Rechtbank Limburg, 21-10-2026 (C/03/348984/HA ZA 26-39)

1.1. [de vrouw] is partner en nabestaande van wijlen de heer [persoon 1] (hierna [persoon 1] ). Op 14 november 2022 kwam [persoon 1] thuis van zijn werk omdat hij zich ziek voelde. [de vrouw] heeft namens [persoon 1] in de week daarna de HAP en de eigen huisarts om hulp verzocht omdat zij zich zorgen maakte over de (medische) toestand van [persoon 1] . Uiteindelijk is [persoon 1] – nadat de huisarts voor de tweede keer op huisbezoek kwam - op 18 november 2022 met een ambulance vervoerd naar en uiteindelijk met spoed opgenomen in het ziekenhuis, waar hij op 19 november 2022 is overleden. Aan de rechtbank wordt de vraag voorgelegd of HAP gehouden is om [de vrouw] het medisch dossier van [persoon 1] , over de periode van 15 tot en met 19 november 2022, ter beschikking te stellen, waaronder de geluidsopnamen van gevoerde telefoongesprekken. Daarnaast verzoekt [de vrouw] om een afschrift van de brief van Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (hierna IGJ) aan HAP van 28 juni 2024. Onder meer vanwege vrees voor het schenden van de privacyregelgeving wil de HAP daar - zonder beslissing van de rechtbank - niet aan meewerken.

3.1. [de vrouw] is partner en nabestaande van [persoon 1] die op 19 november 2022 op 42-jarige leeftijd is overleden in het ziekenhuis in [plaats] . Een week voorafgaand aan zijn overlijden had [persoon 1] last van allerlei klachten bestaande uit koorts, hoesten vermoeidheid, pijnklachten en ademhalingsproblemen, waardoor hij zich op 14 november 2022 ziek meldde op zijn werk. 3.2. Vanwege reuma klachten maakte [persoon 1] sinds 9 augustus 2022 gebruik van medicatie, zijnde biological in spuit vorm. Op 15 november 2022 in de vroege ochtend heeft hij een spuit gezet. [de vrouw] maakte zich zorgen over de invloed van het nieuwe medicijn op de weerstand van [persoon 1] . 3.3. In de week na de ziekmelding is er in ieder geval op de volgende momenten contact geweest tussen [de vrouw] en/of [persoon 1] enerzijds en de volgende zorgverleners anderzijds: Op 15 november 2022 om 18.54 uur heeft [de vrouw] telefonisch contact opgenomen met de HAP. Op 16 november 2022 heeft een telefonisch contact plaatsgevonden tussen [persoon 1] en diens behandelend reumatoloog, omdat een eerder geplande poliklinische controle bij de reumatoloog vanwege de klachten was omgezet naar een telefonische controle. Op 17 november 2022 heeft telefonisch contact plaatsgevonden tussen [de vrouw] en de eigen huisarts. In de nacht van 17 op 18 november 2022 om 2:29 uur heeft [de vrouw] telefonisch contact opgenomen met HAP Op 18 november 2022 heeft de eigen huisarts in het begin van de middag een huisbezoek afgelegd, waarna [persoon 1] met een ambulance naar het ziekenhuis is vervoerd. 3.4. Toen [persoon 1] op 18 november 2022 in de ambulance naar het ziekenhuis werd vervoerd verslechterde zijn toestand. Hij kwam op de intensive care afdeling terecht waar hij uiteindelijk in de avond van 19 november 2022 is overleden aan GAS-Sepsis (Groep A-streptokokkeninfectie). 3.5. [de vrouw] heeft de HAP in mei 2023, in eerste instantie via de huisarts, verzocht de bandopnames van de gevoerde telefoongesprekken met de HAP veilig te stellen en aan haar ter beschikking te stellen. Bij e-mailbericht van 3 juli 2023 heeft HAP hierop afwijzend gereageerd met een beroep op privacy wetgeving, aangezien de gesprekken niet over [de vrouw] gingen. Haar verzoek is vervolgens doorgestuurd naar de klachtenfunctionaris van het ziekenhuis. Vervolgens ontving [de vrouw] op 14 september 2023 een bericht van het stafbureau van HAP waarin opnieuw werd aangegeven dat het verzoek om bandopnames terug te luisteren werd afgewezen. [de vrouw] werd gewezen op de mogelijkheid om een klacht in te dienen bij het ziekenhuis. Vervolgens vroeg [de vrouw] een gesprek aan met de manager/directie van de HAP. Uiteindelijk vond er een gesprek plaats op 4 december 2023 met de heer [persoon 2] , [functie] binnen het ziekenhuis. 