Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 23-10-2026 (BRE 24/6206 tot en met 26/6211)

3. Belanghebbende is in de onderhavige jaren directeur en (middellijk) enig aandeelhouder van [b.v. 1] ( [b.v. 1] ) en [b.v. 2] . ( [b.v. 2] ). [b.v. 1] en [b.v. 2] vormen een fiscale eenheid voor de vennootschapsbelasting. De ondernemingsactiviteiten bestonden uit het houden van een nertsenboerderij. Belanghebbende is gehuwd met [partner] . 3.1. Er zijn in de onderhavige jaren nertsenvellen via Transoost B.V. (Transoost) verkocht. Transoost bood de nertsenvellen aan bij [veilinghuis] in Denemarken en stortte de opbrengst onder inhouding van een provisie onder meer op [bankrekeningnummer] (de bankrekening) ten name van belanghebbende bij Banque et Caisse d’Epargne de l’Etat (BCEE) in Luxemburg. Deze zogenoemde Transoost-constructie is beschreven in het proces-verbaal in het [onderzoek] (zie hierna 3.6). 3.2. Belanghebbende heeft op de bankrekening in de jaren 2011, 2012 en 2013 in totaal € 274.511 van Transoost ontvangen. Dit kan als volgt worden samengevat: 3 augustus 2011 € 22.063,00 2 november 2011 € 16.868,00 + Totaal 2011 € 38.931,00 17 april 2012 € 33.680,00 14 juni 2012 € 24.463,00 2 augustus 2012 € 14.792,00 12 november 2012 € 4.084,00 + Totaal 2012 € 77.019,00 24 mei 2013 € 143.993,00 16 augustus 2013 € 7.155,00 14 november 2013 € 7.413,00 + Totaal 2013 € 158.561,00 Het saldo op de bankrekening bedroeg op: 3 augustus 2011 € 42.164,78 30 december 2011 € 39.228,80 31 december 2012 € 96.641,95 31 december 2013 € 215.741,13 Vanaf de bankrekening hebben de volgende (contante) opnames plaatsgevonden: 4 november 2011 € 20.000,00 9 november 2012 € 20.000,00 30 oktober 2013 € 40.000,00 3.3. Op 30 september 2016 heeft de Belastingdienst/Central Liaison Office (CLO) spontaan informatie van de Duitse autoriteiten ontvangen over Nederlandse ingezetenen die een rekening aanhielden bij BCEE in Luxemburg, het zogenoemde Niederlande-document. Het document bevat 4466 rekeninghouders. De NAW-gegevens van zowel belanghebbende als zijn fiscaal partner worden vermeld in het Niederlande-document. Gezien de omvang van het aantal personen dat wordt vermeld in het Niederlande-document, is het onderzoek naar de ontvangen informatie projectmatig opgepakt. Het verloop van het project is opgenomen in het logboek BCEE. Uit het Memo Logboek Luxemburgse info (BCEE) volgt welke stappen projectmatig zijn genomen. De identificatie van rekeninghouders heeft – zoals blijkt uit het Memo Logboek Luxemburgse info (BCEE) - in meerdere delen plaatsgevonden. 3.4. Belanghebbende en zijn fiscaal partner zijn in maart 2017 geïdentificeerd als rekeninghouders bij BCEE. 3.5. In een brief van 11 september 2019 heeft de inspecteur belanghebbende bericht over de gezamenlijke actie van het Openbaar Ministerie, de FIOD en de Belastingdienst in de sector pelsdieren en aanverwante bedrijven naar verzwegen omzet. 3.6. In de zomer van 2020 heeft de inspecteur het proces-verbaal in het [onderzoek] ontvangen. Hierin werd onderzoek verricht naar personen die commissies hebben ontvangen in verband met nertsenvellen die door nertsenfokkers werden geveild en waarvan de opbrengst op een bankrekening bij BCEE in Luxemburg werd gestort. 3.7. De Belastingdienst/CLO heeft op 12 januari 2021 een inlichtingenverzoek verzonden naar de Luxemburgse autoriteiten waarin wordt verzocht om alle ‘transaction statements’ van [rekeningnummer] van Transoost bij BCEE te verstrekken. Uit de op 17 maart 2021 ontvangen informatie blijkt dat vanaf deze rekening gelden zijn overgemaakt naar een klant van BCEE met de omschrijving bij de transactie “ [omschrijving 1] ”, “ [omschrijving 2] ”, “ [omschrijving 3] ”, “ [omschrijving 4] ”, “ [omschrijving 5] ” en “ [omschrijving 6] ”. In het overzicht zijn het rekeningnummer van de bankrekening, het klantnummer of andere persoonsgegevens van belanghebbende niet vermeld. 3.8. Naar aanleiding van die informatie heeft de Belastingdienst/CLO op 15 november 2021 de Luxemburgse autoriteiten verzocht om de NAW-gegevens te verstrekken van de persoon “ [belanghebbende] ”, die wordt genoemd in de omschrijvingen van de in 3.7 bedoelde transacties. Op basis van de op 31 januari 2022 ontvangen informatie heeft de inspecteur belanghebbende geïdentificeerd als rekeninghouder bij BCEE en als (uiteindelijke) ontvanger van de onder 3.7 vermelde gelden. Uit de informatie volgt verder dat de bankrekening al voor 2009 is geopend. 3.9. Bij brief van 7 februari 2022 en nogmaals bij brief van 11 april 2022 heeft de inspecteur belanghebbende verzocht om informatie te verstrekken over de bankrekening bij BCEE. In de laatste brief wordt een reactietermijn gegeven tot 28 april 2022. 3.10. Op 11 april 2022 is door de gemachtigde een klacht ingediend tegen onder andere de inspecteur betrokken bij het onderzoek van de bankrekening van belanghebbende. De klacht ziet op het handelen van twee inspecteurs na een informeel gesprek over dossiers van diverse nertsenfokkers die bij gemachtigde cliënt zijn. Hierop is het onderzoek bij belanghebbende aangehouden. De klacht is op 13 oktober 2022 afgehandeld. Op 19 oktober 2022 is het onderzoek bij belanghebbende voorgezet. 