Rechtbank Noord-Nederland, 22-09-2026 (18.146990.25)

3. opzettelijk en wederrechtelijk identificerende persoonsgegevens, niet zijnde biometrische persoonsgegevens, van een ander gebruiken met het oogmerk om zijn identiteit te verhelen en de identiteit van een ander te misbruiken, waardoor uit dat gebruik enig nadeel kan ontstaan en computervredebreuk

Deze feiten zijn strafbaar nu geen omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid uitsluiten. Strafbaarheid van verdachte De rechtbank acht verdachte strafbaar nu niet van enige strafuitsluitingsgrond is gebleken. Strafmotivering Vordering van de officier van justitie De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte ter zake van het onder feiten 1, 2 subsidiair, 3 en 4 ten laste gelegde wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf van 984 dagen, waarvan 730 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaren en daaraan verbonden de bijzondere voorwaarden zoals deze zijn geadviseerd door de reclassering; met aftrek van het voorarrest. Daarnaast heeft de officier van justitie oplegging van een contactverbod met (het slachtoffer) [slachtoffer 1] gevorderd in de zin van artikel 38v Sr voor de duur van 5 jaren. Tevens heeft hij verzocht dat de maatregel dadelijk uitvoerbaar wordt verklaard. Standpunt van de verdediging De raadsman heeft geen verweer gevoerd ten aanzien van de strafmaat. Oordeel van de rechtbank Bij de bepaling van de straf heeft de rechtbank rekening gehouden met de aard en de ernst van het bewezen en strafbaar verklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan, de persoon van verdachte zoals deze naar voren is gekomen uit het onderzoek ter terechtzitting en de rapportages van de reclassering, het uittreksel uit de justitiële documentatie d.d. 14 augustus 2026, alsmede de vordering van de officier van justitie en het pleidooi van de verdediging. De rechtbank heeft in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen. Aard en ernst van de feiten Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan mensenhandel, misbruik van identificerende gegevens, computervredebreuk en bedreiging. Het zwaartepunt van deze feiten, de mensenhandel, heeft verdachte gepleegd gedurende een periode van 7 maanden. Verdachte, een 41-jarige man, is in die periode een liefdesrelatie aangegaan met het twintig jaar jongere slachtoffer en heeft haar in zijn huis ondergebracht. Vervolgens is zij verslaafd geraakt en gebleven aan drugs, net als verdachte. Door haar te isoleren, bedreigen en mishandelen heeft verdachte het slachtoffer ertoe gedwongen om volwassen content te maken en te verkopen, waarvan de inhoud veel verder strekte dan zij oorspronkelijk zelf wilde. Zo heeft het slachtoffer onder andere videos moeten maken waarop zij seksuele handelingen bij zichzelf en bij verdachte verrichtte, terwijl haar gezicht herkenbaar in beeld was. Verdachte bepaalde grotendeels wanneer, hoe lang en hoe vaak het slachtoffer moest werken en controleerde vervolgens of de content goed genoeg was. Ook drong hij erop aan dat zij meer geld moest vragen voor de (naakt)fotos en - filmpjes. De opbrengst van deze content werd gezamenlijk gebruikt om hun drugsverslavingen en de boodschappen te betalen. Toen het slachtoffer het huis was ontvlucht, heeft verdachte haar achtergelaten telefoon gebruikt om door te gaan met het verkopen van content in haar naam. Ook heeft hij toen de vader van het slachtoffer bedreigd. Tot slot heeft verdachte zich voorgedaan als een van zijn ex-vriendinnen (het slachtoffer [slachtoffer 2] ) en in die hoedanigheid geldbedragen ontvangen van een oude bekende van haar. Mensenhandel is een ernstig feit en verdachte heeft hiermee een grove inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van het slachtoffer. Door na het vertrek van het slachtoffer in haar naam de (seksuele) content te blijven verkopen, heeft die inbreuk feitelijk nog langer voortgeduurd. Verdachte heeft daarbij telkens slechts zijn eigen financiële gewin vooropgesteld. Bovendien heeft verdachte geen verantwoordelijkheid genomen voor zijn handelen, maar het doen voorkomen alsof het slachtoffer een zelfstandige vrouw was die zelf de regie had over de content die zij maakte. Verdachte heeft tot op het onderzoek ter terechtzitting ontkend dat hij het slachtoffer heeft bedreigd, mishandeld of onder druk gezet. De rechtbank rekent verdachte dit aan. Persoonlijke omstandigheden De rechtbank heeft bij de strafbepaling ook rekening gehouden met de persoonlijke omstandigheden van verdachte. Zo blijkt het reclasseringsadvies van 13 april 2026 dat de reclassering het risico op recidive hoog inschat. Gelet op de ernstige