Full text
This text is held here in Dutch.
RECHTBANK AMSTERDAM INTERNATIONALE RECHTSHULPKAMER Parketnummer: 13-220482-26 (EAB II) Datum uitspraak: 29 oktober 2026 UITSPRAAK op de vordering van 5 augustus 2026 van de officier van justitie bij deze rechtbank tot het in behandeling nemen van een Europees aanhoudingsbevel (EAB). Dit EAB is uitgevaardigd op 6 juli 2026 door the Regional Court in Bydgoszcz, III Criminal Division , Polen (hierna: de uitvaardigende justitiële autoriteit) en strekt tot de aanhouding en overlevering van: [opgeëiste persoon] , geboren op [geboortedag] 2001 in [geboorteplaats] (Polen), zonder vaste woon- of verblijfplaats in Nederland, nu gedetineerd in de Penitentiaire Inrichting [Penitentiaire Inrichting] , hierna ‘de opgeëiste persoon’. 1 Procesgang Zitting van 30 september 2026 De behandeling van het EAB is aangevangen op de zitting van 30 september 2026, in aanwezigheid van mr. G.J.A.M. Rasker, officier van justitie. De opgeëiste persoon heeft op 29 september 2026 afstand gedaan van het recht om bij de behandeling op zitting aanwezig te zijn. Hij is vertegenwoordigd door mr. S. de Goede, waarnemend voor mr. J.C. Sneep, beiden advocaat in Breda. De rechtbank heeft de termijn waarbinnen zij op grond van de Overleveringswet (OLW) uitspraak moet doen over de verzochte overlevering met 30 dagen verlengd. De rechtbank heeft het onderzoek ter zitting geschorst voor bepaalde tijd om de officier van justitie in de gelegenheid stellen om aanvullende vragen te stellen aan de Poolse autoriteiten over of een procedure in hoger beroep heeft plaatsgevonden in de procedure die onderliggend is aan een ander EAB dat tegen de opgeëiste persoon is uitgevaardigd, dat aanhangig is onder parketnummer 13-220425-26 (EAB I). Zitting van 15 oktober 2026 Op deze zitting heeft de rechtbank – met instemming van partijen – de behandeling van het EAB in gewijzigde samenstelling voortgezet in aanwezigheid van mr. K. van der Schaft, officier van justitie. De opgeëiste persoon heeft op 14 oktober 2026 afstand gedaan van het recht om bij de behandeling op zitting aanwezig te zijn. Hij is vertegenwoordigd door mr. S. de Goede, waarnemend voor mr. J.C. Sneep, beiden advocaat in Breda. Ook heeft de rechtbank ter zitting de gevangenneming bevolen. 2 Identiteit van de opgeëiste persoon De rechtbank heeft de identiteit van de opgeëiste persoon onderzocht en vastgesteld dat de bovenvermelde persoonsgegevens juist zijn en dat de opgeëiste persoon de Poolse nationaliteit heeft. 3 Grondslag en inhoud van het EAB Het EAB vermeldt een vonnis van the District Court in Nakło nad Notecią van 12 december 2024 met kenmerk II K 662/23 zoals gewijzigd bij een arrest van the Regional Court in Bydgoszcz van 14 april 2025 met kenmerk IV Ka 192/25. De overlevering wordt verzocht voor de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf voor de duur van één jaar en twee maanden. De opgeëiste persoon is tot deze straf veroordeeld in het hiervoor genoemde vonnis en hij moet deze straf ondergaan in Polen. De straf resteert in het geheel. De hiervoor genoemde veroordeling ziet op de feiten zoals die zijn omschreven in het EAB. 4 Weigeringsgrond als bedoeld in artikel 12 OLW Inleiding De opgeëiste persoon heeft niet verklaard over de vraag of hij in deze procedure, in eerste aanleg en/of in hoger beroep, zijn verdediging heeft kunnen uitoefenen. In het EAB zelf is (slechts) ingevuld dat de opgeëiste persoon in eerste aanleg niet aanwezig was, maar dat – kort gezegd – de situatie als bedoeld in artikel 12 onder b OLW zich toen heeft voorgedaan. Ook is aangegeven dat de advocaat van de opgeëiste persoon in beroep is gegaan. Naar aanleiding van aanvullende vragen van het Openbaar Ministerie van 13 augustus 2026 heeft de uitvaardigende justitiële autoriteit op 18 augustus 2026 de volgende informatie en een ingevuld d-formulier ten aanzien van de procedure in hoger beroep met kenmerk IV Ka 192/25 verstrekt: " Re. 2 Yes, the accused provided the Polish authorities with his address during the proceedings in the criminal case that led to the issuance of the judgment in the above-mentioned appeal proceedings. Re. 2 a. Yes, the summons to the court hearing was sent to the address provided