3.6. Naar aanleiding van dit gesprek werd het overlijden van [persoon 1] intern bij de HAP geregistreerd. Daarnaast is de [functionaris] van de HAP, de heer [persoon 3] in contact getreden met [de vrouw] . [persoon 3] heeft de inhoud van het medisch dossier bekeken en de relevante geluidsopnames van de telefoongesprekken afgeluisterd. Op 18 december 2023 heeft er tussen [de vrouw] en [persoon 3] een gesprek plaatsgevonden. 3.7. Op 30 januari 2024 heeft HAP de melding van [de vrouw] als “calamiteit” aangemerkt in de zin van artikel 1 Wet kwaliteit, klachten en geschillen zorg (hierna Wkkgz), waarna op 9 februari 2024 melding is gedaan bij de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (hierna: IGJ). Vervolgens heeft HAP op verzoek van het IGJ nader onderzoek verricht en is op 7 mei 2024 een Rapportage Interne case-audit opgesteld. Deze rapportage had tot doel de tijdslijn van de gebeurtenissen in de week voorafgaand aan het overlijden te verhelderen en het bepalen van leerpunten met betrekking tot de calamiteitenmelding. 3.8. Het IGJ heeft onderzocht of HAP de melding op een juiste wijze heeft afgehandeld. Naar aanleiding van deze rapportage heeft de IGJ aan HAP bij brief van 28 juni 2024 laten weten dat zij geen aanleiding ziet om een zelfstandig, aanvullend onderzoek in te stellen. De IGJ heeft geoordeeld dat de HAP zorgvuldig onderzoek heeft verricht naar de calamiteit. Wel zijn enkele aandachtspunten en aanbevelingen meegegeven. De IGJ heeft daarmee het onderzoek gesloten. Ondanks verzoeken daartoe zijdens [de vrouw] heeft HAP geweigerd om een kopie van voormelde brief van IGJ gericht aan HAP aan [de vrouw] te verstrekken. 3.9. [de vrouw] kon zich niet verenigen met de inhoud van het rapport van 7 mei 2024 waarover zij het IGJ en de HAP bij brief van 30 mei 2024 heeft aangeschreven. 3.10. Bij brief van 20 januari 2025 reageerde het IGJ in de volgende bewoordingen: " Bespreek uw klacht verder Per mail op 18 december 2024 heeft u ons laten weten dat uw cliënte inmiddels de bandopnamen dan wel transcripties bij HAP heeft opgevraagd. Dit ook met het oog op een mogelijke klachtprocedure. Dit is gezien het doel van een calamiteitenonderzoek de aangewezen weg om in gesprek te gaan over de verschillen in zienswijze met betrekking tot de conclusie in het rapport en de ervaringen van uw cliënte met betrekking tot het calamiteitenproces van de HAP. Uw cliënte moet hiervoor de gelegenheid krijgen. Dat ligt vast in de klachtenregeling van de zorgaanbieder. Mocht uw cliënte er met de Klachtenfunctionaris van de HAP niet uit komen, dan zou de geschillencommissie een volgende stap kunnen zijn". 3.11. Vervolgens heeft [de vrouw] op 13 januari 2025 een formele klacht ingediend vanwege het feit dat de HAP bleef weigeren om de bandopnames en transcripties te verstrekken. De HAP gaf in haar reactie van 24 januari 2025 aan dat slechts in uitzonderlijke gevallen kon worden overgegaan tot doorbreking van het (medisch)beroepsgeheim en dat daar volgens haar geen sprake van is. 4. Het geschil 4.1. [de vrouw] vordert: I HAP te veroordelen tot inzage in en/althans (digitale)afgifte van (een afschrift van) het volledige in haar bezit zijnde medische dossier, inclusief de volledige journaalregels, registraties en waarneemberichten over de periode 15 november 2022 tot en met 19 november 2022 