verslavingsproblematiek van verdachte en het feit dat eerdere ambulante behandelingen niet succesvol zijn geweest, ziet de reclassering geen andere mogelijkheden dan die van een klinische behandeling om het recidiverisico te beperken. In het kader van een schorsing van de voorlopige hechtenis is verdachte sinds 17 augustus 2026 opgenomen in de Piet Roordakliniek te Zutphen. De reclassering adviseert de rechtbank om een (deels) voorwaardelijke straf op te leggen met als bijzondere voorwaarden een meldplicht bij de reclassering, (voortduring van de) opname in een zorginstelling, ambulante behandeling, begeleid wonen of maatschappelijke opvang en een contactverbod met de slachtoffers [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] . Verdachte heeft ter terechtzitting aangegeven mee te willen werken aan deze voorwaarden. Verder blijkt uit het uittreksel uit de justitiële documentatie dat verdachte niet eerder is veroordeeld voor soortgelijke feiten. Straf Hoewel de aard en ernst van de feiten een forse onvoorwaardelijke gevangenisstraf rechtvaardigen, vindt de rechtbank naast vergelding van belang dat verdachte een passende, intensieve behandeling krijgt voor onder andere zijn hardnekkige verslaving, zodat het hoge recidive risico kan worden ingeperkt en wordt voorkomen dat verdachte in de toekomst weer de fout in gaat. Een kale afstraffing acht de rechtbank dan ook niet op zijn plaats. Gelet op het voorgaande alsmede de landelijke oriëntatiepunten voor straftoemeting zal de rechtbank aan verdachte opleggen een gevangenisstraf van 984 dagen, waarvan 730 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaren en daaraan verbonden de bijzondere voorwaarden zoals deze zijn geadviseerd door de reclassering. De rechtbank acht het bovendien noodzakelijk om aan verdachte een contactverbod met het slachtoffer [slachtoffer 1] op te leggen in de vorm van een maatregel in de zin van artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht (Sr), vanwege de veiligheidsrisicos die zowel uit het dossier als uit het reclasseringsadvies naar voren komen voor het slachtoffer en de maatschappij. Aangezien er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat verdachte wederom een misdrijf zal begaan dat gericht is tegen de onaantastbaarheid van het lichaam en (aldus) opnieuw een strafbaar feit pleegt, zal de rechtbank zowel de op te leggen bijzondere voorwaarden als de 38v-maatregel dadelijk uitvoerbaar verklaren. Benadeelde partij De volgende personen hebben zich als benadeelde partij in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding: Ten aanzien van feit 1 [slachtoffer 1] , tot een bedrag van 25.361,02 ter vergoeding van materiële schade en 43.750,00 ter vergoeding van immateriële schade, vermeerderd met wettelijke rente vanaf de datum waarop de schade is ontstaan. Ten aanzien van feit 3 [slachtoffer 2] , tot een bedrag van 21.000,00 ter vergoeding van immateriële schade, vermeerderd met wettelijke rente vanaf de datum waarop de schade is ontstaan. Standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering van [slachtoffer 1] volledig moet worden toegewezen, vermeerderd met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De benadeelde partij [slachtoffer 2] moet volgens de officier van justitie niet ontvankelijk worden verklaard in haar vordering. Standpunt van de verdediging De verdediging heeft betoogd dat de benadeelde partij [slachtoffer 1] niet ontvankelijk moet worden verklaard in haar vordering voor zover deze ziet op de materiële schade. Daartoe is aangevoerd dat het rechtstreekse verband tussen de gedragingen en de opgevoerde schade ontbreekt. Verder heeft de verdediging betoogd dat het gevorderde immateriële schadebedrag van de benadeelde partij [slachtoffer 1] moet worden gematigd, omdat de benadeelde partij voordat de ten laste gelegde feiten plaatsvonden al leed aan een posttraumatische stressstoornis (PTSS) en een rechtstreeks verband tussen de PTSS en het ten laste gelegde aldus niet kan worden vastgesteld. Bovendien moet voor de waardering van dat geestelijk letsel volgens de verdediging worden aangesloten bij categorie C onder hoofdstuk 14.2 (PTSS) van de Rotterdamse Schaal in plaats van bij categorie B. Daarnaast heeft de verdediging bepleit dat de benadeelde partij [slachtoffer 2] niet ontvankelijk moet worden verklaard in haar vordering. Oordeel van de rechtbank Ten aanzien van de vordering van [slachtoffer 1] (feit 1 ) Naar het oordeel van de rechtbank is voldoende aannemelijk dat de benadeelde partij de gestelde materiële schade heeft geleden en dat deze schade een rechtstreeks gevolg is van het onder feit 1 bewezen verklaarde, met uitzondering