by the accused [opgeëiste persoon] . Re. 2 b. During the proceedings (pre-trial), the accused was informed about the consequences of the failure to comply with this obligation, including the fact that in the event of the absence at the hearing, the proceedings could be conducted in his absence. Re. 2.c. Yes, the address instruction was valid throughout the proceedings. The accused was informed of his rights and obligations, including the obligation to inform Polish authorities of any change of the address and the consequences of failing to comply with this obligation. This obligation was in effect throughout the proceedings (both in the first and second instance), as provided for in Article 139 §1 of the Code of Criminal Procedure in conjunction with Article 1§2 of the Executive Penal Code." In het bijgevoegde d-formulier is vermeld dat de opgeëiste persoon niet is verschenen in de procedure in hoger beroep, alsmede: "(…) being aware of the scheduled trial, the person had given a mandate to a legal counsellor, who was either appointed by the person concerned or by the State, to defend him or her at the trial, and was indeed defended by that counsellor at the trial; (...) Dit is als volgt toegelicht : The condition was met by the presence of the accused [opgeëiste persoon] 's defence lawyer (acting in the proceedings in both the first and the second instance) at the appeal hearing and the accused was notified of the date of the appeal hearing by means of an uncollected notice." Vervolgens heeft het Openbaar Ministerie op 25 augustus 2026 opnieuw aanvullende vragen gesteld. Naar aanleiding hiervan heeft de uitvaardigende justitiële autoriteit op 31 augustus 2026 de volgende informatie verstrekt: "The District Court in Nakło nad Notecią II Penal Department (...) kindly informs that the instruction on the obligation to notify about the change of permanent residence received by [opgeëiste persoon] applies to the entire penal proceedings, without distinction between proceedings before the court of the first instance and the appellate proceedings. On March 27, 2024, [opgeëiste persoon] provided information about his new address, where the notifications were also dispatched to in the appellate proceedings." Op 2 september 2026 heeft het Openbaar Ministerie nogmaals aanvullende vragen gesteld. Naar aanleiding hiervan heeft de uitvaardigende justitiële autoriteit op 7 september 2026 de volgende informatie verstrekt: "The District Court in Nakło nad Notecią - II Penal Department (...) kindly informs that the [opgeëiste persoon] was not additionally instructed (in writing or orally) about the obligation to notify about the change of address extends to appellate proceedings. However, the fact that he himself informed the Court about the change of the original address, entitles me to assume that he was aware of this. - attached is a letter of [opgeëiste persoon] informing about the change of address." Bijgevoegd is een handgeschreven brief van 27 maart 2024 in de Poolse taal, ondertekend met de naam van de opgeëiste persoon. Standpunt van de raadsman De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat de overlevering voor de tenuitvoerlegging van de straf moet worden geweigerd. Het proces in hoger beroep moet aan artikel 12 OLW worden getoetst. Op de basis van de aanvullende informatie kan niet worden vastgesteld dat de opgeëiste persoon een advocaat had gemachtigd om hoger beroep in te stellen en of deze advocaat hem ook daadwerkelijk heeft verdedigd. Het komt vaker voor dat weliswaar een kruisje is gezet bij de uitzondering als bedoeld in artikel 12 onder b OLW, maar dat geen machtiging is verleend. Geen van de situaties van artikel 12 OLW doet zich voor. Ook kan niet worden afgezien van toepassing van de weigeringsgrond, omdat het na de aanvullende informatie niet duidelijk is of de opgeëiste persoon kon weten dat de adresinstructie ook gold voor de procedure in hoger beroep. Uit het feit dat hij een keer een adreswijziging heeft gestuurd, kan niet worden afgeleid dat hij wist dat de adresinstructie ook gold voor het hoger beroep. Er kan hierom niet tot het oordeel worden gekomen dat de opgeëiste persoon op ondubbelzinnige wijze of stilzwijgend