aan [de vrouw] , binnen één week na betekening van dit vonnis op straffe van een dwangsom, II HAP te veroordelen tot inzage in en/althans (digitale) afgifte van (een afschrift van) het volledige in haar bezit zijnde registraties van het telecomsysteem van HAP over de periode 15 november 2022 t/m 19 november 2022 zoals weergegeven in de rapportage, pagina 6 eerste alinea productie 8, aan [de vrouw] , binnen één week na betekening van dit vonnis op straffe van een dwangsom, III HAP te veroordelen tot inzage in en/althans (digitale) afgifte van (een afschrift van) de volledige bandopnamen dan wel transcripties over de periode 15 november 2022 tot en met 19 november 2022 aan [de vrouw] , binnen één week na betekening van dit vonnis op straffe van een dwangsom, IV [HAP] te veroordelen tot inzage in en/althans (digitale) afgifte aan [de vrouw] van (een afschrift van) van de brief van de IGJ d.d. 28 juni 2024 aan HAP, binnen één week na betekening van dit vonnis op straffe van een dwangsom V de proceskosten, waaronder de nakosten en rente. 4.2. [de vrouw] baseert haar vorderingen primair op artikel 7:458a lid 1 BW, subsidiair op artikel 195 Rv. 4.3. HAP voert verweer. Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

[de vrouw] is ontvankelijk in haar vorderingen 5.1. Aanvankelijk voerde HAP het verweer dat [de vrouw] geen belang zou hebben bij haar vorderingen, althans niet de juiste procedure volgt omdat er andere mogelijkheden zouden bestaan om te onderzoeken of sprake is van een medische fout zonder dat daarbij het beroepsgeheim hoeft te worden geschonden. In dat kader wees HAP op het doorlopen van de klachtprocedure of het vragen van een advies aan een onafhankelijke arts over de vraag of het niet verstrekken van inzage of afschrift gerechtvaardigd is op basis van artikel 7:458b BW). De HAP heeft echter tijdens de zitting (naar het oordeel van de rechtbank terecht) opgemerkt dat deze alternatieve mogelijkheden niet maken dat [de vrouw] niet ontvankelijk zou zijn in haar vorderingen in deze zaak. Er is naar het oordeel van de rechtbank geen rechtsregel die maakt dat eerst de andere wegen bewandeld zouden moeten worden voordat de rechtbank een beslissing zou mogen nemen op de vorderingen. Daarmee is de ontvankelijkheid van [de vrouw] in haar vorderingen niet langer in geschil. De relevante juridische regels in deze zaak 5.2. Hoofdregel is dat op grond van artikel 7:457 lid 1 BW een medisch hulpverlener zonder expliciete toestemming van de patiënt géén inzage in of afschrift van het medisch dossier aan anderen dan de patiënt mag verstrekken. Dit beroepsgeheim geldt ook na de dood van de patiënt. Een uitzondering op het medisch beroepsgeheim mag niet te snel worden aangenomen. 5.3. In artikel 7:458a BW is het inzagerecht van nabestaanden wettelijk geregeld. Artikel 7:458a BW noemt drie gevallen van een inzagerecht voor nabestaanden: a. de overleden patiënt heeft toestemming gegeven voor inzage na overlijden en deze toestemming is schriftelijk of elektronisch vastgelegd (hierna de sub a-grond); b. de nabestaande heeft op grond van de Wkkgz een mededeling van een zorgaanbieder ontvangen dat een incident heeft plaatsgevonden (hierna de sub b-grond); c. de nabestaande heeft een zwaarwegend belang bij inzage en kan aannemelijk maken dat dit belang mogelijk wordt geschaad en dat inzage noodzakelijk is voor de behartiging van dit belang (hierna de sub c grond). 5.4. Lid 3 van artikel 7:458a BW bepaalt dat inzage uitsluitend wordt gegeven voor zover zij betrekking heeft op de grond waarvoor inzage wordt verleend, om zo onnodige schending van de privacy van de overleden patiënt te voorkomen. 