Full text
This text is held here in Dutch.
RECHTBANK AMSTERDAM INTERNATIONALE RECHTSHULPKAMER Parketnummer: 13-225179-26 Datum uitspraak: 20 oktober 2026 UITSPRAAK op de vordering van 20 augustus 2026 van de officier van justitie bij deze rechtbank tot het in behandeling nemen van een Europees aanhoudingsbevel (EAB). Dit EAB is uitgevaardigd op 30 juni 2022 door het Kantongerecht Aken ( Amtsgericht Aachen ), Duitsland, (hierna: de uitvaardigende justitiële autoriteit) en strekt tot de aanhouding en overlevering van: [opgeëiste persoon] , geboren op [geboortedatum] 1956 in [geboorteplaats] (Duitsland), ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres: [adres] , hierna ‘de opgeëiste persoon’. 1 Procesgang De zitting van 6 oktober 2026 Op deze zitting is de behandeling van het EAB aangevangen in aanwezigheid van mr. J.H. de Krijger, officier van justitie. De opgeëiste persoon is verschenen en is bijgestaan door mr. A.M.C.J. Baaijens, advocaat in Amsterdam. De rechtbank heeft de termijn waarbinnen zij op grond van de Overleveringswet (OLW) uitspraak moet doen over de verzochte overlevering met 30 dagen verlengd. Ook heeft de rechtbank ter zitting de gevangenhouding bevolen met gelijktijdige schorsing van dat bevel tot aan de uitspraak. De rechtbank heeft het onderzoek ter zitting geschorst voor bepaalde tijd, teneinde de opgeëiste persoon zich door een tolk in de Duitse taal te laten bijstaan. De zitting van 20 oktober 2026 Op deze zitting heeft de rechtbank – met instemming van partijen – de behandeling van het EAB in gewijzigde samenstelling voortgezet in aanwezigheid van mr. W.L.M. van Poll, officier van justitie. De opgeëiste persoon is verschenen en is bijgestaan door een advocaat, mr. A.M.C.J. Baaijens, en door een tolk in de Duitse taal. Op deze zitting is het onderzoek gesloten en is direct uitspraak gedaan. 2 Identiteit van de opgeëiste persoon Ter zitting heeft de opgeëiste persoon verklaard dat de bovenvermelde persoonsgegevens juist zijn en dat hij de Nederlandse nationaliteit heeft. 3 Grondslag en inhoud van het EAB Het EAB vermeldt een verzamelvonnis van het Kantongerecht Aken van 12 januari 2017 met kenmerk 451 Ds 458/15. Uit de aanvullende informatie van 10 augustus 2026 blijkt dat aan het verzamelvonnis de volgende onderliggende vonnissen ten grondslag liggen: een vonnis van het Kantongerecht Aken van 24 maart 2016, met kenmerk 451 Ds 458/15; en een vonnis van het Kantongerecht Aken van 11 juli 2016, met kenmerk 451 Cs 104 Js 122/16. De overlevering wordt verzocht voor de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf voor de duur van één jaar en één maand. De opgeëiste persoon is tot deze straf veroordeeld in het hiervoor genoemde verzamelvonnis en hij moet deze straf ondergaan in Duitsland. De hiervoor genoemde veroordeling ziet op de feiten zoals die zijn omschreven in het EAB. 4 Weigeringsgrond als bedoeld in artikel 12 OLW 4.1 Inleiding De rechtbank dient zowel het verzamelvonnis als de onderliggende vonnissen te toetsen aan artikel 12 OLW, omdat bij de onderliggende vonnissen onherroepelijk uitspraak is gedaan over de schuld van de opgeëiste persoon en hem op grond daarvan vrijheidsstraffen zijn opgelegd. Ook het verzamelvonnis valt onder de reikwijdte van artikel 12 OLW, omdat daarin de duur van de straffen is gewijzigd en de bevoegde autoriteit daarbij over een beoordelingsmarge heeft beschikt. Uit het EAB volgt dat de vrijheidsstraf aanvankelijk voorwaardelijk aan de opgeëiste persoon is opgelegd. Bij beslissing van het Kantongerecht Aken van 9 februari 2021 is de tenuitvoerlegging van die voorwaardelijke vrijheidsstraf bevolen. Een beslissing tot tenuitvoerlegging of toepassing van een eerder opgelegde vrijheidsstraf is geen beslissing die moet worden getoetst aan artikel 12 OLW. Uit het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 23 maart 2023 volgt dat de procedure die heeft geleid tot de veroordeling voor een nieuw strafbaar feit die ten grondslag ligt aan de beslissing tot tenuitvoerlegging van een eerder voorwaardelijk opgelegde straf ook onderworpen dient te worden aan de toets van artikel 12 OLW. Uit de aanvullende informatie van 1 september 2026 blijkt dat de veroordelingen van the Aachen Local Court van 23 februari 2017 (onherroepelijk geworden op 19 december 2017) en van the Aachen Local Court van 16 augustus 2017 (onherroepelijk op 2 september 2017), in combinatie met het niet nakomen