afstand heeft gedaan van zijn verdedigingsrechten. Standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft zich – onder verwijzing naar jurisprudentie van deze rechtbank – op het standpunt gesteld dat er kan worden afgezien van de weigeringsgrond als bedoeld in artikel 12 OLW. De opgeëiste persoon heeft in eerste aanleg wel geparticipeerd (“ participated ”) in de voorbereidende fase (zie het EAB). Uit de aanvullende informatie van de uitvaardigende justitiële autoriteit van 18 augustus 2026 volgt dat de opgeëiste persoon zijn adres heeft opgegeven en een adresinstructie had ontvangen, die ook gold in het hoger beroep. De oproeping voor de zitting in hoger beroep is naar het door hem opgegeven adres is verzonden. Oordeel van de rechtbank Als het proces in twee opeenvolgende instanties heeft plaatsgevonden, namelijk een procedure in eerste aanleg gevolgd door een procedure in hoger beroep, dan is de beslissing in de laatste van die procedures relevant voor de beoordeling of is voldaan aan de vereisten van artikel 4 bis, eerste lid, Kaderbesluit 2002/584/JBZ en artikel 12 OLW, voor zover daartegen geen gewoon rechtsmiddel meer openstaat en daarom de zaak ten gronde definitief is afgedaan. De rechtbank zal daarom de beslissing van the Regional Court in Bydgoszcz van 14 april 2025 met kenmerk IV Ka 192/25 toetsen aan artikel 12 OLW. De rechtbank stelt op grond van de aanvullende informatie van 8 oktober 2026 vast dat de overlevering van de opgeëiste persoon is gevraagd voor de tenuitvoerlegging van een arrest, terwijl de opgeëiste persoon niet aanwezig bij het proces dat tot die beslissing heeft geleid. De rechtbank overweegt dat in het later toegestuurde d-formulier ten aanzien van de procedure in hoger beroep is aangekruist dat de opgeëiste persoon op de hoogte was van de procedure, een advocaat heeft gemachtigd om hem op zitting te verdedigen en de advocaat de opgeëiste persoon daadwerkelijk op zitting heeft verdedigd. Om tot het oordeel te komen dat sprake is van de situatie zoals bedoeld in artikel 12, onder b, OLW moet echter ook kunnen worden vastgesteld dat de opgeëiste persoon op de hoogte was van het voorgenomen proces. Hierbij dient, gelet op het Khuzdar-arrest, voldaan te worden aan het vereiste dat de opgeëiste persoon rechtstreeks in kennis is gesteld van het tijdstip en de plaats van het proces dat tot zijn veroordeling heeft geleid. De rechtbank kan niet vaststellen dat de opgeëiste persoon rechtstreeks in kennis is gesteld van de datum en plaats van de zitting in hoger beroep. Daarvoor is de enkele mededeling dat de opgeëiste persoon op de hoogte was van de procedure onvoldoende. Evenmin is gebleken dat de opgeëiste persoon opzettelijk heeft vermeden in kennis te worden gesteld van tijdstip en plaats van de zitting of dat hij voor de oproepingen domicilie heeft gekozen op het kantoor van zijn advocaat. De rechtbank is daarom van oordeel dat een situatie als bedoeld in artikel 12, onder b, OLW niet aan de orde is. De rechtbank stelt daarom vast dat het EAB strekt tot de tenuitvoerlegging van een beslissing in hoger beroep terwijl de verdachte niet in persoon is verschenen bij het proces dat tot die beslissing heeft geleid, en dat - kort gezegd - is gewezen zonder dat zich één van de in artikel 12, sub a tot en met c, OLW genoemde omstandigheden heeft voorgedaan en evenmin een garantie als bedoeld in artikel 12, sub d, OLW is verstrekt. De rechtbank kan in dit geval de overlevering weigeren. In het kader van de beoordeling of kan worden afgezien van toepassing van de weigeringsgrond van artikel 12 OLW, is het van belang om vast te stellen of de opgeëiste persoon op de hoogte was (of geacht kon worden te zijn) van de procedure in hoger beroep. De rechtbank overweegt in dat verband dat de opgeëiste persoon weliswaar in aanwezigheid van een aan hem toegewezen advocaat voorafgaand aan de procedure als verdachte is gehoord, maar dat hij niet ter zitting in eerste aanleg is verschenen. In het EAB is immers aangekruist dat hij niet aanwezig was tijdens die procedure. De rechtbank leest de toelichting in het EAB aldus dat hij wel tijdens de voorbereidende fase deelnam aan het voorbereidend onderzoek (“ he partcipated in the case during the