3.11. Op 17 november 2022 heeft de inspecteur een boeteadvies aangevraagd in verband met het opleggen van de navorderingsaanslag IB/PVV 2009. Bij brief van 24 november 2022 heeft de inspecteur de navorderingsaanslag IB/PVV 2009 aangekondigd en bij brief van 6 december 2022 de vergrijpboete meegedeeld. Vervolgens heeft de inspecteur op 8 december 2022 de opdracht verstrekt om de navorderingsaanslag IB/PVV 2009 op te leggen en is deze met dagtekening 30 december 2022 opgelegd. De box 2 correctie ten bedrage van € 91.504 is berekend op het gemiddelde van de bekende ontvangsten van Transoost (3.2), waarvan op grond van art 2.17 Wet IB 2001 50%, zijnde € 45.752, aan belanghebbende is toebedeeld. 3.12. Op 11 januari 2023 heeft de inspecteur een boeteadvies aangevraagd in verband met het opleggen van de navorderingsaanslag IB/PVV 2010. Bij brief van 17 januari 2023 heeft de inspecteur de navorderingsaanslag IB/PVV 2010 aangekondigd en bij brief van 14 februari 2023 de vergrijpboete meegedeeld. Vervolgens heeft de inspecteur op 14 februari 2023 de opdracht verstrekt om de navorderingsaanslag IB/PVV 2010 op te leggen en is deze met dagtekening 23 maart 2023 opgelegd. De box 2 correctie ten bedrage van € 91.504 is berekend op het gemiddelde van de bekende ontvangsten van Transoost (3.2), waarvan op grond van art 2.17 Wet IB 2001 50%, zijnde € 45.752, aan belanghebbende is toebedeeld. 3.13. Op 18 april 2023 heeft de inspecteur een boeteadvies aangevraagd in verband met het opleggen van de navorderingsaanslagen IB/PVV 2011 tot en met 2014. Bij brief van 4 mei 2023 heeft de inspecteur de navorderingsaanslagen IB/PVV 2011 tot en met 2014 aangekondigd en bij brief van 20 juli 2023 de vergrijpboeten meegedeeld. Vervolgens heeft de inspecteur op 25 juli 2023 de opdracht verstrekt om de navorderingsaanslagen IB/PVV 2011 tot en met 2014 op te leggen. De opdracht is op 26 juli 2023 verzonden en op 6 september 2023 verwerkt. De navorderingsaanslagen IB/PVV 2011 tot en met 2014 zijn met dagtekening 22 september 2023 opgelegd. De box 2 correcties zijn berekend op de bekende ontvangsten van Transoost (3.2), waarvan op grond van art 2.17 Wet IB 2001 50% aan belanghebbende is toebedeeld. Dit kan als volgt worden samengevat: 2011 2012 2013 correctie box 2 € 38.931 € 77.019 € 158.561 toedeling 50% € 19.466 € 38.510 € 79.281

Toepassing verlengde navorderingstermijn 4. De inspecteur heeft voor het vaststellen van de navorderingsaanslagen gebruik gemaakt van de verlengde navorderingstermijn van artikel 16, vierde lid, van de AWR. Tussen partijen is niet in geschil dat de inspecteur over het voor navordering vereiste nieuw feit beschikte. 4.1. Belanghebbende betoogt dat de inspecteur bij het opleggen van de onderhavige navorderingsaanslagen niet de vereiste voortvarendheid heeft betracht, omdat sprake is van onverklaarbare vertragingen aan de zijde van de inspecteur van meer dan zes maanden. Volgens belanghebbende heeft dit tot gevolg dat de navorderingsaanslagen moeten worden vernietigd. 4.2. De rechtbank overweegt dat in een geval als het onderhavige, waarin gegevens over in het buitenland ondergebracht vermogen zijn verkregen die een groot aantal in Nederland wonende personen betreffen, de Belastingdienst over voldoende tijd moet kunnen beschikken om met voldoende mate van zekerheid vast te stellen om welke individuele belastingplichtigen het gaat en vervolgens ten aanzien van de betrokken belastingplichtigen te beoordelen of, en zo ja, voor welk bedrag belasting van hen kan worden nagevorderd. In gevallen als het onderhavige kan de Belastingdienst verder in redelijkheid tot het oordeel komen dat een landelijke coördinatie en een projectmatige aanpak geboden zijn. Indien daarvoor wordt gekozen moet tevens rekening worden gehouden met de tijd die met een zodanige aanpak en coördinatie gemoeid is, waaronder begrepen de tijd die benodigd is voor het ontwikkelen van beleid voor de behandeling van individuele gevallen, ook ten aanzien van het opleggen van boeten waartoe gelet op het bepaalde in (thans) Afdeling 5.4.1 Awb ook overleg met het openbaar ministerie geboden kan zijn. Met deze werkzaamheden, waarbij ook in het belang van de betrokken belastingplichtigen zorgvuldigheid moet worden betracht, kan geruime tijd gemoeid zijn. 4.3. De belastingautoriteiten hebben beoordelingsvrijheid bij de organisatie en inrichting van al deze werkzaamheden. Die vrijheid is echter niet onbegrensd. Gelet op de eisen die voortvloeien uit het recht van de Europese Unie mogen de werkzaamheden niet worden georganiseerd en ingericht op een zodanige wijze dat een voortvarende behandeling onvoldoende gewaarborgd is. 4.4. Opmerking verdient dat de vereiste voortvarendheid in ieder geval niet is betracht indien bij de werkzaamheden als vermeld in 3.3 tot en met 3.13 een onverklaarbare vertraging is opgetreden van meer dan zes maanden. De rechtbank zal hieronder ingaan op de verschillende periodes, waarvan belanghebbende van mening is dat niet voortvarend is gehandeld. Periode 1 4.5. Belanghebbende stelt dat de inspecteur in de periode tussen 30 september 2016 (ontvangst informatie Duitsland) en 7 februari 2022 (eerste vragenbrief) onvoldoende voortvarend heeft gehandeld. 