Rechtbank Den Haag, 10-11-2026 (NL26.31239)

RECHTBANK DEN HAAG Zittingsplaats Groningen Bestuursrecht zaaknummer: NL26.31239 uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen [naam 1] , eiser,geboren op [geboortedatum] ,van Syrische nationaliteit, V-nummer: [nummer] (gemachtigde: mr. J.J. van Kuijk) en de minister van Asiel en Migratie, de minister (gemachtigde: mr. G.J. Westendorp). Samenvatting 1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van eiser als bedoeld in artikel 28 van de Vw 2000 . Eiser is het hier niet mee eens. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Mede aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag. 1.1. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag in stand kan blijven. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. Procesverloop 2. Eiser heeft een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft met het bestreden besluit van 2 juni 2026 deze aanvraag in de verlengde procedure afgewezen als ongegrond. 2.1. Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. 2.2. De rechtbank heeft het beroep op 13 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser en de gemachtigde van de minister. Ook is er een tolk verschenen. De rechtbank heeft het onderzoek ter zitting gesloten. Beoordeling door de rechtbank Het asielrelaas 3. Eiser heeft aan zijn asielaanvraag het volgende ten grondslag gelegd. Eiser behoort tot de Koerdische bevolkingsgroep. Hij is niet naar school geweest en heeft als stukadoor gewerkt. Eiser heeft besloten Syrië te verlaten, omdat hij in 2016 werd benaderd door Koerdische strijdkrachten die hem wilden rekruteren. Bij terugkeer vreest eiser voor de algemene veiligheidssituatie in Syrië. Daarnaast vreest hij weer problemen te krijgen met Koerdische strijdkrachten. Ook vreest eiser als Koerd gediscrimineerd te worden en verwacht hij problemen omdat hij de islam niet praktiseert. Het bestreden besluit 4. Het asielrelaas van eiser bevat volgens de minister de volgende asielmotieven: - identiteit, nationaliteit en herkomst; - discriminatie omdat eiser Koerd is; - eiser praktiseert de islam niet; - de Koerden hebben geprobeerd eiser te rekruteren. 4.1. De minister vindt al deze asielmotieven geloofwaardig maar stelt zich op het standpunt dat eiser geen gegronde vrees voor vervolging heeft. Dat eiser uit Syrië afkomstig is, is daartoe onvoldoende. Dat eiser heeft te vrezen omdat hij Koerd is, dan wel omdat hij de islam niet praktiseert acht de minister niet aannemelijk. De vrees voor de Koerdische strijdkrachten acht de minister evenmin aannemelijk. Daarnaast heeft de minister zich op het standpunt gesteld dat eiser niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij bij terugkeer naar Syrië een reëel risico loopt op ernstige schade. Onder verwijzing naar het besluit van het EHRM van 23 september 2025 tot opheffing van een voorlopige maatregel tot opschorting van de uitzetting van een Syrische onderdaan vanwege het bestaan van een reëel risico op schending van artikel 3 van het EVRM , stelt de minister zich op het standpunt dat er in heel Syrië, dus ook in de regio Aleppo, geen sprake is van de hoogste gradatie van artikel 15c en dat het niveau van willekeurig geweld relatief laag is. Dit betekent dat er sprake moet zijn van individuele omstandigheden die het risico op willekeurig geweld verhogen om een reëel risico op ernstige schade aan te nemen. Die heeft eiser niet aannemelijk gemaakt. Vooraf 5. De minister heeft op 10 oktober 2026 een verweerschrift ingediend. In de toelichting bij het verweerschrift is opgenomen dat dit een geanonimiseerde kopie van het verweerschrift in een andere zaak betreft. Op de zitting is aan de orde geweest dat het verweerschrift persoonsgegevens van een andere persoon bevat. De rechtbank heeft het verweerschrift daarom uit het dossier verwijderd en laat het verweerschrift in de onderhavige zaak buiten beschouwing. Discriminatie 6. Eiser verwijst naar verschillende bronnen, waaronder het Algemeen Ambtsbericht over Syrië (AAB) van januari 2026, waaruit volgt dat Koerdische terugkeerders in Afrin nog steeds te maken kunnen krijgen met afpersing, intimidatie, arrestatie en problemen rondom woningen en landbouwgrond. Dat de Syrische overheid formeel controle uitoefent over Afrin betekent niet zonder meer dat de risico’s voor Koerden zijn verdwenen. De door eiser overgelegde bronnen laten zien dat Koerden in Afrin nog steeds een kwetsbare positie hebben. Uit de informatie blijkt verder dat voormalige SNA-fracties en andere gewapende actoren, zij het in beperktere mate, nog steeds aanwezig zijn en betrokken zijn bij incidenten tegen Koerdische burgers. Ook wordt melding gedaan van gebrekkige bescherming door lokale autoriteiten. De aanvallen rondom de Newroz-viering laten zien dat de formele erkenning van Koerdische rechten niet betekent dat Koerden