Rechtbank Amsterdam, 03-11-2026 (13-238981-26)

RECHTBANK AMSTERDAM INTERNATIONALE RECHTSHULPKAMER Parketnummer: 13-238981-26 Datum uitspraak: 3 november 2026 UITSPRAAK op de vordering van 28 augustus 2026 van de officier van justitie bij deze rechtbank tot het in behandeling nemen van een Europees aanhoudingsbevel (EAB). Dit EAB is uitgevaardigd op 14 augustus 2026 door het Amtsgericht Aachen (Kantongerecht Aken), Duitsland, (hierna: de uitvaardigende justitiële autoriteit) en strekt tot de aanhouding en overlevering van: [de opgeëiste persoon] , geboren op [geboortedag] 2010 in [geboorteplaats] (Syrië), inschrijvingsadres in de Basisregistratie Personen: [adres] , hierna ‘de opgeëiste persoon’. 1 Procesgang De behandeling van het EAB heeft plaatsgevonden op de zitting van 20 oktober 2026, in aanwezigheid van mr. W.L.M. van Poll, officier van justitie. De opgeëiste persoon is verschenen en is bijgestaan door zijn raadsman, mr. E. Boskma, advocaat in Alkmaar. De raadsman heeft zich gerefereerd. Ook zijn de ouders van de opgeëiste persoon, mevrouw [persoon 1] namens de Raad voor de Kinderbescherming en de heer [persoon 2] namens [naam zorgverlening] ter zitting verschenen. De ouders zijn bijgestaan door een tolk in de Arabische (Syrisch/Libanees) taal. De rechtbank heeft de termijn waarbinnen zij op grond van de Overleveringswet (OLW) uitspraak moet doen over de verzochte overlevering met 30 dagen verlengd. Ook heeft de rechtbank voor sluiting van het onderzoek ter zitting de gevangenhouding bevolen met gelijktijdige schorsing van dat bevel tot aan de uitspraak. 2 Identiteit van de opgeëiste persoon Ter zitting heeft de opgeëiste persoon verklaard dat de bovenvermelde persoonsgegevens juist zijn en dat hij de Nederlandse nationaliteit heeft. 3 Grondslag en inhoud van het EAB Het EAB vermeldt een arrestatiebevel ten behoeve van de voorlopige hechtenis van het Amtsgericht Aachen (Kantongerecht Aken) van 12 augustus 2026 met kenmerk 522E Gs 227/26 (253 Js 899/26). De uitvaardigende justitiële autoriteit verzoekt de overlevering vanwege het vermoeden dat de opgeëiste persoon zich schuldig heeft gemaakt aan een naar Duits recht strafbaar feit. Dit feit is omschreven in het EAB. 4 Strafbaarheid Feit vermeld op bijlage 1 bij de OLW De uitvaardigende justitiële autoriteit heeft het strafbare feit aangewezen als een zogenoemd lijstfeit, dat in Nederland in de lijst van bijlage 1 bij de OLW staat vermeld, te weten: georganiseerde of gewapende diefstal. Uit het EAB volgt dat voor dit feit naar het recht van Duitsland een vrijheidsstraf van minstens drie jaren kan worden opgelegd. Dit betekent dat de rechtbank geen onderzoek doet naar de vraag of het feit ook naar Nederlands recht strafbaar is. 5 De garantie als bedoeld in artikel 6, eerste lid, OLW De opgeëiste persoon heeft de Nederlandse nationaliteit en beroept zich op de garantie als bedoeld in artikel 6, eerste lid, OLW. De rechtbank stelt verder vast dat deze minderjarige opgeëiste persoon zodanige banden heeft met Nederland dat hij uit het oogpunt van maatschappelijke re-integratie een eventuele straf beter in Nederland kan ondergaan dan in Duitsland. De opgeëiste persoon heeft immers het centrum van zijn gezinsleven en zijn belangen in Nederland. De overlevering kan daarom worden toegestaan als is gewaarborgd dat de opgeëiste persoon in Nederland de straf mag ondergaan wanneer hij na overlevering in Duitsland wordt veroordeeld tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Op 24 augustus 2026 is door de Leidinggevende Hoofdofficier van Justitie te Aken de volgende garantie gegeven: “ Overname van de Nederlandse staatburger [de opgeëiste persoon] , geboren op [geboortedag] 2019 in [geboorteplaats] /Serië, uit Nederland ten behoeve van de strafvervolging (…) Er wordt verzekerd dat de opgeëiste persoon in het geval van een rechtsgeldige veroordeling in de Bondsrepubliek Duitsland op basis van de geldende versie van het Kaderbesluit 2008/909/JBZ van de Raad van 27.11.2008 aangaande de toepassing van het principe van de wederzijdse erkenning op vonnissen in strafzaken, waarbij een vrijheidsbenemende straf of maatregel uitgesproken wordt, voor het doel van hun tenuitvoerlegging in de Europese Unie (publicatieblad L 327 van 05.12.2008, bladzijde 27) voor de verdere tenuitvoerlegging van de straf terug overgebracht wordt naar Nederland”. Naar het oordeel van de rechtbank is deze garantie voldoende. 