van bijzondere voorwaarden, hebben geleid tot tenuitvoerlegging van de bij het verzamelvonnis voorwaardelijk opgelegde vrijheidsstraf. Deze veroordelingen moet de rechtbank dus ook toetsen aan artikel 12 OLW. 4.2 Standpunten van partijen Standpunt van de raadsman De raadsman heeft verzocht om de behandeling van het EAB aan te houden om aanvullende informatie op te vragen bij de Duitse autoriteiten dan wel om een verzetgarantie als bedoeld in artikel 12, sub d, OLW op te vragen. Daartoe heeft de raadsman aangevoerd dat sprake is van “maatwerk” en dat niet is gebleken dat de opgeëiste persoon op de hoogte is gebracht van de tijd en plaats van de onderliggende strafprocedures na 2017 (het proces dat tot het verzamelvonnis heeft geleid) welke nadien in 2021 leidden tot de omzetting van de voorwaardelijke veroordeling. Derhalve is niet voldaan aan artikel 12, sub, b OLW. Ter onderbouwing heeft de raadsman verwezen naar het Khuzdar -arrest. Nu de opgeëiste persoon niet op de hoogte is gebracht van de datum van de zittingen, kon hij niet aanwezig zijn. Hij heeft daardoor in de jaren 2016 en 2017 ook geen gebruik kunnen maken van zijn verdedigingsrechten. Daarnaast kan niet worden vastgesteld of de opgeëiste persoon duidelijk en ondubbelzinnig afstand heeft gedaan van zijn aanwezigheidsrecht. Tot slot heeft de raadsman aangevoerd dat volgens het Khuzdar -arrest een extra element moet worden getoetst, namelijk of de Duitse autoriteiten redelijke inspanningen hebben geleverd om de opgeëiste persoon te lokaliseren voor het op de hoogte brengen van het tijdstip en plaats van het proces. Hiervoor dienen alle omstandigheden in aanmerking te worden genomen, waaronder het gedrag van de betrokkene. Weliswaar zijn volgens de raadsman vraagtekens te plaatsen bij de opgeëiste persoon zijn “ whereabouts ” maar had de opgeëiste persoon ook geen advocaat. Volgens de raadsman had de Duitse rechter in 2016/2017 de strafzaak en de ambtshalve gestarte “omzettingszaak” kunnen aanhouden, gelet op de zwaarwegende belangen die er voor de opgeëiste persoon op het spel staan, namelijk vrijheidsbeneming. Standpunt van de officier van justitie Volgens de officier van justitie dient ten aanzien van het verzamelvonnis van 12 januari 2017, het onderliggend vonnis van 11 juli 2016, de triggerende veroordeling van 23 februari 2017 en de triggerende veroordeling van 16 augustus 2017 de overlevering te worden geweigerd. De opgeëiste persoon was niet aanwezig tijdens de procedures die tot deze vonnissen hebben geleid. Daarnaast doen zich geen van de uitzonderingen als bedoeld in artikel 12 OLW voor en is er ook geen reden om af te zien van weigering. Uit de aanvullende informatie volgt immers ondubbelzinnig dat de opgeëiste persoon in deze procedures zijn verdedigingsrechten niet heeft kunnen uitoefenen. Het ligt volgens de officier van justitie dan ook niet in de rede om de behandeling van de zaak aan te houden teneinde een verzetsgarantie op te vragen. Ten aanzien van het onderliggend vonnis van 24 maart 2016 heeft de officier van justitie zich op het standpunt gesteld dat de weigeringsgrond niet van toepassing is, omdat de opgeëiste persoon in persoon aanwezig was bij de procedure die tot het vonnis heeft geleid. 4.3 Oordeel van de rechtbank 4.3.1 Ten aanzien van het verzamelvonnis van 12 januari 2017 Naar aanleiding van de door het openbaar ministerie gestelde vragen van 20 augustus 2026, heeft de uitvaardigende justitiële autoriteit als onderdeel van haar e-mail van 1 september 2026 een ingevuld D-formulier verstrekt. Hieruit volgt dat opgeëiste persoon niet in persoon is verschenen op het proces tot dit verzamelvonnis heeft geleid. Verder is onder 3.3 aangekruist dat de opgeëiste persoon nadat de beslissing aan hem was betekend en hij uitdrukkelijk was geïnformeerd over zijn recht op een verzetsprocedure of een procedure in hoger beroep, waarbij hij het recht heeft aanwezig te zijn en tijdens welke de zaak opnieuw ten gronde wordt behandeld en nieuw bewijsmateriaal wordt toegelaten, die kan leiden tot herziening van de oorspronkelijke beslissing, niet binnen de voorgeschreven termijn verzet of hoger beroep heeft aangetekend. De uitvaardigende autoriteit heeft zelf aan de tekst van het formulier toegevoegd dat de betekening van de beslissing heeft plaatsgevonden aan de raadsman die door de rechtbank aan de opgeëiste persoon was toegevoegd. Uit de aanvullende informatie van 9 september 