Rechtbank Midden-Nederland, 10-07-2026 (UTR 25/5205)

2. Eiser heeft op 15 december 2025 een verzoek tot inzage gedaan. Eiser verzoekt: het inzien van alle gegevens van/over hem die geregistreerd staan bij de gemeente [plaats] ; een overzicht van de instanties aan wie gemeente [plaats] de afgelopen 5 jaren gegevens heeft verstrekt; het type en de inhoud van deze gegevens; overzicht uit de gemeentelijke BRP en uit de landelijke database. Alles voor de afgelopen 5 jaar. 2.1. Op 10 februari 2025 heeft het college eiser de gelegenheid geboden om zijn verzoek te specifiëren, omdat zijn verzoek te algemeen is geformuleerd. 2.2. Nadat eiser zijn verzoek heeft gespecifieerd, heeft het college op 4 april 2025 een besluit genomen op grond van artikel 15 van de AVG. Het college heeft het verzoek om inzage op grond van artikel 15 van de AVG toegewezen en heeft een overzicht verstrekt met de persoonsgegevens van eiser die worden verwerkt. 2.3. Op 6 mei 2025 heeft eiser bezwaar gemaakt. 2.4. Het college heeft met de beslissing op bezwaar van 30 juli 2025 het bezwaar ongegrond verklaard. 2.5. Op 28 augustus 2025 heeft het college een besluit genomen over inzage op grond van de WPG. 2.6. Op 9 september 2025 heeft eiser beroep ingesteld. Op 8 oktober 2025 heeft het college een verweerschrift ingediend. Ook heeft eiser nog nadere reacties ingediend. 2.7. Eiser heeft op 28 april 2026 verzocht om aanhouding. 2.8. De rechtbank heeft het beroep en het aanhoudingsverzoek op 28 mei 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben eiser en de gemachtigden van het college deelgenomen. De rechtbank heeft het aanhoudingsverzoek op de zitting afgewezen. 2 Inleiding 3. Eiser heeft op 15 december 2025 een verzoek om inzage gedaan via de website van de gemeente [plaats] door het formulier “Rechten van betrokkenen (AVG, BRP en WPG)” in te vullen. Op 10 februari 2025 heeft het college aan eiser verzocht om zijn verzoek te specificeren. Daarbij heeft het college eiser erop gewezen dat hij op de website [internetsite] onder andere een overzicht kan krijgen van zijn gegevens in de BRP. Eiser heeft op 19 februari 2025 gereageerd en geschreven dat zijn AVG-verzoek betrekking heeft op acht specifiek genoemde onderwerpen/afdelingen. Op 20 februari 2025 heeft eiser geschreven dat ook de afdeling “Informatievoorziening (IV)” aan de eerdergenoemde onderwerpen/afdelingen moet worden toegevoegd. 4. Vervolgens heeft het college op 4 april 2025 het primaire besluit genomen. Daarbij heeft het college geschreven dat het besluit wordt genomen op grond van artikel 15 van de AVG. Ook heeft het college geschreven dat het verzoek om inzage ook ziet op gegevens die van eiser worden verwerkt in de BRP en landelijke database, dat dit verzoek in behandeling is genomen door de afdeling Burgerzaken en dat eiser hierop nog een afzonderlijke reactie ontvangt. 5. Op 8 augustus 2025 heeft eiser per e-mail aan het college geschreven dat hij op 15 december 2025 heeft verzocht om inzage in de persoonsgegevens die het college verwerkt op grond van de AVG, BRP en WPG. Op 14 augustus 2025 heeft eiser aan het college gemaild dat hij een nieuw besluit wil waarin naast de AVG-gegevens ook zijn gegevens uit de WPG en BRP worden benoemd. Op 21 augustus 2025 heeft eiser per e-mail aan het college gevraagd wanneer hij een besluit op grond van de BRP en WPG kan verwachten. 6. Het college heeft de berichten van eiser van augustus 2025 aangemerkt als een nieuw verzoek om inzage op grond van de WPG. Op 26 augustus 2025 heeft het college een besluit genomen om inzage in de verwerking van de persoonsgegevens van eiser op grond van de WPG. Wat voert eiser aan over de inzage? 