5.5. De sub b-grond verwijst naar de Wkkgz en het begrip “incident”. De regeling in de Wkkgz over incidenten betreft onder meer de interne melding en registratie van incidenten voor kwaliteitsdoeleinden, alsmede de informatieverstrekking over incidenten aan onder meer nabestaanden. Onder een ‘incident’ wordt verstaan een niet-beoogde of onverwachte gebeurtenis, die betrekking heeft op de kwaliteit van de zorg, en heeft geleid, had kunnen leiden of zou kunnen leiden tot schade bij de cliënt. Het begrip ‘incident’ omvat ook ‘calamiteiten’. Een calamiteit is een niet-beoogde of onverwachte gebeurtenis, die betrekking heeft op de kwaliteit van de zorg en die tot de dood van een cliënt of een ernstig schadelijk gevolg voor een cliënt heeft geleid. 5.6. Artikel 9 lid 6 Wkkgz bepaalt dat gegevens uit het interne incidentenregister niet als bewijs kunnen worden gebruikt in onder meer een civielrechtelijke, strafrechtelijke, bestuursrechtelijke en tuchtrechtelijke procedure, behoudens gegevens met betrekking tot een calamiteit of geweld in de zorgrelatie. De Hoge Raad oordeelde in ECLI:NL:HR:2023:202 dat een patiënt (of cliënt) geen recht op inzage heeft in het interne incidentenregister van een zorgaanbieder, ook niet als sprake is van een calamiteit. Dit register is namelijk bedoeld voor kwaliteitsverbetering (het leren van fouten) en daarvoor is het nodig dat incidenten zoveel mogelijk worden gemeld. De wetgever heeft bedoeld de informatie in dit register af te schermen, zodat zorgverleners incidenten veilig kunnen melden zonder dat zij bang hoeven te zijn dat er maatregelen tegen hen worden getroffen. Op die manier voelen zorgverleners ruimte om openlijk en vrijuit te spreken en kan aldus worden geleerd van fouten. Toepassing van de regels op de casus 5.7. Tussen partijen is niet in geschil dat [de vrouw] een nabestaande is in de zin van artikel 7:458a BW die op grond van de Wkkgz een mededeling van de HAP als zorgaanbieder heeft ontvangen dat een incident heeft plaatsgevonden. De rechtbank neemt dit daarom als vaststaand aan. Dat betekent in beginsel dat [de vrouw] op basis van de sub b-grond een inzage recht heeft. 5.8. Waar partijen over van mening verschillen is de vraag hoe ver het inzagerecht strekt, gelet op het bepaalde in artikel 7:458a lid 3 en artikel 9 lid 6 Wkkgz. 5.8.1. Hierover voert HAP het volgende aan. Hoewel [de vrouw] formeel binnen de reikwijdte van de sub b-grond lijkt te vallen ontbreekt de noodzaak tot verdere gegevensverstrekking. [de vrouw] beschikt volgens HAP reeds over omvangrijke informatie omtrent de aard en toedracht van het incident, waaronder de Rapportage Interne case-audit, het huisartsendossier van [persoon 1] (waar bovendien de door [HAP] verstuurde waarneemberichten automatisch in worden overgenomen), uitgebreide mondelinge toelichtingen, inclusief de mondelinge toelichting van [persoon 3] van de inhoud van de gespreksopnamen en het huisartsenjournaal van [persoon 1] over de relevante periode. Bovendien heeft [de vrouw] zelf erkend dat de gevraagde gegevens geen nieuwe informatie zullen opleveren. Daarmee ontbreekt een rechtens te respecteren belang bij (verdere) doorbreking van het medisch beroepsgeheim. Inzage in de brief van 28 juni 2024 kan volgens HAP niet worden gegeven, omdat die brief ziet op de interne procedure en het interne onderzoek en daarop ziet het inzagerecht van artikel 7:458a lid 1 BW niet, noch los van het feit dat die brief op grond van artikel 8 lid 6 Wkkgz niet mag worden gebruikt in juridische procedures, omdat indien dat wel het geval zou zijn de kans bestaat dat zorgaanbieders minder gaan melden of registreren, hetgeen de kwaliteit van de zorg niet ten goede