6 Slotsom De rechtbank stelt vast dat het EAB voldoet aan de eisen van artikel 2 OLW. Verder staan geen weigeringsgronden aan de overlevering in de weg en is geen sprake van een geval waarin aan het EAB geen gevolg mag worden gegeven. De rechtbank staat daarom de overlevering toe. 7 Schorsingsverzoek 7.1 Standpunten van partijen Voor het geval de rechtbank de overlevering toestaat heeft de raadsman verzocht om de schorsing van de gevangenhouding te laten voortduren tot het moment waarop de feitelijke overlevering plaatsvindt. De raadsman heeft daartoe aangevoerd dat de opgeëiste persoon minderjarig is, in een lopend hulpverleningstraject zit, een opleiding volgt en een vaste bijbaan heeft. De officier van justitie heeft zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank. 7.2 Oordeel van de rechtbank De rechtbank wijst het verzoek van de raadsman tot schorsing van de gevangenhouding, tot aan het moment dat de feitelijke overlevering plaatsvindt, toe. Hiertoe overweegt zij als volgt. Het EAB levert een grondslag op om de opgeëiste persoon in overleveringsdetentie te houden, maar deze detentie kan worden geschorst indien het vluchtgevaar met voorwaarden kan worden ingeperkt. Het toestaan van de overlevering, zoals hier aan de orde, vergroot in zijn algemeenheid het vluchtgevaar. Vanaf dat moment staat immers vast dat de opgeëiste persoon ter uitvoering van het EAB feitelijk zal worden overgeleverd aan de uitvaardigende justitiële autoriteit. Dit rechtvaardigt in beginsel (het voortduren van) de overleveringsdetentie. Uitgangspunt is dan ook dat schorsing van de overleveringsdetentie, nadat de overlevering is toegestaan, slechts in bijzondere omstandigheden aan de orde kan zijn. Bij de beoordeling van de noodzaak van voortduring van de overleveringsdetentie betrekt de rechtbank in het bijzonder dat de opgeëiste persoon zestien jaar oud en dus minderjarig is. Om die reden dient niet alleen het belang van de uitvoering van het EAB te worden betrokken, maar ook het bijzondere beschermingsbelang dat geldt bij vrijheidsbeneming van minderjarigen. Op grond van artikel 24, tweede lid, van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie dienen de belangen van het kind bij alle handelingen betreffende kinderen een essentiële overweging te vormen. Daarnaast volgt uit artikel 37, onder b, van het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind en artikel 10 van de Richtlijn (EU) 2016/800 ( betreffende procedurele waarborgen voor kinderen die verdachte of beklaagde zijn in een strafprocedur e) dat vrijheidsbeneming van minderjarigen uitsluitend als ultimum remedium en voor de kortst passende duur mag worden toegepast. Het vluchtgevaar kan naar het oordeel van de rechtbank door het stellen van voorwaarden voldoende worden ingeperkt en ziet daar in dit geval, met inachtneming van de hiervoor genoemde uitgangspunten, ook aanleiding toe. De rechtbank heeft daarbij acht geslagen op het dossier, waaronder het verslag van [naam zorgverlening] en het standpunt van de Raad voor de Kinderbescherming. Daaruit volgt dat vrijheidsbeneming van de opgeëiste persoon gelet op diens leeftijd en het lopende hulpverleningstraject, dat door detentie zou worden onderbroken, niet pedagogisch verantwoord wordt geacht. De coach van [naam zorgverlening] heeft ter zitting benadrukt dat de begeleiding van de opgeëiste persoon goed loopt en dat hij aan alle hulpverlening meewerkt. De rechtbank zal de overleveringsdetentie daarom schorsen tot aan de feitelijke overlevering, onder dezelfde voorwaarden zoals opgenomen in het eerder verleende bevel tot gevangenhouding en schorsing van de gevangenhouding van 20 oktober 2026. Dit bevel tot schorsing zal apart worden opgemaakt. 8 Toepasselijke wetsartikelen De artikelen 2, 5, 6 en 7 van de Overleveringswet. 9 Beslissing STAAT TOE de overlevering van [de opgeëiste persoon] aan het Amtsgericht Aachen (Kanongerecht Aken), Duitsland, voor het feit zoals dat is omschreven in onderdeel e) van het EAB. WIJST TOE het verzoek tot schorsing van de overleveringsdetentie van [de opgeëiste persoon] tot aan de feitelijke overlevering, welk bevel apart is opgemaakt. Deze uitspraak is gedaan door: mr. O.P.M. Fruytier, voorzitter, mrs. C. Klomp en H.P. Kijlstra, rechters, in tegenwoordigheid van mr. M.L. Kole, griffier, en in het openbaar uitgesproken op de zitting van 3 november 2026. Ingevolge artikel 29, tweede lid, OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open. Zie artikel 23 Overleveringswet. Zie artikel 22, eerste en derde lid, OLW. Zie onderdeel e) van het EAB. HvJ EU 6 juni 2023, C-700/21, ECLI:EU:C:2023:444 ( O.G. (Europees aanhoudingsbevel tegen een onderdaan van een derde land) ), punt 64.