preliminary investigation phase ”), maar dat hij niet op de zitting(en) is geweest. Op die zitting(en) is hij door de aan hem toegewezen advocaat vertegenwoordigd, die vervolgens het hoger beroep heeft ingesteld. Uit de verschafte aanvullende informatie kan niet worden afgeleid dat hij die advocaat daadwerkelijk heeft gemachtigd om voor hem op te treden; De opgeëiste persoon heeft hier zelf niets over verklaard. Ten tijde van de voorgeleiding is de opgeëiste persoon niet over dit EAB gehoord en op de zitting is hij niet verschenen. Ook kan uit de verstrekte aanvullende informatie niet worden afgeleid of de oproepingen voor de zitting in hoger beroep de opgeëiste persoon bereikt hebben. Uit de aanvullende informatie kan ook niet worden afgeleid dat de opgeëiste persoon op een andere wijze op de hoogte is gebracht van het hoger beroep of daarvan op de hoogte geacht moest zijn. Weliswaar heeft de opgeëiste persoon in de voorbereidende fase voordat de procedure in eerste aanleg begon, een adresinstructie gekregen, maar niet is gebleken dat hij kon weten dat die adresinstructie ook voor het hoger beroep gold. Naar blijkt uit de aanvullende informatie van 7 september 2026 was de opgeëiste persoon volgens de uitvaardigende justitiële autoriteit immers niet nader geïnstrueerd (schriftelijk noch mondeling) dat de verplichting om iedere adreswijziging door te geven zich ook uitstrekte tot een procedure in hoger beroep . De adreswijziging die hij heeft gestuurd dateert verder van vóór het vonnis in eerste aanleg. Hierin verschilt deze situatie ook van de situatie die aan de orde was in de zaak die door de officier van justitie is aangehaald. Gelet op het vorenstaande kan niet worden geconcludeerd dat de opgeëiste persoon op de hoogte was (of had moeten zijn) van de procedure in hoger beroep. Evenmin kan daarom sprake zijn van de situatie dat de opgeëiste persoon ofwel stilzwijgend afstand heeft gedaan van zijn recht om bij zijn proces in hoger beroep aanwezig te zijn, ofwel dat hij in dat kader kennelijk onzorgvuldig is geweest als het gaat om het ontvangen van post van de justitiële autoriteiten in Polen. De rechtbank kan op basis van de verstrekte informatie niet vaststellen of de opgeëiste persoon zijn verdedigingsrechten in de hoger beroep procedure heeft kunnen uitoefenen. De rechtbank zou hierover nadere vragen willen stellen, maar constateert dat daarvoor geen termijn meer resteert. Naar het oordeel van de rechtbank is er geen sprake van uitzonderlijke omstandigheden die een verdere verlenging van de beslistermijn als bedoeld in artikel 22, vierde lid, OLW rechtvaardigen. De rechtbank kan zich er daarom niet van vergewissen dat overlevering geen schending van de rechten van de verdediging inhoudt en zal de overlevering weigeren op grond van artikel 12 OLW. Nu de rechtbank reeds op grond van artikel 12 OLW de overlevering weigert, komt zij niet toe aan bespreking van de overige weigeringsgronden. 5 Slotsom De rechtbank stelt vast dat de weigeringsgrond van artikel 12 OLW van toepassing is. De rechtbank ziet geen aanleiding om af te zien van toepassing van die weigeringsgrond. Om die reden wordt de overlevering geweigerd. 6 Toepasselijke wetsbepalingen Artikel 12 OLW. 7 Beslissing WEIGERT de overlevering van [opgeëiste persoon] aan the Regional Court in Bydgoszcz, III Criminal Division , Polen. HEFT OP de overleveringsdetentie van [opgeëiste persoon] ten aanzien van EAB II. Deze uitspraak is gedaan door mr. B.M. Vroom-Cramer, voorzitter, mrs. W.A.J.P. van den Reek en O.P.M. Fruytier, rechters, in tegenwoordigheid van mr. B.C.M. Burger, griffier, en in het openbaar uitgesproken op de zitting van 29 oktober 2026. Ingevolge artikel 29, tweede lid, OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open. Zie artikel 23 Overleveringswet. Zie artikel 22, eerste en derde lid, OLW. Zie onderdeel e) van het EAB. Rechtbank Amsterdam, 16 juli 2026, ECLI:RBAMS:2026:7257 HvJ EU 21 december 2023, C-397/22, ECLI:EU:C:2023:1030 ( Generalstaatsanwaltschaft Berlin (Verstekvonnis) ), punt 47 en HvJ EU 21 december 2023, C-398/22, ECLI:EU:C:2023:1031 ( Generalstaatsanwaltschaft Berlin (Verstekvonnis) ), punt 32. HvJ EU 21 mei 2026, C-95/24, ECLI:EU:C:2026:416 (Khuzdar).