2026 blijkt dat het verzamelvonnis op verzoek van het Duitse openbaar ministerie is gewezen. Verder blijkt uit die informatie dat de advocaat van de opgeëiste persoon door de rechtbank is toegewezen op verzoek van het openbaar ministerie. Uit de informatie blijkt echter niet of deze advocaat ook door de opgeëiste persoon was gemachtigd om beslissingen namens hem in ontvangst te nemen. De rechtbank stelt vast dat het EAB strekt tot de tenuitvoerlegging van een verzamelvonnis terwijl de verdachte niet in persoon is verschenen bij het proces dat tot die beslissing heeft geleid, en dat - kort gezegd - is gewezen zonder dat zich één van de in artikel 12, sub a tot en met c, OLW genoemde omstandigheden heeft voorgedaan en evenmin een garantie als bedoeld in artikel 12, sub d, OLW is verstrekt. Gelet daarop kan de overlevering ex artikel 12 OLW worden geweigerd. De rechtbank ziet in dit geval geen aanleiding om af te zien van haar bevoegdheid om de overlevering te weigeren. Zij licht dat toe. Uit de aanvullende informatie van 9 september 2026 blijkt dat het openbaar ministerie in Aken “ ex officio ” een procedure is gestart ter verkrijging van een verzamelvonnis. Op 10 september 2026 heeft het openbaar ministerie de uitvaardigende justitiële autoriteit – onder meer – verzocht aan te geven of de opgeëiste persoon in de voorbereidende procedure of op een later moment een adres heeft opgegeven en zo ja of de oproeping voor de zitting tot verkrijging van een verzamelvonnis naar dat opgegeven adres is verstuurd. Uit de aanvullende informatie van 17 september 2026 blijkt dat de opgeëiste persoon geen adres heeft opgegeven. Op de vraag of er oproepingen zijn verzonden zo ja naar welk adres, is geen antwoord gegeven. Het blijft daarom onduidelijk of (en zo ja op welke wijze) de opgeëiste persoon op de hoogte is geraakt van dit proces. Bij gebrek aan deze informatie kan de rechtbank niet vaststellen of de opgeëiste persoon op de hoogte was of kon zijn van de procedure tot verkrijging van een verzamelvonnis zodat de rechtbank ook niet kan vaststellen of de opgeëiste persoon ofwel stilzwijgend afstand heeft gedaan van zijn recht om bij dat proces in persoon aanwezig te zijn, ofwel in het kader van zijn bereikbaarheid voor oproepingen kennelijk onzorgvuldig is geweest. De rechtbank overweegt dat het openbaar ministerie meermaals heeft getracht duidelijkheid te verkrijgen over de voorgaande punten. Gelet hierop ziet de rechtbank geen aanleiding om nogmaals (dezelfde) vragen voor te leggen aan de uitvaardigende justitiële autoriteit. De overlevering wordt daarom geweigerd voor dit verzamelvonnis. Nu de overlevering ten aanzien van het verzamelvonnis wordt geweigerd, behoeven de aan het verzamelvonnis ten grondslag liggende vonnissen en de vonnissen die aanleiding waren voor de tenuitvoerleggingsbeslissing geen bespreking meer. De rechtbank komt ook niet toe aan een bespreking van het verweer van de raadsman ten aanzien van artikel 6a OLW. 5 Slotsom De rechtbank stelt vast dat de weigeringsgrond van artikel 12 OLW van toepassing is. De rechtbank ziet geen aanleiding om af te zien van toepassing van die weigeringsgrond. Daarom wordt de overlevering geweigerd. 6 Toepasselijke wetsbepalingen Artikel 12 van de Overleveringswet. 7 Beslissing WEIGERT de overlevering van [opgeëiste persoon] aan het Kantongerecht Aken ( Amtsgericht Aachen ), Duitsland, voor de feiten zoals die zijn omgeschreven in onderdeel e) van het EAB. HEFT OP de – geschorste – overleveringsdetentie van [opgeëiste persoon] . Deze uitspraak is gedaan door: mr. O.P.M. Fruytier, voorzitter, mrs. C. Klomp en H.P. Kijlstra, rechters, in tegenwoordigheid van mr. M.L. Kole, griffier, en in het openbaar uitgesproken op de zitting van 20 oktober 2026. Ingevolge artikel 29, tweede lid, OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open. Zie artikel 23 Overleveringswet. Zie artikel 22, eerste en derde lid, OLW. Zie onderdeel e) van het EAB. HvJ EU 23 maart 2023, C-514/21 en C-515/21, ECLI:EU:C:2023:235 ( Minister for Justice and Equality (Herroeping van de opschorting) ), punt 53. HvJ EU 23 maart 2023, C-514/21 en C-515/21, ECLI:EU:C:2023:235 ( Minister for Justice and Equality (Herroeping van de opschorting) ). De rechtbank heeft bij deze weergave getracht het standpunt van de raadsman zoveel als mogelijk conform de pleitnota weer te geven. HvJ EU 21 mei 2026, C-95/24, ECLI:EU:C:2026:416 ( Khuzdar ).