudelijk kan worden beoordeeld moet ambtshalve door de rechtbank worden beoordeeld of het rechtsmiddel tijdig is ingesteld. Dat wil zeggen: binnen drie maanden nadat de grond voor herroeping is ontstaan en [eiser] daarmee bekend is geworden (artikel 383 lid 1 Rv). 3.8 [eiser] heeft zijn vordering niet tijdig ingesteld. De dagvaarding is namelijk betekend op 26 maart 2026, terwijl voor elk van de drie stukken waar [eiser] zijn vordering op baseert geldt dat tussen het moment waarop [eiser] hier inhoudelijk kennis van nam en het moment van dagvaarden meer dan drie maanden zijn verstreken. 3.9 [eiser] heeft gesteld dat hij niet te laat is met het instellen van zijn vordering tot herroeping, omdat het hem nog niet is gelukt een stuk van de KNMT over de inhoudelijke uitkomst van de klachtprocedure te verkrijgen. Daarmee baseert [eiser] zijn vordering tot herroeping mede op een stuk waarover hij niet beschikt, waarvan de inhoud nog niet vaststaat en waarvan [gedaagden] op de mondelinge behandeling heeft gezegd het ook niet in haar bezit te hebben. Uit de beschikbare stukken blijkt niet dat de KNMT de klacht van de patiënt op 2 december 2021 inhoudelijk ongegrond heeft verklaard. Het gaat daarom nog slechts om hoop of een verwachting van [eiser] . Dat kan geen grond voor herroeping vormen, omdat sprake moet zijn van daadwerkelijk vast te stellen feiten. [eiser] heeft in deze procedure dus geen concrete grond voor herroeping aangevoerd waarvan de termijn binnen drie maanden voor 26 maart 2026 is gaan lopen. Ten overvloede geldt dat zelfs als [eiser] alsnog een stuk van de KNMT zou ontvangen waarin staat dat de klacht op 2 december 2021 ongegrond is verklaard dit geen grondslag voor herroeping zou kunnen opleveren. Het betreft namelijk geen informatie waar [gedaagden] in de eerdere procedure al over beschikte. Zij kan destijds het stuk dus niet hebben achtergehouden en ook geen bedrog hebben gepleegd. 3.10 Omdat [eiser] het rechtsmiddel niet op tijd heeft ingesteld wordt zijn vordering tot herroeping van het tussenvonnis van 12 oktober 2022 en het eindvonnis van 14 december 2022 niet-ontvankelijk verklaard. Dat betekent dat de inhoudelijke gronden van het verzoek niet worden beoordeeld. [eiser] moet de proceskosten van [gedaagden] betalen 3.11 [eiser] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [gedaagden] worden begroot op: - griffierecht € 3.083,00 - salaris advocaat € 1.672,00 (2 punten × € 836,00) - nakosten € 189,00 (plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing) Totaal € 4.944,00 4 De beslissing De rechtbank 4.1 verklaart [eiser] niet-ontvankelijk in zijn vordering, 4.2 veroordeelt [eiser] in de proceskosten van € 4.944,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als [eiser] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend, 4.3 veroordeelt [eiser] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald, 4.4 verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad, 4.5 wijst het meer of anders gevorderde af. Dit vonnis is gewezen door mr. L. Deerenberg - Schurer en in het openbaar uitgesproken op 28 oktober 2026. !NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR HANDTEKENING SECRETARIS! !NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR HANDTEKENING RECHTER! !NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR STEMPELS! Artikel 382 Wetboek van Burgerlijke rechtsvordering Artikel 383 Wetboek van Burgerlijke rechtsvordering