4.5.1. Naar aanleiding van het Niederlande-document is projectmatig onderzoek gedaan naar de ontvangen gegevens. In maart 2017 is bekend geworden dat belanghebbende rekeninghouder bij BCEE was. Er is voldoende voortvarend gehandeld in de tussenliggende periode. Er was geen informatie bekend over het aantal rekeningen en ook niet over saldi. De inspecteur heeft toegelicht dat geen verder onderzoek is gedaan naar belanghebbende, omdat de adviseur van belanghebbende onder horizontaal toezicht viel. Uitgangspunt is dan overleg vooraf en vertrouwen op de juistheid van de aangifte in plaats van handhaving achteraf, tenzij sprake is van een signaal van fraude. De rechtbank is van oordeel dat de inspecteur op dat moment niet tot onderzoek hoefde over te gaan omdat er geen concrete aanwijzingen van fraude waren. Het aanhouden van een buitenlandse bankrekening op zich is geen signaal van fraude. Deze kan in de aangifte zijn opgenomen. Verder was de Transoost-constructie toen nog niet bekend bij de inspecteur en de betrokkenheid van belanghebbende daarbij evenmin. Het kan de inspecteur daarom niet worden tegengeworpen dat hij destijds geen nader onderzoek heeft gedaan en pas opnieuw onderzoek is gedaan naar aanleiding van het CLO-verzoek van 12 januari 2021. De voortvarendheid in de periode na het eerste CLO-verzoek komt hieronder aan de orde. Periode 2 4.6. Belanghebbende stelt dat de inspecteur in de periode tussen het CLO-verzoek van 12 januari 2021 en het CLO-verzoek van 15 november 2021 onverklaarbaar lang heeft stilgezeten. 4.6.1. Naar aanleiding van het CLO-verzoek op 12 januari 2021 heeft de inspecteur op 17 maart 2021 een grote hoeveelheid aan informatie ontvangen over meerdere personen. Gelet daarop, de zorgvuldigheid die moet worden betracht om de informatie te verwerken en de omstandigheid dat in het buitenland (aanvullende) informatie moest worden opgevraagd acht de rechtbank aannemelijk dat in de periode tussen de twee CLO-verzoeken meerdere werkzaamheden hebben plaatsgevonden en geen sprake is van onverklaarbaar stilzitten door de inspecteur van meer dan zes maanden. Periode 3 4.7. Belanghebbende stelt dat de inspecteur in de periode tussen 17 maart 2021 (ontvangst informatie eerste CLO-verzoek) en 7 februari 2022 (de eerste vragenbrief) onverklaarbaar lang heeft stil gezeten. 4.7.1. De rechtbank overweegt dat uit de informatie ontvangen op 17 maart 2021 alleen volgt dat van een bankrekening van Transoost gelden zijn overgemaakt naar een klant van BCEE met als omschrijving bij de transactie “ [belanghebbende] ” op meerdere wijzen geschreven. In het overzicht zijn het rekeningnummer van de bankrekening, het klantnummer of andere persoonsgegevens van belanghebbende niet vermeld. Op basis van de ontvangen informatie kon belanghebbende dus niet als rekeninghouder worden geïdentificeerd. Ook was alleen de vermelding “ [belanghebbende] ” onvoldoende om een sluitende identificatie te maken met de eerder op 30 september 2016 ontvangen informatie. De inspecteur mocht dan ook nadere informatie in Luxemburg opvragen over de NAW-gegevens en rekeningen van “ [belanghebbende] ”. Daarbij heeft de inspecteur niet onverklaarbaar stilgezeten (zie periode 2). 4.7.2. Op basis van de op 31 januari 2022 ontvangen informatie uit Luxemburg is belanghebbende geïdentificeerd als rekeninghouder bij BCEE. Bij brief van 7 februari 2022 heeft de inspecteur belanghebbende een verzoek om informatie toegezonden over de door belanghebbende aangehouden bankrekening bij BCEE. De rechtbank is van oordeel dat in deze periode tussen 17 maart 2021 en 7 februari 2022 geen sprake is van onverklaarbaar stilzitten. Periode 4 4.8. Belanghebbende stelt dat de inspecteur in de periode tussen de ontvangst van informatie uit Luxemburg en het verzenden van de aankondigingsbrieven onverklaarbaar lang heeft stilgezeten. 4.8.1. De rechtbank heeft hiervoor reeds geoordeeld dat geen sprake is van stilzitten in de periode tussen de ontvangst van informatie en het verzenden van de vragenbrief op 7 februari 2022. De rechtbank zal daarom hier alleen ingaan op de vraag of in de periode na 7 februari 2022 sprake is van onverklaarbaar stilzitten. 4.8.2. De inspecteur heeft belanghebbende op 11 april 2022 een rappel verstuurd om uiterlijk 28 april 2022 aan het verzoek om informatie te voldoen. Vervolgens heeft de inspecteur het onderzoek op 19 oktober 2022 hervat. 4.8.3. De inspecteur heeft als verklaring voor de vertraging tussen april 2022 en oktober 2022 opgevoerd de omstandigheid dat op 11 april 2002 door de gemachtigde naar aanleiding van een informeel gesprek namens een aantal cliënten in de nertsenbranche met twee inspecteurs een klacht is ingediend over het handelen van onder meer de inspecteur betrokken bij het onderzoek van de bankrekening van belanghebbende. Nadat de klachtprocedure op 13 oktober 2022 was afgerond heeft de inspecteur het onderzoek hervat. 