Full text
This text is held here in Dutch.
RECHTBANK AMSTERDAM INTERNATIONALE RECHTSHULPKAMER Parketnummer: 13-220425-26 (EAB I) Datum uitspraak: 29 oktober 2026 UITSPRAAK op de vordering van 5 augustus 2026 van de officier van justitie bij deze rechtbank tot het in behandeling nemen van een Europees aanhoudingsbevel (EAB). Dit EAB is uitgevaardigd op 28 mei 2026 (en gecorrigeerd op 3 juni 2026) door the Regional Court in Bydgoszcz, III Criminal Division , Polen (hierna: de uitvaardigende justitiële autoriteit) en strekt tot de aanhouding en overlevering van: [opgeëiste persoon], geboren op [geboortedag] 2001 in [geboorteplaats] (Polen), zonder vaste woon- of verblijfplaats in Nederland, nu gedetineerd in de Penitentiaire Inrichting [Penitentiaire Inrichting], hierna ‘de opgeëiste persoon’. 1 Procesgang Zitting van 30 september 2026 De behandeling van het EAB is aangevangen op de zitting van 30 september 2026, in aanwezigheid van mr. G.J.A.M. Rasker, officier van justitie. De opgeëiste persoon heeft op 29 september 2026 afstand gedaan van het recht om bij de behandeling op zitting aanwezig te zijn. Hij is vertegenwoordigd door mr S. de Goede, waarnemend voor mr. J.C. Sneep, beiden advocaat in Breda. De rechtbank heeft de termijn waarbinnen zij op grond van de Overleveringswet (OLW) uitspraak moet doen over de verzochte overlevering met 30 dagen verlengd. Ook heeft de rechtbank ter zitting de gevangenhouding bevolen. De rechtbank heeft het onderzoek ter zitting geschorst voor bepaalde tijd om de officier van justitie in de gelegenheid stellen om aanvullende vragen te stellen aan de Poolse autoriteiten over of een procedure in hoger beroep heeft plaatsgevonden in de procedure die onderliggend is aan het onderhavige EAB (EAB I). Zitting van 15 oktober 2026 Op deze zitting heeft de rechtbank – met instemming van partijen – de behandeling van het EAB in gewijzigde samenstelling voortgezet in aanwezigheid van mr. K. van der Schaft, officier van justitie. De opgeëiste persoon heeft op 14 oktober 2026 afstand gedaan van het recht om bij de behandeling op zitting aanwezig te zijn. Hij is vertegenwoordigd door mr S. de Goede, waarnemend voor mr. J.C. Sneep, beiden advocaat in Breda. 2 Identiteit van de opgeëiste persoon De rechtbank heeft de identiteit van de opgeëiste persoon onderzocht en vastgesteld dat de bovenvermelde persoonsgegevens juist zijn en dat de opgeëiste persoon de Poolse nationaliteit heeft. 3 Grondslag en inhoud van het EAB Het EAB vermeldt een vonnis van the Regional Court in Bydgoszcz van 12 november 2024 met kenmerk III K 4/24. Uit de aanvullende informatie van 8 oktober 2026 van de uitvaardigende justitiële autoriteit blijkt dat er een procedure in hoger beroep heeft plaatsgevonden in dit proces, dat is geëindigd met een arrest van the Court of Appeals in Gdańsk , van 23 december 2025, met referentie II AKa 42/25. De overlevering wordt verzocht voor de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf voor de duur van vier jaar en zes maanden. De opgeëiste persoon is tot deze straf veroordeeld in het hiervoor genoemde vonnis en hij moet deze straf ondergaan in Polen. Van deze straf resteren volgens het EAB nog vier jaar, één maand en dertien dagen. De hiervoor genoemde veroordeling ziet op de feiten zoals die zijn omschreven in het EAB. 4 Weigeringsgrond als bedoeld in artikel 12 OLW Standpunt van de raadsman De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat de overlevering op grond van artikel 12 OLW moet worden geweigerd. De procedure in hoger beroep moet getoetst worden. De opgeëiste persoon was niet aanwezig. Er was blijkbaar wel een advocaat, maar dit was een pro deo advocaat. De opgeëiste persoon ontkent dat hij een advocaat heeft gemachtigd namens hem de verdediging te voeren en ook dat de advocaat daadwerkelijk de verdediging heeft gevoerd. Dit betekent ook dat niet gezegd kan worden dat de opgeëiste persoon afstand heeft