in de praktijk veilig zijn. 7. Naar het oordeel van de rechtbank blijkt uit landeninformatie niet dat iedere Koerd in Syrië, meer specifiek in de regio Aleppo, een gegronde vrees voor vervolging heeft als gevolg van zijn etniciteit. Dat er aanvallen rondom de Newroz-viering hebben plaatsgevonden wordt door de minister erkend, maar de minister heeft terecht overwogen dat deze niet structureel van aard zijn en niet iedere Koerd risico hierop loopt. De overgangsregering heeft verder aangegeven minderheden, waaronder de Koerden, te willen beschermen. Ook heeft de minister bij zijn beoordeling betrokken dat de Syrische president een decreet heeft ondertekend waarin hij bevestigd dat de Koerden een integraal onderdeel zijn van Syrië en dat hij de culturele en taalkundige positie van de Koerden zal erkennen, waaronder de viering van Newroz als nationale feestdag. Daarbij is eveneens terecht overwogen dat Afrin onder controle van de Syrische overheid staat, zodat de minister in het standpunt dat eiser gevaar loopt vanwege de aanwezigheid van SNA-fracties geen aanleiding heeft hoeven zien om concluderen dat eiser een gegronde vrees voor vervolging heeft. De rechtbank verwijst hiervoor eveneens naar de EUAA Country Guidance van december 2025 waaruit volgt dat met name Koerden uit gebieden die onder de controle van de SNA staan een risico lopen. Koerden uit gebieden die onder controle staan van de overgangsregering zouden risico’s lopen wanneer zij ervan worden verdacht geassocieerd te zijn met de SDF . Door eiser is niet gesteld dat hij hiervan verdacht zou worden. Daarbij volgt uit landeninformatie, evenals uit het relaas van eiser zelf, niet dat de Koerden vanwege discriminatie zo ernstig in hun bestaansmogelijkheden worden beperkt dat zij onmogelijk op maatschappelijk en sociaal gebied kunnen functioneren. Zo heeft de minister terecht overwogen dat eiser altijd toegang heeft gehad tot onderdak, dat hij kon werken en dat hij zonder problemen aan identificerende documenten kon komen. Dat eiser geen onderwijs heeft genoten, kwam volgens eiser omdat onderwijs niet verplicht was en er geen school was in zijn woonplaats. Gelet op het voorgaande heeft de minister de door eiser gestelde vrees bij terugkeer als gevolg van zijn Koerdische etniciteit terecht niet aannemelijk geacht. Niet praktiseren van de islam 8. Eiser stelt dat zijn niet-praktiserende levenshouding beoordeeld moet worden in samenhang met zijn profiel als Koerd afkomstig uit Afrin. De minister is niet ingegaan op de vrees dat van hem verwacht zal worden dat hij zich conformeert aan religieuze en sociale normen waarmee hij zich niet kan verenigen. De minister heeft deze omstandigheden in onvoldoende onderlinge samenhang beoordeeld. 9. De rechtbank is van oordeel dat de minister in het bestreden besluit voldoende is ingegaan op eisers vrees dat van hem bij terugkeer zal worden verwacht zich te conformeren aan religieuze en sociale normen waarmee hij zich niet kan verenigen in samenhang met zijn Koerdische etniciteit. Uit het AAB van 2026 en de landeninformatie van EUAA blijkt niet dat afvalligen van overheidswege worden vervolgd. Verder volgt uit landeninformatie dat de overgangsregering geen strenge islamitische leefregels heeft geïntroduceerd en dat ook niet anderszins van bestraffing of andere vormen van vervolging is gebleken vanwege het niet praktiseren van de islam. In dit verband heeft de minister terecht overwogen dat niet is gebleken dat de regels, wetten en handhaving daarvan anders zijn voor een Koerd uit Afrin. Rekrutering 10. Eiser stelt dat de minister onvoldoende is ingegaan op het geloofwaardig geachte relaas door te stellen dat de strijdkrachten niet meer aanwezig zouden zijn. Eiser heeft verklaard dat hij geen wapens wil dragen en niet wil deelnemen aan een gewapende strijd. De minister had dan ook moeten motiveren waarom zijn eerdere ervaringen geen betekenis meer hebben bij het beoordelen van zijn huidige vrees bij terugkeer. Eisers vrees ziet daarbij niet op een formele dienstplicht, maar dat hij of zijn kinderen onder druk kunnen worden gezet zich aan te sluiten bij gewapende groeperingen. Nu Syrië nog steeds wordt gekenmerkt door spanningen, veiligheidsincidenten en gewapende actoren is zijn vrees niet onaannemelijk. 10. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de minister zich terecht op het standpunt gesteld dat eiser afkomstig is uit Afrin en dat dit gebied niet door Koerdische strijdkrachten wordt gecontroleerd. De minister heeft in dit kader terecht overwogen dat hierdoor niet aannemelijk is dat de Koerdische strijdkrachten eiser zouden kunnen controleren, dan wel druk om hem zouden kunnen uitoefenen om zich bij hen aan te sluiten. Verder heeft de minister terecht overwogen dat de nationale overheid de controle heeft over Afrin en niet gewapende groeperingen. Daarbij is overwogen dat de SDF zich heeft teruggetrokken uit de regio en dat eisers vrees voor rekrutering hierdoor niet aannemelijk is. Gelet op het voorgaande volgt de rechtbank eiser niet in zijn standpunt dat de minister onvoldoende zou zijn ingegaan op het geloofwaardig geachte relaas en heeft de minister de vrees voor rekrutering terecht niet aannemelijk geacht. Algehele veiligheidssituatie 12. Eiser stelt, onder verwijzing naar recente landeninformatie, dat de veiligheidssituatie in Aleppo en Afrin nog steeds fragiel is. Daarbij is gewezen op gevechten, ontheemding, willekeurige arrestaties, geweld tegen burgers, explosieve oorlogsresten en de kwetsbare positie van Koerden. De minister maakt niet inzichtelijk waarom deze ontwikkelingen reeds enkele maanden later buiten beschouwing moeten worden gelaten en heeft de bronnen onvoldoende betrokken bij de beoordeling. Uit het feit dat Koerden uit Aleppo naar Afrin zijn gevlucht kan niet worden afgeleid dat Afrin veilig is. Eiser verwijst verder naar enkele uitspraken waarin onder meer is geoordeeld dat de minister onvoldoende heeft gemotiveerd dat sprake is van de laagste gradatie van willekeurig geweld zoals bedoeld in artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatierichtlijn (nu: de Kwalificatieverordening). Daarbij zijn prejudiciële vragen gesteld over de wijze waarop humanitaire omstandigheden moeten worden betrokken bij de beoordeling. 12.1. De rechtbank overweegt dat de meervoudige kamer van deze rechtbank en zittingsplaats een oordeel heeft gegeven over de gradatie van willekeurig geweld. In die uitspraak heeft de rechtbank aan de hand van hetgeen was aangevoerd geen aanleiding gezien voor het oordeel dat de minister de situatie in Syrië ten onrechte heeft gekwalificeerd als een 15c-situatie in de laagste gradatie. De rechtbank ziet in eisers geval geen aanleiding om tot een ander oordeel dan de meervoudige kamer te komen. Het na de uitspraak van de meervoudige kamer verschenen ambtsbericht maakt dit niet anders, nu uit dit ambtsbericht niet volgt dat de algemene veiligheidssituatie wezenlijk is veranderd. Ambtshalve betrekt de rechtbank verder het COI-rapport van 19 mei 2026 , waaruit weliswaar blijkt dat er een duidelijke geweldspiek was in onder andere Aleppo tijdens het offensief van de overgangsregering in januari 2026, maar dat dit geweld aanzienlijk afnam na het sluiten van het alomvattende akkoord op 30 januari 2026. Met hetgeen eiser heeft aangevoerd is naar het oordeel van de rechtbank dan ook niet gebleken van een situatie waarbij de minister ten onrechte is uitgaan van een 15c-situatie in de laagste gradatie. De rechtbank ziet in de verwijzing naar de uitspraken van verschillende zittingsplaatsen evenmin aanleiding voor een ander oordeel. De minister heeft zich verder terecht op het standpunt gesteld dat in het geval van eiser niet is gebleken van individuele omstandigheden die maken dat sprake is van een verhoogd risico om slachtoffer te worden van willekeurig geweld. De rechtbank ziet in de verwijzing naar het niet praktiseren van de islam en het feit dat eiser Koerd is geen aanleiding om te oordelen dat eiser een verhoogd risico loopt in het kader van willekeurig geweld. Door eiser is evenmin toegelicht op welke wijze deze omstandigheden een verhoogd risico op willekeurig geweld met zich zouden brengen. Conclusie en gevolgen 13. De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt. Eiser krijgt ook geen vergoeding van zijn proceskosten. Beslissing De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Deze uitspraak is gedaan door mr. R. Tesfai, rechter, in aanwezigheid van mr. P.C.J. Lindeijer, griffier, en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl. De uitspraak is openbaar en bekendgemaakt op: Informatie over hoger beroep Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen. Vreemdelingenwet 2000. Europees Hof voor de Rechten van de Mens. Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en de fundamentele vrijheden. EUAA rapport Syrië van december 2025, pagina 41. Algemeen ambtsbericht Syrië van januari 2026, pagina 107. EUAA rapport Syrië van december 2025, pagina 42. European Union Agency for Asylum, juli 2025, pagina’s 28-29. Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Haarlem, 11 december 2025, ECLI:NL:RBDHA:2025:23822, rechtbank Den Haag, zittingsplaats Rotterdam, 23 maart 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:7137, rechtbank Den Haag, zittingsplaats Roermond, 29 december 2025, ECLI:NL:RBDHA:2025:25445, en rechtbank Den Haag, zittingsplaats Utrecht, 24 april 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:9912. Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Groningen, 9 december 2025, ECLI:NL:RBDHA:2025:23466. Algemeen ambtsbericht Syrië van januari 2026. COI-Focus Syrië, De situatie in Noordoost-Syrië (voormalig DAANES-gebied), p. 2.