4.8.4. De rechtbank constateert dat tussen 28 april 2022, de uiterste reactietermijn voor belanghebbende, en 19 oktober 2022 minder dan zes maanden is verstreken en is gelet op het voorgaande van oordeel dat de inspecteur niet onverklaarbaar heeft stilgezeten, ook als hij niet de klachtprocedure had mogen afwachten. De eerste aankondigingsbrief is vervolgens binnen een redelijke termijn verzonden. Periode 5 4.9. Belanghebbende stelt dat de inspecteur in de periode tussen de aankondigingsbrief van de navorderingsaanslag IB/PVV 2009 en het opleggen van de navorderingsaanslagen onverklaarbaar heeft stilgezeten. De inspecteur beschikte in ieder geval op 24 november 2022 over alle benodigde gegevens om de navorderingsaanslagen IB/PVV 2009 tot en met 2014 op te leggen, aldus belanghebbende. 4.9.1. De rechtbank constateert dat in de periode tussen 24 november 2022 en het opleggen van de laatste navorderingsaanslagen op 22 september 2023 meer dan zes maanden is verstreken. De rechtbank zal hierna per aanslag beoordelen of ook sprake is geweest van onverklaarbaar stilzitten. 4.9.2. Voor de navorderingsaanslag 2009 heeft de inspecteur op 17 november 2022 een boeteadvies opgevraagd. Op 24 november 2022 is de navorderingsaanslag aangekondigd en met dagtekening 30 december 2022 opgelegd. De rechtbank is van oordeel dat de inspecteur voor de navorderingsaanslag 2009 voortvarend heeft gehandeld. 4.9.3. Voor de navorderingsaanslagen 2010 tot en met 2014 heeft de inspecteur geen goede verklaring gegeven waarom die aanslagen niet tegelijkertijd met 2009 zijn opgepakt. De aanslagen zijn gebaseerd op dezelfde gegevens. De stelling van de inspecteur dat hij hoopte dat belanghebbende nog informatie zou verstrekken, is in dit geval onvoldoende. De inspecteur had al twee keer een informatieverzoek gedaan waarop niet door belanghebbende is gereageerd. En bovendien heeft de inspecteur na het opleggen van de navorderingsaanslag 2009 geen nader onderzoek meer gedaan of om informatie gevraagd. Tussen het opvragen van het (eerste) boeteadvies 2009 op 17 november 2022 en het (laatste) boeteadvies 2014 op 18 april 2023 is evenwel niet meer dan zes maanden verstreken. Hoewel er dus geen goede reden was om te wachten, is geen sprake van te lang stilzitten. De navorderingsaanslagen 2011 tot en met 2014 zijn weliswaar vervolgens pas in september 2023 opgelegd, maar de opdracht tot het aanmaken van de aanslagen is in juli 2023 gegeven. De periode tussen de aankondiging van de navorderingsaanslagen 2010 tot en met 2014 en het daadwerkelijk opleggen van de navorderingsaanslagen is niet dusdanig lang dat dit rechtvaardiging behoeft. De periode als geheel 4.9.4. De rechtbank is van oordeel dat ook als de periode als geheel bezien wordt, voldoende voortvarend is gehandeld door de inspecteur. Hoewel tussen de ontvangst van de eerste informatie uit Duitsland op 30 september 2016 en het opleggen van de laatste navorderingsaanslagen op 22 september 2023 een lange tijd is verstreken, heeft dit tijdsverloop meerdere redenen. Er is voldoende voortvarendheid betracht. 4.10. Gelet op het voorgaande heeft de inspecteur voldoende voortvarend gehandeld bij het opleggen van de navorderingsaanslagen 2009 tot en met 2014. De rechtbank beoordeelt hierna of de navorderingsaanslagen niet tot een te hoog bedrag zijn vastgesteld. Omkering en verzwaring van de bewijslast 4.11. De inspecteur heeft op de zitting gesteld dat belanghebbende de vereiste aangifte niet heeft gedaan omdat met de Transoost-constructie winstuitdelingen vanuit [b.v. 1] hebben plaatsgevonden die niet zijn aangegeven, waardoor aanzienlijke bedragen aan verschuldigde belasting niet zijn betaald. Het gevolg hiervan is dat voor de bepaling van de hoogte van de navorderingsaanslagen de bewijslast moet worden omgekeerd en verzwaard, aldus de inspecteur. 4.12. Bij inhoudelijke gebreken in een aangifte kan slechts dan worden aangenomen dat de vereiste aangifte niet is gedaan, indien aan de hand van de normale regels van stelplicht en bewijslast is vastgesteld dat sprake is van één of meer gebreken die ertoe leiden dat de volgens de aangifte verschuldigde belasting verhoudingsgewijs aanzienlijk lager is dan de werkelijk verschuldigde belasting. Ook is vereist dat het bedrag van de belasting dat als gevolg van de gebreken in de aangifte niet zou zijn geheven, op zichzelf beschouwd aanzienlijk is. Inhoudelijke gebreken in de aangifte worden voor de toepassing van deze regels slechts in aanmerking genomen indien de belastingplichtige ten tijde van het doen van de aangifte wist of zich ervan bewust moest zijn dat daardoor een aanzienlijk bedrag aan verschuldigde belasting niet zou worden geheven. Ook dit moet worden vastgesteld aan de hand van de normale regels van stelplicht en bewijslast, waardoor de bewijslast hiervoor rust op de inspecteur. 