gedaan van zijn verdedigingsrechten. Standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de weigeringsgrond van artikel 12 OLW van toepassing is, maar dat van die weigeringsgrond kan worden afgezien. De opgeëiste persoon is in eerste aanleg namelijk bij de regiezitting verschenen en op de twee daaropvolgende zittingen is zijn advocaat verschenen. De opgeëiste persoon is in persoon opgeroepen voor de regiezitting, toen hij in voorarrest zat. Tijdens die zitting is hij verschenen samen met zijn advocaat, waarmee een impliciete machtiging is ontstaan. Er is een vonnis in eerste aanleg gewezen. Vervolgens heeft de gemachtigd advocaat namens de opgeëiste persoon hoger beroep ingesteld en in die procedure in hoger beroep heeft hij daadwerkelijk de verdediging gevoerd. Dit alles brengt met zich mee dat hij niet in zijn verdediging is geschaad. Oordeel van de rechtbank Als het proces in twee opeenvolgende instanties heeft plaatsgevonden, namelijk een procedure in eerste aanleg gevolgd door een procedure in hoger beroep, dan is de beslissing in de laatste van die procedures relevant voor de beoordeling of is voldaan aan de vereisten van artikel 4 bis, eerste lid, Kaderbesluit 2002/584/JBZ en artikel 12 OLW, voor zover daartegen geen gewoon rechtsmiddel meer openstaat en daarom de zaak ten gronde definitief is afgedaan. Uit de aanvullende informatie van 8 oktober 2026 van de uitvaardigende justitiële autoriteit blijkt dat er een procedure in hoger beroep heeft plaatsgevonden in dit proces, dat is geëindigd met een arrest van the Court of Appeals in Gdańsk , van 23 december 2026, met referentie II AKa 42/25. Bij dat arrest is het vonnis in eerste aanleg op een aantal punten aangepast en is aan de opgeëiste persoon een vrijheidsstraf van vier jaar en zes maanden opgelegd. De rechtbank zal daarom de beslissing van the Regional Court of Gdańsk van 23 december 2025 toetsen aan artikel 12 OLW. De uitvaardigende autoriteit heeft bij de brief van 8 oktober 2026 ook een ingevuld onderdeel d) van het EAB gevoegd ten aanzien van het hoger beroep. Hieruit volgt dat de opgeëiste persoon niet in persoon is verschenen bij het proces dat tot die beslissing heeft geleid. De uitvaardigende autoriteit heeft aangekruist dat de opgeëiste persoon, terwijl hij op de hoogte was van het voorgenomen proces, een advocaat heeft gemachtigd zijn verdediging te voeren gedurende dat proces en dat die advocaat ook daadwerkelijk zijn verdediging heeft gevoerd. In de brief van 8 oktober 2026 staat onder meer als toelichting: “ The judgment of the Court of Appeals in Gdansk in case (…) II Aka 42/25 was issued on December 23, 2025. As a result of an appeal filed by the defendant’s defense counsel against the judgment of the Regional Court in Bydgoszcz (…) III K 4/24, the contested judgment was amended as follows (…) ” De uitvaardigende justitiële autoriteiten hebben daarnaast onder punt 4. van onderdeel d) van het EAB tevens de volgende toelichting bij gegeven: “[opgeëiste persoon] was aware of the proceedings pending against him. He participated in the case during the preliminary investigation phase, as well as at the organizational hearing before the Regional Court in Bydgoszcz on March 20, 2024, during which he was represented by a court-appointed defense counsel. His defense counsel represented him at the trial hearings. This defense counsel did in fact represent the defendant during the preliminary investigation and the court proceedings in the first and second instances, including appearing at the hearing on October 30, 2024, which resulted in passing the judgment dated November 12, 2024 in the case files reference number II K 4/24 and at the trial on December 23, 2025, resulting in passing the ruling of December 23, 2025 in the case files reference number II AKa 42.25.” Om tot het oordeel te komen dat sprake is van de situatie zoals bedoeld in artikel 12, onder b, OLW moet echter ook