Rechtbank Noord-Holland, 18-06-2026 (K/4104/11702006)

2.1. Op 15 juli 2022 heeft een tandartspraktijk aan [gedaagde] een factuur gezonden voor twee geneeskundige behandelingen in 2021, voor in totaal een bedrag van € 111,54. 2.2. De tandartspraktijk heeft de vordering gecedeerd aan Anders Medical Factoring. Anders Medical Factoring is een factoringbedrijf. 2.3. Anders Medical Factoring vordert veroordeling van [gedaagde] tot betaling van de factuur en bijkomende kosten. Anders Medical Factoring legt aan de vordering ten grondslag dat tussen de tandarts en [gedaagde] een (tandarts)geneeskundige behandelingsovereenkomst is aangegaan en dat [gedaagde] de factuur daarvoor nog moet betalen. 2.4. [gedaagde] heeft als verweer aangevoerd dat haar budgetbeheerder geen voorafgaande toestemming heeft gegeven voor de behandeling en dat [gedaagde] niet vooraf is geïnformeerd over de aard en de kosten van de behandeling. [gedaagde] heeft ter ondersteuning van haar verweer verwezen naar een uitspraak van deze rechtbank in een vergelijkbare zaak. 2.5. Het gaat in deze zaak om de vraag of [gedaagde] moet worden veroordeeld tot betaling van de factuur voor de door de tandarts uitgevoerde behandeling. 2.6. De kantonrechter zal de vordering afwijzen, om de volgende reden. 2.7. Het verweer van [gedaagde] dat haar budgetbeheerder geen toestemming heeft gegeven voor de behandeling en dat [gedaagde] zich die behandeling niet kan herinneren, treft geen doel. [gedaagde] staat niet onder (beschermings)bewind en er is daarom geen toestemming vereist van de budgetbeheerder voor het aangaan van een geneeskundige behandelingsovereenkomst door [gedaagde] . Uit de stellingen van [gedaagde] blijkt daarnaast dat de budgetbeheerder wel bij voorbaat toestemming gaf voor reguliere mondzorg en uit de stukken moet worden afgeleid dat van dergelijke zorg sprake was. Verder blijkt uit de stukken voldoende dat de behandelingen daadwerkelijk hebben plaatsgevonden. 2.8. Het verweer van [gedaagde] dat zij vooraf niet is geïnformeerd over de kosten van de behandeling, slaagt wel. 2.9. Zoals in het tussenvonnis van 15 januari 2026 is overwogen, moet een zorgaanbieder op grond van de wet een patiënt op duidelijke wijze inlichten over de voorgestelde behandeling en daarover tijdig overleggen. Ook moeten zorgaanbieders hun patiënten tijdig en zorgvuldig informeren omtrent het voor de prestatie in rekening te brengen tarief. 2.10. De kantonrechter is van oordeel dat Anders Medical Factoring niet heeft aangetoond dat [gedaagde] door de tandarts tijdig en zorgvuldig is geïnformeerd over de kosten van de behandeling. 2.11. Anders Medical Factoring stelt in de akte van 12 maart 2026 dat de behandelaar [gedaagde] voorafgaand aan de behandeling mondeling heeft geïnformeerd over de kosten van de behandeling, maar die stelling is op geen enkele wijze gemotiveerd of onderbouwd. Er zijn geen schriftelijke stukken overgelegd, zoals bijvoorbeeld een patiëntenkaart of andere geregistreerde gegevens over de behandeling. Ook blijkt niet op basis waarvan Anders Medical Factoring ruim vier jaar na de behandeling heeft kunnen vaststellen dat de betreffende informatie mondeling is meegedeeld. Er is geen schriftelijke verklaring overgelegd van de betreffende behandelaar en overigens is ook niet duidelijk of de betreffende informatie afkomstig is van de (toenmalige) behandelaar. De kantonrechter ziet gelet hierop geen reden om Anders Medical Factoring nog toe te laten tot nadere bewijslevering. 2.12. Anders Medical Factoring heeft nog aangevoerd dat de tandarts de prijzen heeft gepubliceerd op de website van de tandartspraktijk en dat de prijzen in overeenstemming zijn met de tarieven van de Nederlandse Zorgautoriteit. Echter, publicatie van algemene prijzen op een website voldoet niet zonder meer aan de wettelijke eis dat een patiënt in een concreet geval tijdig en zorgvuldig is geïnformeerd over de kosten van een specifieke behandeling. Verder is een publicatie van een website met tarieven in 2024 overgelegd, terwijl het hier gaat om behandelingen in 2021. Dat prijzen in overeenstemming zijn met de tarieven van de Nederlandse Zorgautoriteit zegt niets over de wijze waarop een patiënt vooraf is geïnformeerd over de kosten van een behandeling. 2.13. De kantonrechter komt daarom tot de conclusie dat [gedaagde] onvoldoende is geïnformeerd over de kosten van de behandeling. Deze schending van de informatieverplichting levert een tekortkoming op in de nakoming van de geneeskundige behandelingsovereenkomst. Die tekortkoming kan niet meer ongedaan worden gemaakt en rechtvaardigt een gedeeltelijke ontbinding van die overeenkomst, namelijk wat betreft de verplichting tot betaling van de kosten van de behandeling. Er is dus geen grondslag meer voor de vordering. 2.14. De vordering van Anders Medical Factoring zal dan ook worden afgewezen. 2.15. De verwijzing door Anders Medical Factoring naar een uitspraak van deze rechtbank waarin is geoordeeld dat een prijsbeding van een geneeskundige behandelaar niet oneerlijk is, leidt niet tot een ander oordeel. Die uitspraak gaat over de ambtshalve toetsing van een prijsbeding, niet over de informatieverplichtingen waar in deze zaak een beroep op is gedaan. 2.16. Gelet op de uitkomst van de zaak ziet de kantonrechter geen aanleiding om [gedaagde] nog de gelegenheid te geven om te reageren op eerdergenoemde akte van Anders Medical Factoring. 2.17. Anders Medical Factoring is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [gedaagde] worden begroot op: - salaris gemachtigde € 80,00 (2 punten × € 40,00) - nakosten € 20,00 (plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing) Totaal € 100,00