4.13. De inspecteur stelt dat sprake is van winstuitdelingen vanuit [b.v. 1] en [b.v. 2] aan belanghebbende, doordat zwarte omzet die via Transoost op een speciaal voor deze constructie geopende bankrekening bij BCEE aan belanghebbende ten goede is gekomen. Belanghebbende zou in zijn hoedanigheid van bestuurder en aandeelhouder door [b.v. 1] ten laste van haar vermogen zijn bevoordeeld en belanghebbende en [b.v. 1] zouden zich van deze bevoordeling bewust zijn geweest. De aldus gedane uitdelingen ter hoogte van de gestelde zwarte omzet heeft de inspecteur aangemerkt als inkomen uit aanmerkelijk belang. Belanghebbende bestrijdt dat, indien en voor zover er al sprake zou zijn van niet-verantwoorde omzet, deze door de aandeelhouder aan [b.v. 1] zijn onttrokken. De rechtbank zal daarom eerst aan de hand van de normale regels van stelplicht en bewijslast beoordelen of sprake is van winstuitdelingen. Is sprake van winstuitdelingen aan belanghebbende? 4.14. De rechtbank stelt voorop dat voor een uitdeling van winst is vereist dat een vermogensverschuiving van [b.v. 1] naar belanghebbende als aandeelhouder heeft plaatsgevonden als gevolg waarvan aan het vermogen van [b.v. 1] enig geldbedrag of andere waarde, ten gunste van de aandeelhouder is onttrokken. Naast dat sprake dient te zijn van een vermogensverschuiving (het objectieve vereiste) geldt dat zowel [b.v. 1] als belanghebbende als aandeelhouder zich van de bevoordeling (redelijkerwijs) bewust dienen te zijn geweest (het subjectieve vereiste). 4.15. De rechtbank acht aannemelijk dat in de onderhavige jaren sprake is geweest van winstuitdelingen door [b.v. 1] aan belanghebbende. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de inspecteur aannemelijk gemaakt dat omzet van [b.v. 2] via de Transoost-constructie op de bankrekening van belanghebbende bij BCEE is gestort. De rechtbank acht aannemelijk dat deze omzet buiten de boeken is gehouden. Naar het oordeel van de rechtbank zijn er voldoende aanwijzingen dat de betreffende gelden aan belanghebbende ten goede zijn gekomen. De gestorte bedragen en opnamen volgen uit het overzicht van BCEE voor 2011 tot en met 2013. Belanghebbende heeft gelden van de rekening opgenomen maar niet op een bankrekening van [b.v. 1] of [b.v. 2] afgestort of op andere wijze in de administratie van [b.v. 1] of [b.v. 2] verantwoord. Dientengevolge is sprake van een vermogensverschuiving en is aan het objectieve vereiste voldaan. 4.16. De rechtbank acht voorts aannemelijk dat belanghebbende zich van de vermogensverschuiving bewust is geweest. Belanghebbende is directeur/enig aandeelhouder van [b.v. 1] . Daarnaast was belanghebbende ook bestuurder en (middellijk) enig aandeelhouder van [b.v. 2] . De bankrekening bij BCEE is geopend door belanghebbende en belanghebbende was ook degene die namens de nertsenboerderij optrad en de transacties met Transoost deed. De rechtbank acht aannemelijk dat belanghebbende een werkwijze heeft geïnitieerd en gebruikt waarbij de verkoopopbrengsten van Transoost niet in de administratie werden verantwoord en rechtstreeks naar hem zijn gevloeid. Belanghebbende moet zich met het initiëren en het gebruik van een dergelijke werkwijze redelijkerwijs bewust zijn geweest dat daardoor een vermogensverschuiving ontstond. Zowel in hoedanigheid als aandeelhouder als in hoedanigheid van bestuurder van de vennootschappen. Daarmee is aannemelijk dat ook sprake is van dubbele bewustheid. 4.17. De rechtbank is dan ook van oordeel dat sprake is geweest van winstuitdelingen vanuit [b.v. 1] aan belanghebbende die niet in de aangifte zijn vermeld. Voor de jaren 2011 tot en met 2013 sluit de rechtbank aan bij de bedragen van de transacties zoals deze uit de gegevens van BCEE volgen. 4.18. Voor 2009 en 2010 zijn geen gegevens over (transacties via) de bankrekening beschikbaar, behoudens het gegeven dat de bankrekening bij BCEE al bestond. De rechtbank acht aannemelijk dat de inspecteur deze informatie ook niet zou verkrijgen gelet op de afspraken over gegevensuitwisseling met Luxemburg. Uit het proces-verbaal in het [onderzoek] volgt verder dat bankrekeningen speciaal voor de opbrengsten van Transoost werden geopend en uit de gegevens over 2011 tot en met 2013 volgt niet dat de bankrekening voor andere doeleinden werd gebruikt. Ook is bekend dat er in 2011 een beginsaldo van € 20.000 op de bankrekening stond. Tot slot is in latere jaren sprake van een constant beeld. Er werden twee á vier transacties per jaar op de rekening geboekt en de rekening werd alleen gebruikt voor ontvangsten van Transoost. De rechtbank acht daarom aannemelijk dat ook in de jaren 2009 en 2010 vergelijkbare transacties via de banrekening hebben plaatsgevonden en is van oordeel dat de inspecteur gelet op het constante beeld van de feitelijke situatie in latere jaren de gegevens daarover mocht extrapoleren naar 2009 en 2010. De rechtbank laat daarbij alleen de uitschieter van € 143.993 buiten beschouwing. De rechtbank acht een gemiddelde van € 16.000 per transactie en tenminste twee transacties per jaar aannemelijk gemaakt voor 2009 en 2010. De winstuitdelingen voor 2009 en 2010 bedragen dan € 32.000 per jaar, waarvan aan belanghebbende en zijn echtgenote elk € 16.000 kan worden toegerekend. Leiden de winstuitdelingen tot omkering van de bewijslast? 