komt. 5.8.2. [de vrouw] stelt dat haar vorderingen binnen de reikwijdte van haar inzagerecht op de sub b-grond vallen. Tijdens de zitting heeft zij herhaald dat zij wil onderzoeken of sprake is geweest van een medische fout. Volgens haar kloppen de feiten zoals opgenomen in de als productie 8 overgelegde Rapportage Interne case-audit niet. Zij voert onder meer aan dat zij vaker telefonisch contact met de HAP heeft gehad dan twee keer. Daarom wil zij inzage in het volledige medische dossier. Voor wat betreft de bandopname van de gevoerde telefoongesprekken tussen haar en HAP in de week voorafgaande aan het overlijden van [persoon 1] voert zij aan dat daarop is te horen hoe ziek [persoon 1] was en hoe bezorgd [de vrouw] daarover was vanwege haar vrees dat de nieuwe medicijnen voor reuma het afweersysteem van [persoon 1] zouden aantasten. [de vrouw] wil graag onderzoeken of HAP op basis van hetgeen zij uit de telefoongesprekken op konden en moesten maken zorgvuldig hebben gehandeld. De proportionaliteits- en subsidiairiteitstoets van lid 3 van artikel 7:458a BW heeft zij verder voor wat betreft de brief van 28 juni 2024 niet nader toegelicht. De vordering onder I 5.9. Hoewel [de vrouw] in het onder I gevorderde niet benoemt dat het gaat om inzage in en (digitale) afgifte van het volledige medische dossier van patiënt [persoon 1] heeft zij desgevraagd op zitting aan de rechtbank bevestigd dat het gaat om het dossier van [persoon 1] , zodat de rechtbank daar dan ook vanuit gaat. [de vrouw] heeft toegelicht dat uit dat medisch dossier zal blijken dat de feiten genoemd in de Rapportage Interne case-audit onvolledig en niet juist zijn opgenomen. [de vrouw] stelt dat zij vaker dan de twee geregistreerde momenten met de HAP heeft gebeld en bij die gelegenheden nadrukkelijk haar zorgen heeft geuit over de invloed van het nieuwe medicijn voor reuma op de weerstand van [persoon 1] en dat dit niet uit het voormelde rapportage blijkt, terwijl deze feiten in de visie van [de vrouw] van belang zijn bij de beoordeling van de vraag of de HAP de van haar te verlangen zorgvuldigheid in acht heeft genomen. Weliswaar heeft HAP aangevoerd dat [de vrouw] al veel informatie heeft gekregen en dat aanvullende inzage niet nodig is, maar daarbij is niet het standpunt ingenomen dat er niet meer aanvullende informatie in het medisch dossier zit. De rechtbank gaat daarom voorbij aan het verweer van de HAP dat de noodzaak ontbreekt tot verdere gegevensverstrekking. Daar komt bij dat de inzagevordering beperkt is tot de periode 15 tot en met 19 november 2022. Gelet hierop is de rechtbank van oordeel dat de vordering onder I op grond van de sub b-grond toewijsbaar is, zoals hierna geformuleerd. Nu HAP wordt veroordeelt tot afgifte van (afschriften van) het medisch dossier van [persoon 1] over genoemde periode, heeft [de vrouw] geen belang meer bij inzage zodat dat deel van de vordering niet wordt toegewezen. De vordering onder II 5.10. Het gevorderde onder II wordt afgewezen, wegens een gebrek aan belang. [de vrouw] vraagt alle bij de HAP “in bezit zijnde registraties van het telecomsysteem van HAP”. De HAP heeft gesteld dat in haar registratiesysteem niet meer telefoontjes tussen haar en [de vrouw] staan geregistreerd dan die op 15 november 2022 om 18.54 uur en 18 november 2022 om 2:29 uur. De rechter heeft op de zitting aan [de vrouw] gevraagd wat zij met deze vordering beoogt en wat zij met deze vordering hoopt te krijgen omdat het telecomsysteem van HAP een intern systeem is, voor zover de rechtbank begrijpt. Daarop heeft [de vrouw] aangegeven dat zij een registratie wil krijgen van alle telefoongesprekken tussen de HAP enerzijds