7. Eiser voert aan dat hij één verzoek om inzage heeft gedaan, dat ziet op de AVG, de BRP en de WPG. Vervolgens heeft eiser op 4 april 2025 een besluit ontvangen waarin het college uitsluitend is ingegaan op zijn inzageverzoek op grond van de AVG. Eiser heeft daarom bezwaar gemaakt tegen dit besluit. Het college heeft op 26 augustus 2025 alsnog een besluit genomen op grond van de WPG (het WPG-besluit). Eiser is van mening dat deze beroepsprocedure ook ziet op zijn verzoek om inzage op grond van de WPG. Eiser stelt zich op het standpunt dat het college eisers verzoek om alsnog een besluit op grond van de WPG en BRP te nemen ten onrechte als een nieuwe aanvraag beschouwt. Omdat eiser niet om het WPG-besluit van 26 augustus 2025 heeft gevraagd, heeft hij daar geen bezwaar tegen gemaakt. Eiser voert aan dat in het WPG-besluit van 26 augustus 2025 de “peildatum” van zijn verzoek om inzage niet wordt genoemd. Eiser wil daarom dat het college alsnog een besluit neemt over de peildatum. Tijdens de zitting heeft eiser hierover toegelicht dat hij wil weten welke persoonsgegevens van hem door het college zijn verwerkt op 15 december 2025, de datum waarop hij zijn inzageverzoek deed. Eiser vreest namelijk dat het college in de periode tussen zijn verzoek en het WPG-besluit van 26 augustus 2025 gegevens heeft verwijderd. Verder wil eiser alle registraties VTH (op grond van de AVG en/of de WPG) ten tijde van zijn inzageverzoek inzien om zelf te beoordelen of de gegevens onder de AVG of de WPG vallen. 8. De rechtbank zal hieronder eerst ingaan op wat eiser heeft aangevoerd over de reikwijdte van de procedure en vervolgens ingaan op wat eiser heeft aangevoerd over de inzage. De reikwijdte van de procedure 9. De rechtbank volgt niet het betoog van eiser dat het beroep ook ziet op de WPG. De rechtbank is van oordeel dat het college het verzoek van eiser om inzage in de verwerking van zijn persoonsgegevens niet hoefde op te vatten als een verzoek om inzage op grond van de WPG. Deze beroepsprocedure ziet alleen op het bestreden besluit, en dat gaat uitsluitend over de AVG. De rechtbank legt dat hierna uit. 10. Eiser heeft door middel van het formulier “Rechten van betrokkenen (AVG, BRP en WPG)” een verzoek om inzage van de verwerking van zijn persoonsgegevens gedaan bij het college. Het college heeft eiser verzocht om zijn verzoek nader te specificeren en eiser heeft daarop gereageerd. Het college heeft op de zitting toegelicht dat er één invulformulier bestaat voor het doen van een inzageverzoek in het kader van de AVG, de BRP en de WPG. Aan de hand van de aanvraag wordt bepaald welke zoekslag moet worden gemaakt. Het college stelt zich op het standpunt dat zij gelet op het door eiser ingevulde formulier en de nadere reactie van eiser tot de conclusie kon komen dat het inzageverzoek alleen betrekking heeft op de AVG en de BRP. Het verzoek om inzage op grond van de AVG is opgepakt en het verzoek om inzage van BRP-gegevens is neergelegd bij de afdeling Burgerzaken. Volgens verweerder zien het primaire besluit en het bestreden besluit uitsluitend op inzage op grond van de AVG. 11. De rechtbank volgt het standpunt van het college dat uit het inzageverzoek en de toelichting van eiser volgt dat het verzoek alleen zag op de AVG en de BRP en niet ook op de WPG. Weliswaar ziet het invulformulier van de gemeente ook op de mogelijkheid om te verzoeken om inzage te krijgen in gegevens die het college verwerkt op grond van de WPG, maar naar het oordeel van de rechtbank betekent dat niet dat het inzageverzoek van eiser automatisch ook ziet op de WPG. Uit het dossier blijkt dat het college aan eiser heeft verzocht om zijn verzoek te specificeren en dat eiser als reactie te kennen heeft gegeven dat zijn AVG-verzoek betrekking heeft op acht specifiek genoemde onderwerpen/afdelingen. Daarnaast heeft eiser genoemd dat hij inzage wil in zijn BRP-gegevens. Gelet daarop, mocht verweerder ervan uitgaan dat het verzoek zag op inzage op grond de AVG en de BRP. 12. De rechtbank stelt vervolgens vast dat het primaire besluit van 4 april 2025 uitsluitend ziet op het verzoek om inzage in de gegevens die het college verwerkt in het kader van de AVG. Dit heeft het college in het primaire besluit expliciet benoemd en het volgt ook uit de onderwerpregel van het primaire besluit. 