4.19. Voor belanghebbende betekenen de winstuitdelingen een correctie van € 4.000 inkomstenbelasting in box 2 per jaar voor 2009 en 2010. De volgens de aangifte verschuldigde belasting was hierdoor naar het oordeel van de rechtbank absoluut en relatief niet aanzienlijk lager dan de werkelijk verschuldigde belasting. Hoewel de correctie leidt tot een aanzienlijk hoger bedrag aan verschuldigde IB/PVV, is het verschil aan te betalen belasting na verrekening van voorheffingen en heffingskorting in beide jaren niet absoluut en relatief aanzienlijk. De rechtbank is van oordeel dat voor de jaren 2009 en 2010 de bewijslast niet kan worden omgekeerd. 4.20. Voor 2011 tot en met 2013 is de rechtbank van oordeel dat de volgens de aangifte verschuldigde inkomstenbelasting absoluut en relatief aanzienlijk lager was dan de werkelijk verschuldigde belasting, zodat voor die jaren de bewijslast moet worden omgekeerd. Voor het jaar 2014 heeft de inspecteur geen winstuitdeling in aanmerking genomen en is geen reden tot omkering van de bewijslast. Hoogte navorderingsaanslagen IB/PVV 2009 en 2010 4.21. De rechtbank is van oordeel dat in de jaren 2009 en 2010 een winstuitdeling van € 16.000 als belastbaar inkomen uit aanmerkelijk belang bij belanghebbende in aanmerking moet worden genomen. De inspecteur heeft niet aannemelijk gemaakt dat de winstuitdeling hoger was. De rechtbank zal de navorderingsaanslagen IB/PVV 2009 en 2010 daarom verminderen. Belanghebbende heeft overigens geen gronden aangevoerd die leiden tot een vermindering van de navorderingsaanslagen. Hoogte navorderingsaanslagen IB/PVV 2011 tot en met 2013 4.22. Omdat voor de jaren 2011 tot en met 2013 sprake is van omkering en verzwaring van de bewijslast, moet de rechtbank beoordelen of sprake is van een redelijke – niet willekeurige – schatting door de inspecteur en, zo ja, of belanghebbende heeft doen blijken dat en in hoeverre de uitspraak op bezwaar onjuist is. 4.23. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de inspecteur een redelijke schatting gemaakt van de winstuitdelingen. Die winstuitdeling zijn berekend op de door Transoost in 2011 tot met 2013 gestorte bedragen op de bankrekening van belanghebbende bij BCEE. Deze omzet is volgens de inspecteur niet in de administratie van de nertsenboerderij opgenomen en aan belanghebbende toegekomen. Voor de hoogte van het belastbaar inkomen uit sparen en beleggen is uitgegaan van de saldi van de bankrekening, zoals deze volgen uit de informatie van BCEE. De rechtbank acht deze schatting redelijk. Belanghebbende heeft geen verklaring gegeven waarmee overtuigend is aangetoond dat de inkomsten lager zijn. Dat betekent dat de navorderingsaanslagen 2011 tot en met 2013 niet tot een te hoog bedrag zijn vastgesteld. Hoogte navorderingsaanslag IB/PVV 2014 4.24. Voor het jaar 2014 heeft de inspecteur alleen het belastbaar inkomen uit sparen en beleggen gecorrigeerd uitgaande van het saldo van de bankrekening op 31 december 2023. Belanghebbende heeft daartegen geen gronden aangevoerd. De navorderingsaanslag IB/PVV 2014 blijft in stand. De vergrijpboeten 4.25. De inspecteur heeft op grond van artikel 67e van de AWR bij de navorderingsaanslagen vergrijpboeten opgelegd, omdat het volgens hem aan (voorwaardelijk) opzet van belanghebbende is te wijten dat de aanslagen IB/PVV tot te lage bedragen zijn vastgesteld. De inspecteur heeft ter zake van de correcties in box 2 en box 3 vergrijpboeten opgelegd van respectievelijk 75% en 175%. 4.26. Ingevolge artikel 67e, eerste lid, van de AWR kan een boete worden opgelegd indien het met betrekking tot een belasting welke bij wege van aanslag wordt geheven aan opzet of grove schuld van de belastingplichtige is te wijten dat de aanslag tot een te laag bedrag is vastgesteld of anderszins te weinig belasting is geheven. Onder opzet wordt verstaan het willens en wetens handelen. De ondergrens van opzet wordt gevormd door voorwaardelijk opzet. Hiervan is sprake indien bewust de aanmerkelijke kans wordt aanvaard dat het beboetbare feit zich zal voordoen. 4.27. De rechtbank stelt voorop dat de aanwezigheid van een beboetbaar feit alleen kan worden aangenomen als de daarvoor vereiste feiten en omstandigheden buiten redelijke twijfel zijn komen vast te staan. Deze maatstaf stemt overeen met de in fiscale wetgeving voorkomende formulering “doen blijken”, die inhoudt dat de desbetreffende feiten en omstandigheden overtuigend moeten worden aangetoond. De rechtbank zal daarom beoordelen of de inspecteur heeft doen blijken dat het aan (voorwaardelijk) opzet van belanghebbende is te wijten dat voor de jaren 2009 tot en met 2014 te weinig belasting is geheven. 