van de kosten voor het eigen risico voor het afgenomen bloed- en soa-onderzoek in 2024. Gelet op het feit dat de benadeelde partij geen fysiek contact heeft gehad met klanten, is het rechtstreekse verband tussen het onder feit 1 bewezen verklaarde en de kosten voor dit onderzoek onvoldoende duidelijk en evenmin onderbouwd. De gevorderde materiële schade zal daarom gedeeltelijk worden toegewezen, tot een bedrag van 25.175,45. De benadeelde partij heeft daarnaast vergoeding van immateriële schade gevorderd. Anders dan de verdediging is de rechtbank van oordeel dat voor de beoordeling van het gestelde geestelijke letsel moet worden aangesloten bij categorie B onder hoofdstuk 14.2 (PTSS) van de Rotterdamse Schaal. De rechtbank wijst in dat verband op de verklaring van de psychiater waarin staat dat de benadeelde partij PTSS heeft opgelopen als gevolg van het onder feit 1 bewezen verklaarde (bijlage 8 bij de vordering). Andere relevante factoren die de rechtbank heeft betrokken bij deze beoordeling zijn de leeftijd van de benadeelde partij ten tijde van het bewezenverklaarde feit, de weerslag die het heeft gehad op haar sociale en werkzame leven en de (aard van de) medische behandeling. De gevorderde immateriële schade zal dan ook volledig worden toegewezen, vermeerderd met wettelijke rente vanaf 1 december 2024. Nu de aansprakelijkheid van verdachte vaststaat, zal de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel opleggen om te bevorderen dat verdachte de schade zal vergoeden. De rechtbank zal verdachte veroordelen in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt, tot op heden begroot op nihil, en in de kosten die de benadeelde partij ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken. Ten aanzien van de vordering van [slachtoffer 2] (feit 3) De rechtbank zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren in haar vordering, omdat de vordering niet is onderbouwd. De vordering kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter. Toepassing van wetsartikelen De rechtbank heeft gelet op de artikelen 14a, 14b, 14c, 36f, 38v, 38w, 57, 138ab, 231b, 273f en 285 van het Wetboek van Strafrecht. Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezen verklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak gelden. Uitspraak De rechtbank Verklaart niet bewezen hetgeen verdachte onder feit 2 primair is ten laste gelegd en spreekt verdachte daarvan vrij. Verklaart het onder feit 2 subsidiair ten laste gelegde bewezen, maar niet te kwalificeren en ontslaat verdachte ten aanzien daarvan van alle rechtsvervolging. Verklaart het onder feiten 1, 3 en 4 ten laste gelegde bewezen, te kwalificeren en strafbaar zoals voormeld en verdachte daarvoor strafbaar. Verklaart niet bewezen hetgeen aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan het bewezen verklaarde en spreekt verdachte daarvan vrij. Veroordeelt verdachte tot: een gevangenisstraf voor de duur van 984 dagen. Bepaalt dat van deze gevangenisstraf een gedeelte, groot 730 dagen, niet zal worden ten uitvoer gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten, op grond, dat de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd, die hierbij wordt vastgesteld op 3 jaren, aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt of gedurende die proeftijd de hierna te noemen voorwaarden niet heeft nageleefd. Beveelt dat de tijd die de veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en/of voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf, geheel in mindering zal worden gebracht. Voorwaarde is, dat de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig zal maken aan een strafbaar feit. Stelt als bijzondere voorwaarden: dat de veroordeelde zich gedurende de proeftijd meldt op afspraken met de reclassering, zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt. De reclassering bepaalt op welke dagen en tijdstippen deze afspraken zijn. Voor de eerste afspraak meldt de veroordeelde zich binnen 3 dagen nadat de proeftijd is ingegaan bij de reclassering van Verslavingszorg Noord Nederland op het adres [adres ] ; dat de veroordeelde tijdens de proeftijd voor de duur van 12 maanden of zoveel korter als de reclassering nodig vindt, opgenomen blijft in en zich blijft laten behandelen door de Piet Roorda kliniek te Zutphen of een soortgelijke zorginstelling, te bepalen door de voor plaatsing verantwoordelijke instantie. De zorginstelling bepaalt de wijze van behandeling. De behandeling is gericht op psychische problematiek, verslavingsproblematiek, agressiebeheersing, cognitieve vaardigheden, sociale vaardigheden, seksueel grensoverschrijdend gedrag. Gelet op de problematiek kan onderdeel van