13. Ook blijkt uit het dossier dat eiser naar aanleiding van het primaire besluit – dat dus uitsluitend ziet op inzage op grond van de AVG – vragen heeft gesteld aan het college en bezwaar heeft gemaakt tegen het primaire besluit. Uit deze vragen en uit het bezwaarschrift volgt niet dat eiser ook inzage wilde in de verwerking van zijn persoonsgegevens op grond van de WPG. Eisers vragen en bezwaargronden zien alleen op de verwerking van persoonsgegevens op grond van de AVG. Nadat het college de beslissing op bezwaar heeft genomen, heeft eiser in zijn correspondentie met het college voor het eerst gesteld dat zijn inzageverzoek ook ziet op de WPG. Het college heeft vervolgens alsnog een (primair) besluit genomen op het verzoek om inzage op grond van de WPG. 14. Uit de wet volgt dat iemand in beroep kan gaan wanneer hij het niet eens is met de beslissing op het bezwaar. Voordat iemand in beroep kan gaan, moet eerst bezwaar worden gemaakt tegen het primaire besluit. Eiser heeft bezwaar gemaakt tegen het primaire besluit dat ziet op de AVG. Daarop heeft het college een beslissing op bezwaar genomen. Omdat eiser vervolgens beroep heeft ingesteld tegen die beslissing op bezwaar, kan de rechtbank dit besluit beoordelen. De rechtbank stelt vast dat het college na de beslissing op bezwaar alsnog een (primair) besluit heeft genomen in het kader van de WPG, maar dat eiser tegen het WPG-besluit geen bezwaar heeft gemaakt. Eiser kan daarom in beroep niet tegen het WPG-besluit opkomen. De beroepsgrond van eiser dat de peildatum in het WPG-besluit ontbreekt, valt daarom buiten de beoordeling van de rechtbank in deze beroepsprocedure. Voor zover eisers gronden zijn gericht tegen het WPG-besluit, heeft de rechtbank het beroepschrift als een bezwaarschrift doorgestuurd naar het college. Inzien van de registraties 15. De rechtbank overweegt dat artikel 15 van de AVG betrokkene het recht geeft om uitsluitsel te verkrijgen over het al dan niet verwerken van hem betreffende persoonsgegevens en om inzage te verkrijgen in die persoonsgegevens. Artikel 15 van de AVG geeft geen recht op verstrekking van een kopie van de fysieke of digitale stukken waarin de persoonsgegevens worden verwerkt. In artikel 15, derde lid, van de AVG wordt alleen gesproken over een kopie van de persoonsgegevens zelf en niet over een kopie van het document waarin de persoonsgegevens zijn neergelegd. Het recht op inzage van persoonsgegevens betekent dan ook niet dat de betrokkene zonder meer recht heeft op inzage in of kopieën van de stukken of bestanden als zodanig als daarin zijn persoonsgegevens voorkomen. Wel bestaat een recht op een overzicht, in begrijpelijke vorm, van alle persoonsgegevens. Dat wil zeggen in een vorm die de betrokkene in staat stelt kennis te nemen van zijn gegevens en te controleren of zij juist zijn en zijn verwerkt in overeenstemming met de AVG. Eiser kan aan de AVG niet het recht ontlenen om een afschrift te verkrijgen van het originele document of bestand waarin de gegevens staan, als aan het inzageverzoek kan worden voldaan door middel van een andere vorm van verstrekking. In welke materiële vorm de gegevens moeten worden verstrekt, is daarom afhankelijk van de concrete omstandigheden. 16. Voor zover documenten niet alleen NAW-gegevens bevatten, maar ook feitelijke en waarderende gegevens over eigenschappen of gedragingen van natuurlijke personen lenen dergelijke gegevens zich niet goed voor opname in een overzicht. In dat geval heeft een betrokkene in beginsel recht op een kopie van de documenten waarin die gegevens zijn opgenomen, omdat dat de meest effectieve wijze is waarop voldaan kan worden aan de verplichting zo volledig en duidelijk mogelijk informatie te verschaffen aan de hand waarvan de rechtmatigheid en juistheid van de gegevens kan worden gecontroleerd. 