4.28. Naar het oordeel van de rechtbank is de inspecteur voor alle jaren geslaagd in zijn bewijslast dat sprake is van ten minste voorwaardelijk opzet. De rechtbank overweegt dat belanghebbende door een bankrekening met daarop substantiële saldi en waarmee substantiële transacties zijn verricht in een land met een bankgeheim aan te houden en deze bankrekening en de opbrengsten die via die bankrekening zijn gegenereerd niet in zijn aangiften te vermelden bewust de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat de aanslagen over de jaren 2009 tot en met 2014 tot te lage bedragen zouden worden vastgesteld. De rechtbank is er van overtuigd dat de bankrekening is geopend om buiten het zicht van de Belastingdienst verkoopopbrengsten van de nertsenboerderij van Transoost te ontvangen en aan [b.v. 1] te onttrekken. Deze laatste omstandigheid is als strafverzwarende omstandigheid aan te merken. De rechtbank acht de vergrijpboeten voor de correcties in box 2 en 3 passend en geboden. De rechtbank ziet in de omstandigheid dat ook aan [b.v. 1] vergrijpboeten zijn opgelegd geen reden voor matiging van de vergrijpboeten opgelegd aan belanghebbende voor de correctie in box 2. Het gaat immers om een ander belastbaar feit en een andere belastingplichtige. Enerzijds gaat het om het verzwijgen van omzet en anderzijds om het uitdelen van die verzwegen omzet aan belanghebbende. Undue delay 4.29. De duur van de procedures vormt voor de rechtbank aanleiding de boeten te matigen, omdat sprake is van overschrijding van de redelijke termijn (undue delay). De rechtbank stelt vast dat voor de boete IB/PVV 2009 als aanvangstermijn van de redelijke termijn geldt 24 november 2022, voor de boete IB/PVV 2010 17 januari 2023 en voor de boeten IB/PVV 2011 tot en met 2014 4 mei 2023. De rechtbank doet uitspraak op 23 oktober 2026. 4.30. Sinds de aankondiging van de boete IB/PVV 2009 is dus afgerond 47 maanden verstreken, voor de boete IB/PVV 2010 is dat 46 maanden en voor de boeten IB/PVV 2011 tot en met 2014 is dat 42 maanden. De rechtbank stelt vast dat hiermee de redelijke termijn van twee jaar is overschreden voor de boete IB/PVV 2009 met 23 maanden, voor de boete IB/PVV 2010 met 22 maanden en voor de boeten IB/PVV 2011 tot en met 2014 met 18 maanden. De boeten zullen daarom worden gematigd met 15%. Dit leidt tot de volgende berekening van de boeten: IB/PVV correctie belastbaar inkomen box 2 correctie belastbaar inkomen box 3 box 2 vergrijpboete 75% box 3 vergrijpboete 175% Vergrijpboete totaal matiging undue delay 15% 2009 € 16.000 € 1.858 € 3.000 € 975 € 3.975 € 3.378 2010 € 16.000 - € 3.000 - € 3.000 € 2.550 2011 € 19.466 - € 3.649 - € 3.649 € 3.101 2012 € 38.510 - € 7.221 - € 7.221 € 6.137 2013 € 79.281 € 1.501 € 14.865 € 788 € 15.653 € 13.305 2014 - € 3.615 - € 1.897 € 1.897 € 1.612 Rente 4.31. De beroepen worden geacht mede betrekking te hebben op de rentebeschikkingen. Belanghebbende heeft geen zelfstandige gronden tegen de in rekening gebrachte rente aangevoerd. Omdat de navorderingsaanslagen IB/PVV over de jaren 2009 en 2010 worden verminderd, zal de rechtbank de daarmee samenhangende beschikkingen heffingsrente overeenkomstig verminderen. Voor het overige blijven de rentebeschikkingen in stand. Immateriële schadevergoeding 4.32. Belanghebbende maakt aanspraak op vergoeding van immateriële schade in verband met de duur van de bezwaar- en de beroepsprocedures. 4.33. Mede gelet op de beroepsgronden, hebben de zaaknummers BRE 24/6202 tot en met 24/6216 in hoofdzaak betrekking op hetzelfde onderwerp. Nu de zaken bovendien in de bezwaar- en beroepsfase (nagenoeg) gezamenlijk zijn behandeld, bestaat voor de zaken gezamenlijk recht op een vergoeding van eenmaal € 500 per half jaar dat de redelijke termijn is overschreden. 4.34. Op grond van vaste jurisprudentie geldt als uitgangspunt dat, behoudens bijzondere omstandigheden, de berechting van een zaak in de bezwaar- en de beroepsfase niet binnen een redelijke termijn heeft plaatsgevonden, als de rechtbank niet binnen twee jaar nadat de termijn is begonnen, uitspraak doet. De termijn begint in beginsel op het moment waarop de inspecteur het bezwaarschrift ontvangt en eindigt op het moment waarop de rechtbank uitspraak doet. Hierbij geldt dat de bezwaarfase onredelijk lang heeft geduurd voor zover de duur daarvan een half jaar overschrijdt en de beroepsfase voor zover zij meer dan anderhalf jaar in beslag heeft genomen. 4.35. De inspecteur heeft het oudste bezwaarschrift op 16 december 2022 (zaaknummer 24/6214) ontvangen. De uitspraak van de rechtbank wordt gedaan op 23 oktober 2026, en dus afgerond 47 maanden na de indiening van het bezwaarschrift. Daarmee heeft de behandeling tot aan de uitspraak van de rechtbank 23 maanden langer geduurd dan de 24 maanden die, in beginsel, als een redelijke termijn kunnen worden beschouwd voor behandeling in bezwaar en beroep. Dit leidt tot toekenning van een immateriële schadevergoeding van € 2.000. Voor belanghebbende komt dat neer op € 666,67 (1/3). De laatste uitspraken op bezwaar zijn van 23 augustus 2024. Omdat de bezwaarfase afgerond 21 maanden heeft geduurd en daarmee 15 maanden te lang, komt € 434,78 voor rekening van de inspecteur en de rest (€ 231,89) voor rekening van de Staat. De rechtbank merkt de Staat in zoverre mede aan als partij in dit geding.