de behandeling zijn dat de veroordeelde voorgeschreven medicatie zal gebruiken. De veroordeelde houdt zich aan de huisregels en aanwijzingen van de zorginstelling en de behandelaren. Als de reclassering een overgang naar ambulante zorg of verblijf in een instelling voor begeleid wonen of maatschappelijke opvang nodig vindt, werkt de veroordeelde mee aan de indicatiestelling en plaatsing; 3. dat de veroordeelde zich gedurende de proeftijd laat behandelen door de AFPB van Mesdag of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering, zolang de reclassering de behandeling nodig vindt. De behandeling start zodra de klinische behandeling succesvol is afgerond. De zorgverlener bepaalt de wijze van behandeling. De behandeling is gericht op verslavingsproblematiek, agressiebeheersing, cognitieve vaardigheden, sociale vaardigheden en seksueel grensoverschrijdend gedrag. Gelet op de problematiek kan onderdeel van de behandeling zijn dat de veroordeelde voorgeschreven medicatie zal gebruiken; 4. dat de veroordeelde gedurende de proeftijd of zoveel korter als de reclassering dat nodig vindt, verblijft in een instelling voor begeleid wonen of maatschappelijke opvang, te bepalen door de reclassering. Het verblijf start zodra de klinische behandeling succesvol is afgerond. De veroordeelde houdt zich aan de huisregels en het dagprogramma dat de instelling in overleg met de reclassering opstelt. Voorwaarden daarbij zijn dat de veroordeelde: ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking zal verlenen aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt; medewerking zal verlenen aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht, daaronder begrepen. Beveelt dat de op grond van artikel 14c van het Wetboek van Strafrecht gestelde voorwaarden en het hierop uit te oefenen toezicht, dadelijk uitvoerbaar zijn. Legt op de maatregel dat de veroordeelde voor de duur van 5 jaren op geen enkele wijze -direct of indirect- contact zal opnemen, zoeken of hebben met [slachtoffer 1] (slachtoffer), geboren op 4 juli 2003 te Emmen. Beveelt dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor het geval niet aan de maatregel wordt voldaan. De duur van de vervangende hechtenis bedraagt 14 dagen voor iedere keer dat niet aan de maatregel wordt voldaan, met een totale duur van de vervangende hechtenis van maximaal 6 maanden. Toepassing van de vervangende hechtenis heft de verplichtingen ingevolge de opgelegde maatregel niet op. Beveelt dat de opgelegde maatregel dadelijk uitvoerbaar is. Heft op het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis met ingang van heden. Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 1] (feit 1) Wijst de vordering van de benadeelde partij toe tot het hierna te noemen bedrag en veroordeelt verdachte om aan [slachtoffer 1] te betalen: het bedrag van 68.925,45 (zegge: achtenzestigduizend negenhonderdvijfentwintig euro en vijfenveertig eurocent); de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 1 december 2024 tot de dag van algehele voldoening; de proceskosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak alsnog zal maken, tot heden begroot op nihil. Verklaart [slachtoffer 1] niet-ontvankelijk in haar vordering voor zover deze ziet op de kosten van het eigen risico in 2024. Dit deel van de vordering kan slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht. Legt aan verdachte de verplichting op om ten behoeve van [slachtoffer 1] aan de Staat te betalen een bedrag van 68.925,45 (zegge: achtenzestigduizend negenhonderdvijfentwintig euro en vijfenveertig eurocent), vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 1 december 2024 tot de dag van algehele voldoening. Dit bedrag bestaat uit 25.175,45 aan materiële schade en 43.750,00 aan immateriële schade. Bepaalt dat bij gebreke van volledig verhaal van de betalingsverplichting aan de Staat gijzeling voor de duur van 348 dagen kan worden toegepast. De toepassing van gijzeling heft de betalingsverplichting niet op. Bepaalt dat als verdachte voldoet aan de betalingsverplichting aan de benadeelde partij of aan de Staat, verdachte in zoverre zal zijn bevrijd van de betalingsverplichting aan beiden. Vordering van benadeelde partij [slachtoffer 2] (feit 3) Verklaart [slachtoffer 2] niet-ontvankelijk in haar vordering. De vordering kan slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht. Dit vonnis is gewezen door mr. drs. J.V. van der Nolta, voorzitter, mr. H. van der Werff en mr. H.R. Eising, rechters, bijgestaan door mr. F.C.A. Fierstra, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 22 september 2026. Mr. H.R. Eising is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.