17. De rechtbank overweegt dat het college met name NAW-gegevens heeft verwerkt van eiser. Bij dit soort gegevens is het voor het voldoen aan een inzageverzoek op grond van artikel 15, eerste lid, van de AVG naar het oordeel van de rechtbank voldoende om een overzicht te verstrekken van deze persoonsgegevens en in dit overzicht aan te geven in welke stukken de persoonsgegevens worden verwerkt. In de door het college verstrekte gegevens ziet de rechtbank in het kader van het onderhavige inzageverzoek geen gegevens waarbij het noodzakelijk zou zijn een kopie te verstrekken van het document waar deze gegevens in voorkomen. Zo kan uit het overzicht van het college niet worden afgeleid dat het college feitelijke en waarderende gegevens over eigenschappen en gedragingen van eiser heeft verwerkt. Het college heeft dan ook kunnen volstaan met een overzicht van de verwerkte persoonsgegevens en hoefde niet alle registraties VTH aan eiser te verstrekken. 18. Voor zover eiser bezorgd is dat het college gegevens heeft verwijderd of juist pas later heeft verwerkt, merkt de rechtbank op dat het college tijdens de zitting heeft toegelicht dat het gegevens bewaard volgens de betreffende wettelijke bewaartermijn. De rechtbank ziet in wat eiser naar voren heeft gebracht, in het dossier of in wat op de zitting is besproken geen aanleiding om daaraan te twijfelen. De hoorplicht 19. Eiser voert aan dat het college hem niet tegemoet wilde komen en een hoorzitting heeft georganiseerd op een dag dat eiser niet aanwezig kon zijn. Hierdoor heeft eiser zijn bezwaar niet kunnen toelichten. Eiser heeft toegelicht dat hij als gevolg van een herseninfarct zich op basis van medisch advies aan een strikte agenda en dagindeling moet houden. Eiser heeft aangegeven op welke dagdelen hij beschikbaar was voor een hoorzitting. 20. De rechtbank overweegt dat het uitgangspunt is dat een bestuursorgaan de belanghebbende in de gelegenheid stelt om te worden gehoord voordat het bestuursorgaan op het bezwaar beslist. De wettelijke regeling over het horen van degene die bezwaar maakt, staat het bestuursorgaan toe naar eigen inzicht een tijdstip en een locatie te kiezen voor het hoorgesprek. Uitgangspunt daarbij is (a) dat het aan het bestuursorgaan is om tijd en plaats van het hoorgesprek te bepalen, en (b) dat geen regel of beginsel meebrengt dat een hoorgesprek alleen kan worden gehouden op een plaats en tijdstip die de belanghebbende en diens gemachtigde uitkomen, bijvoorbeeld in verband met andere verplichtingen. Verder overweegt de rechtbank dat telefonisch horen mogelijk is indien de belanghebbende daarmee instemt en dit zorgvuldig geschiedt. Instemming van de belanghebbende is een voorwaarde voor telefonisch horen. Dit geldt volgens de rechtbank ook voor het digitaal horen. 21. De rechtbank is van oordeel dat het college bij het plannen van een hoorzitting rekening heeft gehouden met de persoonlijke situatie van eiser. Toen de eerste twee geplande hoorzittingen wegens omstandigheden aan de kant van eiser niet doorgingen, heeft het college een digitale hoorzitting aangeboden op 8 juli 2025. Ook heeft het college aangeboden dat in persoon horen mogelijk was als eiser er mee instemde dat de beslistermijn zou worden opgeschort, omdat het niet meer mogelijk was om eiser in persoon te horen voor het einde van de beslistermijn. Eiser heeft daarop aangegeven dat hij niet digitaal wilde worden gehoord, maar heeft geen reactie gegeven op het verzoek van het college om de beslistermijn op te schorten. De rechtbank kan het standpunt van het college volgen dat het college niet bereid was om de geplande digitale hoorzitting van 8 juli 2025 nog een keer uit te stellen als dat zou leiden tot een overschrijding van de beslistermijn. De rechtbank is van oordeel dat onder die omstandigheden geen aanleiding bestaat voor het oordeel dat de hoorplicht is geschonden.

22. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt en dat het college in het kader van de AVG op de juiste wijze heeft beslist op het inzageverzoek van eiser. Eiser krijgt daarom het griffierecht niet terug. Hij krijgt ook geen vergoeding van zijn proceskosten.