5. De beroepen tegen de uitspraken op bezwaar over de navorderingsaanslagen IB/PVV 2009 en 2010, de daarbij gegeven rentebeschikkingen en boetebeschikkingen zijn gegrond. Verder zijn de beroepen tegen de boetebeschikkingen over 2011 tot en met 2014 gegrond, omdat belanghebbende terecht heeft verzocht om matiging wegens undue delay. De inspecteur moet het griffierecht aan belanghebbende vergoeden en belanghebbende krijgt ook een vergoeding van zijn proceskosten. De inspecteur moet deze vergoeding betalen. Verder heeft belanghebbende recht op een immateriële schadevergoeding van in totaal € 666,67 vanwege de lange duur van de procedure. De beroepen zijn voor het overige ongegrond. 5.1. Belanghebbende heeft verzocht om vergoeding van de werkelijke proceskosten. 5.2. Voor toekenning van een (proces)kostenvergoeding in afwijking van de forfaitaire bedragen van het Besluit proceskosten bestuursrecht (Bpb) is slechts grond indien sprake is van ‘bijzondere omstandigheden’. Het in vergaande mate onzorgvuldig handelen van de inspecteur kan een bijzondere omstandigheid vormen zoals bedoeld in artikel 2, lid 3, Bpb. 5.3. De rechtbank ziet geen redenen die afwijking van de forfaitaire proceskostenvergoeding rechtvaardigen. Zoals toegelicht in de uitspraak heeft de inspecteur terecht de verlengde navorderingstermijn toegepast. De inspecteur heeft daarom niet tegen beter weten in geprocedeerd. Dit oordeel behoeft geen nadere motivering. 5.4. De vergoeding is met toepassing van het Bpb als volgt berekend. Voor de rechtsbijstand door een gemachtigde krijgt belanghebbende een vast bedrag per proceshandeling. Naar het oordeel van de rechtbank is sprake van samenhang tussen de zaaknummers BRE 24/6202 tot en met 24/6216. De zaken zijn immers (nagenoeg) gelijktijdig door de inspecteur en door de rechtbank behandeld en de werkzaamheden van de gemachtigde van belanghebbenden konden in elk van de zaken (nagenoeg) identiek zijn. Dit betekent dat voor deze zaken tezamen recht bestaat op een proceskostenvergoeding. Aangezien in de bezwaarfase al een kostenvergoeding is toegekend aan de echtgenote van belanghebbende, waarbij een factor 1,5 wegens samenhang is gehanteerd, bestaat geen aanleiding voor een (aanvullende) vergoeding voor de bezwaarfase. De rechtbank kent daarom alleen een proceskostenvergoeding toe voor de beroepsfase. 5.5. In beroep heeft elke proceshandeling een waarde van € 934. De gemachtigde heeft een beroepschrift ingediend en heeft aan de zitting van de rechtbank deelgenomen. Nu sprake is van meer dan vier samenhangende zaken, waarin het beroep gegrond is, zal een factor van 1,5 worden toegepast. De vergoeding bedraagt dan in totaal € 2.802. Voor belanghebbende komt dat neer op € 934 (1/3). 5 De rechtbank: - verklaart de beroepen gericht tegen de uitspraken op bezwaar over de navorderingsaanslagen IB/PVV 2009 en 2010, de daarbij gegeven beschikkingen heffingsrente en boetebeschikkingen zijn gegrond; - verklaart de beroepen gericht tegen de boetebeschikkingen opgelegd bij de navorderingsaanslagen IB/PVV 2011 tot en met 2014 gegrond; - vernietigt de uitspraken op bezwaar over de navorderingsaanslagen IB/PVV 2009 en 2010, de daarbij gegeven beschikkingen heffingsrente en alle boetebeschikkingen; - vermindert de navorderingsaanslag IB/PVV 2009 tot een navorderingsaanslag berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 43.829, een belastbaar inkomen uit aanmerkelijk belang van € 16.000 en een belastbaar inkomen uit sparen en beleggen van € 1.858 en vermindert de beschikking heffingsrente dienovereenkomstig; - vermindert de boetebeschikking bij de navorderingsaanslag IB/PVV 2009 tot € 3.378; - vermindert de navorderingsaanslag IB/PVV 2010 tot een navorderingsaanslag berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 50.061 en een belastbaar inkomen uit aanmerkelijk belang van € 16.000 en vermindert de beschikking heffingsrente dienovereenkomstig; - vermindert de boetebeschikking bij de navorderingsaanslag IB/PVV 2010 tot € 2.550; - vermindert de boetebeschikking bij de navorderingsaanslag IB/PVV 2011 tot € 3.101; - vermindert de boetebeschikking bij de navorderingsaanslag IB/PVV 2012 tot € 6.137; - vermindert de boetebeschikking bij de navorderingsaanslag IB/PVV 2013 tot € 13.305; - vermindert de boetebeschikking bij de navorderingsaanslag IB/PVV 2014 tot € 1.612; - verklaart de beroepen voor het overige ongegrond; - veroordeelt de inspecteur tot het betalen van een vergoeding van immateriële schade aan belanghebbende van € 434,78; - veroordeelt de Staat tot het betalen van een vergoeding van immateriële schade aan belanghebbende van € 231,89; - bepaalt dat de inspecteur het griffierecht van € 51 aan belanghebbende moet vergoeden; - veroordeelt de inspecteur tot betaling van € 934 aan proceskosten aan belanghebbende. Deze uitspraak is gedaan door mr.drs. S.J. Willems-Ruesink, rechter, in aanwezigheid van mr. M.J. van Balkom, griffier. griffier rechter Uitgesproken op 23 oktober 2026. De uitspraak is aan partijen bekendgemaakt op de datum vermeld in de brief waarmee deze uitspraak aan partijen ter beschikking is gesteld.