kunnen worden vastgesteld dat de opgeëiste persoon op de hoogte was van het voorgenomen proces. Hierbij dient, gelet op het Khuzdar-arrest, voldaan te worden aan het vereiste dat de opgeëiste persoon rechtstreeks in kennis is gesteld van het tijdstip en de plaats van het proces dat tot zijn veroordeling heeft geleid. De rechtbank kan niet vaststellen dat de opgeëiste persoon rechtstreeks in kennis is gesteld van de datum en plaats van de zitting in hoger beroep. Daarvoor is de enkele mededeling dat de opgeëiste persoon op de hoogte was van de procedure onvoldoende. Evenmin is gebleken dat de opgeëiste persoon opzettelijk heeft vermeden in kennis te worden gesteld van tijdstip en plaats van de zitting of dat hij voor de oproepingen domicilie heeft gekozen op het kantoor van zijn advocaat. De rechtbank is daarom van oordeel dat een situatie als bedoeld in artikel 12, onder b, OLW niet aan de orde is. De rechtbank stelt daarom vast dat het EAB strekt tot de tenuitvoerlegging van een beslissing in hoger beroep terwijl de verdachte niet in persoon is verschenen bij het proces dat tot die beslissing heeft geleid, en dat - kort gezegd - is gewezen zonder dat zich één van de in artikel 12, sub a tot en met c, OLW genoemde omstandigheden heeft voorgedaan en evenmin een garantie als bedoeld in artikel 12, sub d, OLW is verstrekt. De rechtbank kan in dit geval de overlevering weigeren. De rechtbank ziet in dit geval aanleiding om af te zien van haar bevoegdheid om de overlevering te weigeren. Zij licht dat als volgt toe. De opgeëiste persoon was op de hoogte van de strafvervolging. Uit het EAB en de aanvullende informatie van 28 augustus 2026 en 8 oktober 2026 blijkt immers dat de opgeëiste persoon aan de procedure heeft deelgenomen in het vooronderzoek en is verschenen bij de rechtbank te Bydgoszcz op de regiezitting van 20 maart 2024. De opgeëiste persoon heeft tijdens de voorgeleiding ten overstaan van de rechtbank verklaard dat hij op de voorbereidende zittingen was en dat daarna (de rechtbank begrijpt: op de volgende zittingen waar hij niet aanwezig was) een door hem gemachtigde raadsman aanwezig was. Dit komt overeen met hetgeen in het EAB is vermeld over de procedure in eerste aanleg. De opgeëiste persoon heeft tijdens de voorgeleiding ook verklaard dat hij via zijn advocaat op de hoogte is gebracht van het vonnis. Uit de aanvullende informatie van 8 oktober 2026 blijkt dat dezelfde advocaat die in eerste aanleg aan de opgeëiste persoon was toegewezen en die met hem op de regiezitting aanwezig was en door hem was gemachtigd om hem op de volgende zittingen in eerste aanleg te vertegenwoordigen, hoger beroep heeft ingesteld. Deze advocaat, die volgens het d-formulier (en de daarbij hiervoor weergegeven toelichting) dat is toegezonden bij de aanvullende informatie van 8 oktober 2026 ook was gemachtigd voor de procedure in hoger beroep, heeft in hoger beroep daadwerkelijk de verdediging gevoerd. Uit informatie van de IND die zich in het dossier bevindt, volgt dat de opgeëiste persoon in december 2024, dus kort na de veroordeling in eerste aanleg waarvan hij via zijn advocaat op de hoogte was gesteld, naar Nederland is vertrokken. Volgens zijn eigen verklaring is hij naar Nederland gekomen om te wonen en te werken. Het had in de hiervoor omschreven omstandigheden op de weg van de opgeëiste persoon gelegen om contact te onderhouden met zijn advocaat over de procedure in hoger beroep of om zich op andere wijze bereikbaar te houden voor de Poolse autoriteiten voor oproepingen. De opgeëiste persoon heeft daarom ofwel stilzwijgend afstand gedaan van zijn recht om bij zijn proces aanwezig te zijn, ofwel is in dat kader kennelijk onzorgvuldig geweest. Naar het oordeel van de rechtbank maken deze omstandigheden dat het toestaan van de overlevering geen schending van de verdedigingsrechten van de opgeëiste persoon oplevert. 