en haar en/of [persoon 1] anderzijds. Hiervan heeft de HAP reeds opgave aan [de vrouw] gedaan. Zij heeft al aan [de vrouw] medegedeeld welke telefoongesprekken tussen de HAP en haar en/of [persoon 1] in bedoelde periode staan geregistreerd in haar (telecom)systeem. Welk belang [de vrouw] bij een herhaald registratieoverzicht heeft zij onvoldoende onderbouwd. De vordering onder III 5.11. Naar het oordeel van de rechtbank heeft [de vrouw] op grond van de sub b-grond ook recht op de bandopnames van de telefoongesprekken. Naar het oordeel van de rechtbank heeft [de vrouw] voldoende toegelicht waarom de volledige bandopnamen van de gevoerde telefoongesprekken iets zou toevoegen aan haar onderzoek naar de vraag of sprake is van een medische fout. De HAP heeft niet weersproken dat de wijze waarop een patiënt klinkt en reageert aan de telefoon, de inhoud van de hulpvraag en de wijze waarop die hulpvraag wordt gedaan van invloed kan zijn op het te geven medisch advies althans de te nemen acties. Naar het oordeel van de rechtbank kunnen de bandopnames dus aanvullende informatie geven over de vraag of sprake is van een medische fout. 5.12. HAP heeft erop gewezen dat op de bandopnamen het stemgeluid is te horen van haar medewerkers en dat dit biometrische gegevens betreft als bedoeld in artikel 4 lid 14 van de Algemene verordening gegevensverwerking (hierna: AVG), wat betekent dat deze gegevens in beginsel niet (verder) verwerkt mogen worden. Het zonder meer (bijvoorbeeld zonder toestemming van de betrokken medewerkers) aan [de vrouw] ter beschikking stellen van de bandopnamen zou daarmee in zoverre strijdig zijn. Om die reden zal de rechtbank bepalen dat HAP aan [de vrouw] de bandopnamen dient te verstrekken met dien verstande dat zij voor wat betreft het deel van het gesprek dat wordt gevoerd door de medewerker(s) van HAP zij mag volstaan met een woordelijke transcriptie. 5.13. Gelet op het voorgaande zal de vordering onder III ook op grond van de sub b-grond worden toegewezen zoals hieronder geformuleerd. Voor zover [de vrouw] in het bezit is van de bandopnamen, heeft zij geen belang meer bij een volledige transcriptie daarvan, zodat dit deel van de vordering wordt afgewezen. De vordering onder IV 5.14. Indachtig het juridisch kader zoals omschreven onder rechtsoverwegingen 5.3 en 5.6. is de rechtbank van oordeel dat [de vrouw] geen recht heeft op een afschrift van de brief van IGJ van 28 juni 2024 gericht aan HAP, niet op grond van artikel 7:458a, noch (subsidiair) op grond van artikel 195 Rv. Deze brief heeft immers betrekking op de Rapportage Interne case-audit, een interne onderzoeksrapportage. Het enkele feit dat HAP (de eerste versie van) deze rapportage zelf wel aan [de vrouw] heeft verstrekt, maakt niet dat zij daarom ook gehouden zou zijn een afschrift van de interne brief aan [de vrouw] te verstrekken. De gevorderde dwangsommen 5.15. De rechtbank is van oordeel dat [de vrouw] niet aannemelijk heeft gemaakt dat de HAP een prikkel nodig heeft om de veroordelingen in het vonnis na te komen. De HAP heeft tijdens de zitting ook met zoveel woorden aangegeven dat zij bereid is de gevraagde gegevens te verschaffen indien een vonnis haar daartoe verplicht. Daarom zullen de gevorderde dwangsommen worden afgewezen. De proceskosten 5.16. HAP is grotendeels in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [de vrouw] worden begroot op: - kosten van de dagvaarding € 155,67 - griffierecht € 341,00 - salaris advocaat € 1.306,00 (2 punt × € 653,00) - nakosten € 189,00 (plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing) Totaal € 1.991,67 5.17. De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.