5 Strafbaarheid 5.1 Feiten vermeld op bijlage 1 bij de OLW De uitvaardigende justitiële autoriteit heeft feit 2 aangewezen als een zogenoemd lijstfeit, dat in Nederland in de lijst van bijlage 1 bij de OLW staat vermeld, te weten: illegale handel in verdovende middelen en psychotrope stoffen. Uit het EAB volgt dat voor dit feit naar het recht van Polen een vrijheidsstraf van minstens drie jaren kan worden opgelegd. Dit betekent dat de rechtbank geen onderzoek doet naar de vraag of de feiten ook naar Nederlands recht strafbaar zijn. 5.2 Feiten waarvoor dubbele strafbaarheid is vereist De uitvaardigende justitiële autoriteit heeft feiten 1 en 3 tot en met 8 niet aangeduid als lijstfeiten. Overlevering kan in dat geval worden toegestaan, als – kort gezegd – voldaan is aan de vereisten dat voor de feiten een vrijheidsstraf van ten minste vier maanden is opgelegd aan de opgeëiste persoon en de feiten ook naar Nederlands recht strafbaar zijn. De rechtbank stelt vast dat hieraan is voldaan. De feiten leveren naar Nederlands recht op: opzettelijk handelen in strijd met het in art. 2, onder C, van de Opiumwet gegeven verbod; telkens, diefstal; mishandeling; bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht. 6 Artikel 11 OLW: artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de EU De rechtbank heeft eerder vastgesteld dat, vanwege structurele of fundamentele gebreken in de Poolse rechtsorde, in Polen een algemeen reëel gevaar bestaat van schending van het grondrecht op een eerlijk proces voor een onafhankelijk en onpartijdig gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld. Het is aan de opgeëiste persoon om omstandigheden aan te voeren en aan te tonen waaruit blijkt dat hij dit gevaar ook daadwerkelijk loopt. Omdat de opgeëiste persoon geen elementen heeft aangevoerd waaruit blijkt dat die structurele of fundamentele gebreken een concrete invloed hebben gehad op de behandeling van zijn strafzaak, is niet aangetoond dat sprake is van een individueel reëel gevaar van schending van het grondrecht op een eerlijk proces voor een onafhankelijk en onpartijdig gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld. 7 Slotsom De rechtbank stelt vast dat het EAB voldoet aan de eisen van artikel 2 OLW. Verder staan geen weigeringsgronden aan de overlevering in de weg en is geen sprake van een geval waarin aan het EAB geen gevolg mag worden gegeven. De rechtbank staat daarom de overlevering toe. 8 Toepasselijke wetsbepalingen De artikelen 285, 300 en 310 Wetboek van Strafrecht, 2 en 10 Opiumwet en 2, 5 en 7 OLW. 9 Beslissing STAAT TOE de overlevering van [opgeëiste persoon] aan the Regional Court in Bydgoszcz, III Criminal Division , Polen voor de feiten zoals die zijn omschreven in onderdeel e) van het EAB. Deze uitspraak is gedaan door mr. B.M. Vroom-Cramer, voorzitter, mrs. W.A.J.P. van den Reek en O.P.M. Fruytier, rechters, in tegenwoordigheid van mr. B.C.M. Burger, griffier, en in het openbaar uitgesproken op de zitting van 29 oktober 2026. Ingevolge artikel 29, tweede lid, OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open. Zie artikel 23 Overleveringswet. Zie artikel 22, eerste en derde lid, OLW. Zie onderdeel e) van het EAB. HvJ EU 21 december 2023, C-397/22, ECLI:EU:C:2023:1030 ( Generalstaatsanwaltschaft Berlin (Verstekvonnis) ), punt 47 en HvJ EU 21 december 2023, C-398/22, ECLI:EU:C:2023:1031 ( Generalstaatsanwaltschaft Berlin (Verstekvonnis) ), punt 32. HvJ EU 21 mei 2026, C-95/24, ECLI:EU:C:2026:416 (Khuzdar). Zie artikel 7, eerste lid, aanhef en onder b, OLW. Rb. Amsterdam 10 februari 2021, ECLI:NL:RBAMS:2021:420, r.o. 5.3.1-5.3.3 en Rb. Amsterdam 6 april 2022, ECLI:NL:RBAMS:2022:1794, r.o. 4.4. Vgl. Rb. Amsterdam 6 april 2022, ECLI:NL:RBAMS:2022:1794, onder verwijzing naar HvJ EU 22 februari 2022, C-562/21 PPU en C-563/21 PPU, ECLI:EU:C:2022:100 ( Openbaar Ministerie (Recht op een gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld in de uitvaardigende lidstaat)) .